นักเขียนซีไรต์ ฟาดเจ็บ 'ปิยบุตร' โคตรอภิมหาบันเทิงธิปไตย ยิ่งกว่าคนอื่น

8 ตุลาคม 2569 - นายวิมล ไทรนิ่มนวล นักเขียนรางวัลซีไรต์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กกล่าวถึงกรณีนายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้า ได้ออกมาวิพากษ์วิจารณ์การทำงานของ สส. และแกนนำพรรคประชาชน อย่างดุเดือดโดยเน้นย้ำถึงคำว่า "บันเทิงธิปไตย" สื่อถึงการเดินออกจากแนวทางอุดมการณ์เดิม

โดยนายวิมล ระบุว่า “โคตรอภิมหาบันเทิงธิปไตย” “อำนาจ” นั้นเป็นความบันเทิงที่โจ่งแจ้งที่สุด แต่ผู้คนมักมองไม่เห็น เพราะมันถูกอำพรางด้วย “วาทกรรม” หรือชุดความคิด/องค์ความรู้ เช่น หลักคิด ทฤษฎี อุดมการณ์ ลัทธิ ศาสนา ความเชื่อ ทั้งในเศรษฐกิจ การเมือง และวัฒนธรรม

อำนาจมีอยู่ในทุกรูปลักษณ์ ตั้งแต่การยอมรับ ความชื่นชม การยกย่อง การเชิดชู ตำแหน่งหน้าที่ ยศถาบรรดาศักดิ์ เงิน กระทั่งการครอบงำ ครอบครองผู้อื่น

สุดยอดของอำนาจคือการได้อยู่เหนือผู้คน ในทางการเมือง-การปกครอง มันคือการได้ควบคุม สั่งการ และให้คุณให้โทษแก่ใครก็ได้ อำนาจจะประกาศตนว่า “กูคือผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดในแผ่นฟ้าและแผ่นดิน”

วิธีให้ได้อำนาจ ก็มีทั้งตามกติกา กับ ตามกำลังอาวุธและการล้างสมองผู้คน

“อำนาจเป็นความบันเทิง” ก็เพราะมันให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่ สุขสมใจ สะใจ รื่นรมย์ หรือความรู้สึกอะไรก็ตามที่เกินปรกติ เป็นอารมณ์เดียวกับการเสพความบันเทิง แต่มากกว่าและมากเกิน กระทั่งวิปริต

ฆาตกร-ฆาตกรต่อเนื่อง ฆ่าก็เพื่อความบันเทิงและแสดงอำนาจ

คนเตะหมา เตะแมว ขับรถทับงู ทับเหี้ย ก็เพื่อความบันเทิงและแสดงอำนาจ

อันธพาล - จิ๊กโก๋ปากซอย ที่ข่มขู่ ควบคุม กวนตีนชาวบ้านก็เพื่อความบันเทิงและแสดงอำนาจ

ผู้ที่ประกาศลัทธิอุดมการณ์ - ประกาศว่าตนเป็นพวกก้าวหน้าประชาธิปไตย เป็นนักต่อสู้เพื่อความเป็นธรรมเท่าเทียม ก็เพื่อความบันเทิงและแสดงอำนาจ แม้จะไม่ได้คิดเอง แต่อมน้ำลายคนอื่นมาพ่นใส่สังคม

พวกกระจอกงอกง่อย ลิ่วล่อกองเชียร์ของนักการเมือง สื่อ คนดังทั้งหลาย ที่ตามด่าตามกวนตีนในคอมเมนต์ ก็เพื่อความบันเทิงและแสดงอำนาจ

พวกผู้นำทุกสังคม/ประเทศ ยกทัพไปเข่นฆ่าทำลายล้างกัน ตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์จนถึงปัจจุบันก็เพื่อความบันเทิงและแสดงอำนาจ (ดังในอดีตเรียกการยกทัพว่า “กรีฑาทัพ” กรีฑา = กีฬา) ฯลฯ

ดังนั้นคุณปิยบุตร แสงกนกกุล วิพากษ์พวกพรรคส้มว่าเป็น “บันเทิงธิปไตย” จึงถูกต้อง
และจะถูกต้องยิ่งขึ้นอีก ถ้าคุณปิยบุตรจะวิพากษ์ตนเองด้วยว่าเป็น “โคตรอภิมหาบันเทิงธิปไตย” เพราะต้องการความบันเทิงและอำนาจยิ่งกว่าคนอื่น

ต้องการความบันเทิงและอำนาจ โดย 1. การยอมตนเป็นเครื่องมือของลัทธิอุดมการณ์มาร์กซิสต์ เพื่อก้าวขึ้นสู่อำนาจ 2.ต้องการครอบงำความคิดของพรรคส้มและผู้คนในสังคมให้เชื่อตามตน 3. มันส่งผลให้ตนได้รับการสถาปนาว่าเป็นศาสดา 4. ต้องการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศ 5. ต้องการอำนาจสูงสุดในการชี้นำหรือปกครองประเทศ

สมเด็จพระนโรดมสีหนุ กล่าวมานานแล้วด้วยประสบการณ์จริงของพระองค์ว่า “อำนาจให้ความกระสันถึงขีดสุดยิ่งกว่าการเมคเลิฟ” แปลว่า กามารมณ์นั้นเป็นทั้งความบันเทิงและอำนาจ แต่อำนาจโดยการครองงำและครอบครองผู้คนนั้นเหนือกว่าการเมคเลิฟ มันโคตรอภิมหาบันเทิง!

ไม่ใช่แต่คุณปิยบุตรคนเดียวหรอกครับ

เจ้าของพรรคส้ม ฝ่ายซ้าย+ฝ่ายก้าวหน้า รวมทั้งฝ่ายขวา+นักการเมืองก็เป็นอย่างเดียวกัน.