17 เม.ย.63 - ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ และนักเขียนเจ้าของรางวัลซีไรต์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กว่า ช่วงหลายสัปดาห์นี้ เพื่อนๆ ผมหลายคนซื้อข้าวของต่างๆ ไปแจกชาวบ้าน บางคนก็ทำอาหารเป็นข้าวกล่องแจกคนที่เดือดร้อนเพราะโควิด ซึ่งมีมากมายและเป็นภาพปกติไปแล้ว บางคนตกงาน บางคนไม่พอกิน ข้าวกล่องเพียงกล่องเดียวมีความหมายมากมายเหลือเกิน วันนี้หมด พรุ่งนี้มีมาแจกใหม่

นอกเหนือจากกลุ่มเพื่อน ก็มีคนอื่นๆจำนวนมากทำสิ่งที่ตัวเองถนัดเพื่อคนอื่น บางคนเย็บหน้ากากผ้า บางคนทำของโน่นนี่ไปแจก โดยไม่ติดชื่อตัวเองบนสิ่งของ ทำด้วยใจล้วนๆ นี่เป็นอีกครั้งที่เราเห็นหัวใจคนไทยผู้ยังมีจิตสาธารณะ งดงาม และซาบซึ้งใจ แต่แน่ละ เมื่อมีคนปิดทองหลังพระ ก็มีคนที่ยังบ่นไม่เลือกเวลา หาเรื่องด่าได้ทุกวัน

ว่าก็ว่าเถอะ ห้วงเวลาที่ข้าศึกอยู่ที่หน้าประตูเมืองมิใช่เวลาคิดบัญชีว่าใครผิดใครถูก แก้ปัญหาดีหรือไม่ดี มันเป็นเวลาที่ทุกคนต้องรวมหัวคิดหาทางแก้ปัญหานี้ให้จบดี จบเร็ว ใครมีไอเดียดีๆ อะไร ก็บอกมา ถ้าจะตีจะด่าใคร รอไว้วันหลังก็ได้ ถ้ายังมีชีวิตรอดจากมหันตภัยนี้ ใครจะรู้ อาจตายก่อนก็ได้

คำถามที่แต่ละคนควรถามตัวเองในวันนี้คือ เราแต่ละคนทำหน้าที่ของเราดีที่สุดแล้วยัง? บางทีคำตอบที่ดีที่สุดคือคำถามของประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี เมื่อ 59 ปีก่อน "Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country." อย่าถามว่าประเทศจะให้อะไรคุณบ้าง ถามตัวเองว่าคุณจะให้อะไรประเทศบ้าง

และบางทีหน้าที่ที่ดีที่สุดก็ง่ายที่สุด เช่น การไม่สร้างเงื่อนไขให้เกิดการแพร่เชื้อเท่านั้นเอง

นอกจากจะถามว่า เราจะทำอะไรให้บ้านเกิดเมืองนอนแล้ว ยังควรถามอีกคำว่า เราเป็นส่วนหนึ่งของการแก้ปัญหา หรือเราเป็นปัญหาเสียเอง