ผู้จุดประเด็น

ทั้งนี้ ช่วงปลายปี 2568 เจ้าตัวลุกขึ้นเสนอแบบตรงไปตรงมากลางที่ประชุม "…ถ้าอยากยกระดับนักการเมือง ก็ต้องเริ่มจากวินัยพื้นฐาน ขาด ลา มาสาย ควรถูกตัดเงินจริงเหมือนมนุษย์เงินเดือนทั่วไป" และประเด็นที่สะดุดหูที่สุดคือ "งดงบอาหาร สส." ในวันประชุม เพราะเงินเดือนและสวัสดิการก็มีอยู่แล้ว

ตอนนั้นหลายคนฟังแล้วเหมือนโยนหินลงน้ำ เงียบๆ ยังไม่เห็นแรงกระเพื่อมชัดเจน แต่ใครจะคิดว่าเสียงเล็กๆ วันนั้นจะค่อยๆ ขยายวงในวันนี้

พอ "หมอวรงค์" หยิบเรื่องนี้มาพูดซ้ำ กระแสสังคมก็เริ่มขยับ คนเห็นด้วยมากขึ้น เสียงสนับสนุนเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ จนมาถึงวันนี้ ไอเดียที่เคยเป็น "เสียงเล็กๆ"  เริ่มกลายเป็น "แนวปฏิบัติจริง" เมื่อพรรคแกนนำอย่างภูมิใจไทย มีมติให้ สส.ทั้ง 192 คนควักเงินดูแลค่าอาหารตัวเองระหว่างประชุม และไม่ติดขัดหากจะยกเลิกแบบถาวร เช่นเดียวกับพรรคการเมืองอื่นๆ ก็เห็นพ้องต้องกัน

โฆษกพรรค ภท.ย้ำชัดว่า เรื่องนี้เคยมีการพูดคุยกันมาก่อนแล้ว และคนที่เสนอไว้ตั้งแต่แรกก็คือ "สส.แนน"  แห่งศรีสะเกษ นั่นเอง

ล่าสุด “สส.อาสพลธ์” ยังออกมาโพสต์ย้ำแนวคิดเดิมว่า แม้เวลาทำงานในสภาจะเป็นช่วงสั้นๆ แต่ความรับผิดชอบนั้นใหญ่ การใช้งบทุกบาทต้องคุ้มค่า และทุกการตัดสินใจต้องมองไปถึงอนาคตของประเทศ

ฟังดูเป็นเรื่องจริงจัง…แต่ก็มีมุมชวนอมยิ้มอยู่ไม่น้อย เพราะเรื่องใกล้ตัวอย่าง "ข้าวฟรีของ สส." กลับกลายเป็นสัญญาณสำคัญว่า นักการเมืองไทยเริ่ม "เกรงใจภาษีประชาชน" มากขึ้น

 จากที่เริ่มพูดคนเดียว วันนี้เริ่มมีคนเดินตามเป็นแถว และถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป “งบข้าว สส.ฟรี” อาจไม่ใช่แค่เรื่องที่ถูกตั้งคำถามอีกต่อไป… แต่อาจกลายเป็น “ตำนาน” ของสภา ที่กล้าตัดสิทธิประโยชน์ของตัวเองเพราะฟังเสียงชาวบ้าน.

ช่างสงสัย