นักเขียนซีไรต์ อ่านเกม 'พิธา-ปิยบุตร' ทะเลาะ-จูบปาก ไม่ได้ทำเพื่อปชช. แต่สนองตัณหาอำนาจ

23 ก.พ.2566 - วิมล ไทรนิ่มนวล นักเขียนรางวัลซีไรต์ โพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊กว่า "ยังไม่จบ" แม้จะเปลี่ยนจากที่เคยประสานงานกันมาเป็นประสานงา ก็ไม่ได้หมายความว่าชาวสามกีบจะแตกกระจัดกระจายและสลายไป แค่อึ้งไปพักหนึ่งสำหรับคนที่คาดไม่ถึง ส่วนที่ติดตามความคิดของคุณปิยบุตรมาในระยะหลังก็จะเห็นรอยปริแตกมาก่อนแล้ว

ผมไม่แปลกใจกับเรื่องความแตกหัก-แตกแยกกันของคนในแวดวงการเมืองและธุรกิจ เพราะมันเป็นเรื่องอำนาจและผลประโยชน์ อันดับแรกก็คือเรื่องความเชื่อ แม้ความเชื่อเหมือนกัน ยุทธศาสตร์เหมือนกัน แต่กลยุทธ์ต่างกันก็แตกแยก-แตกหักกันได้

ส่วนเรื่องอำนาจแะลผลประโยชน์อื่นใดที่เป็นเหตุให้แตกแยก-แตกหักนั้น ก็ดูการปฏิวัติในจีน ในรัสเซีย หรือการปฏิวัติในฝรั่งเศสปี 1789 ที่เป็นต้นแบบและแรงบันดาลใจให้คุณปิยบุตรก็ได้ แม้กระทั่งปฏิวัติในไทยโดยคณะราษฎรก็ด้วย ทั้งหมดล้วนแต่เมื่อยึดอำนาจได้ ความแตกแยก-แตกหักก็ตามมา...ด้วยเรื่องอำนาจและผลประโยชน์ จากนั้นก็เข่นฆ่าทำลายล้างกันเองจนสูญพันธุ์นักปฏวัติไป

เพราะเอาเข้าจริงก็ไม่ได้ทำ "เพื่อประชาชน" หรือ "เพื่อประเทศชาติ" แต่อย่างใด หรือหากทำ-ตัวเองต้องมีอำนาจก่อนเสมอ แต่ลึกสุดในจิตใจนั้นทำเพื่อสนองตัณหาในอำนาจ (ในนามของอุดมการณ์) ของตนเท่านั้น

แต่คนพวกนี้ก็เชื่อ (อย่างเป็นกลไก) ว่าทำเพื่อประชาชน เพื่อประเทศชาติ

ความแตกแยก (แตกหักด้วยหรือไม่ผมไม่ราบ) ของคุณพิธากับคุณปิยบุตรนั้นเพราะมีความคิดแตกต่างกันที่ "วิธีการเดิน" หรือกลยุทธ์ คุณพิธาเป็นหัวหน้าพรรคการเมือง จึงต้องเดินผ่านสภาเป็นหลัก แบบไม่ต้องรีบ แต่ก็เคยประกาศในนามพรรคว่าจะปฏิรูปมาตรา112

ส่วนคุณปิยบุตรนั้นต้องการให้พรรคยกเอามาตรา112 เป็นธงนำ เขาเกรงว่าพรรคและคุณพิธาจะไม่เอาจริง เพราะช่วงหลังมานี้คุณพิธาพูดเรื่องนี้น้อยลง ส่วนคุณปิยบุตรพูดมากขึ้น

ไม่ว่าชาวสามกีบจะเชียร์คุณพิธาหรือเชียร์คุณปิยบุตร แต่ความคิดเรื่องปฏิรูปสถาบันกษัตริย์ผ่านมาตรา 112 จะคงอยู่ต่อไป รวมทั้งการประสานความแตกแยกของทั้ง2คน และการปรับขบวนใหม่ในฝ่ายตนด้วย

แค่คน2คนทะเลาะกัน มันไม่สามารถทำให้ความเชื่อในหัวคนอีกมากมายสลายไปด้วยหรอก มันฝังรากลึกลงในหัวแล้ว.