'พุทธะอิสระ' ดึงสติ! สังคมยุคผีพุ่งใต้

26 มิ.ย. 2566 – พุทธะอิสระ อดีตเจ้าอาวาสวัดอ้อน้อย โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กในหัวข้อ “สวัสดิรักษา” โดยระบุว่า เรามาแตะเบรกความรวดเร็วของสังคมในยุคไอที ที่ไร้สติ ขาดความละเอียดอ่อน รอบคอบ ใคร่ครวญ พินิจพิจารณา ตกอยู่ในความมัวเมาประมาท

อย่างน้อยการได้เรียนรู้ ฝึกหัด ปฏิบัติตามคำกลอนสอนให้รู้ ให้จำ ให้ทำ ของท่านปรมาจารย์สุนทรภู่ กวีเอกของไทยและเป็นบุคคลสำคัญของโลก ที่องค์กรยูเนสโกรับรอง

คำกลอนสอนใจเรื่องสวัสดิรักษานี้ ถือเป็น 1 ในหลายร้อยหลายพันคำที่บรรพบุรุษไทย ได้รังสรรค์สร้างไว้สอนลูกหลานไทย ให้ใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท รู้จักระมัดระวังในการใช้ชีวิตตั้งแต่ตื่นนอน จนเข้านอน

ก็ขออย่าได้บอกว่า เป็นความคร่ำครึ หรือ ถือมงคลตื่นข่าวอย่างที่พวกคลั่งสมัยชอบที่จะพูดกัน

ด้วยสภาพสังคมในปัจจุบันนี้ที่มันวิ่งไกล ไปไว ดังผีพุ่งใต้ หรือบั้งไฟ แต่สุดท้ายก็ตกลงมาอย่างเร็วไว

หากปล่อยให้ชีวิตดำเนินไปดุจดังผีพุ่งใต้ หรือ บั้งไฟที่จุด นั่นคือความมัวเมาประมาทเสียหาย ผิด พลาด ก็จะดักรออยู่ข้างหน้าอย่างไม่สามารถ ยับยั้ง และแก้ไขใดๆ ได้เลย

แล้วก็ไปจบลงตรงที่หนีปัญหา โทษนั่นโทษนี่ หรือไม่ก็ฆ่าตัวตาย หรือไม่ก็หาทางออกของปัญหาด้วยการฉก ชิง วิ่ง ปล้น ลักขโมย ทำร้ายยื้อแย้งจากคนอื่นๆ

แต่ถ้าหากลองปฏิบัติตน ปฏิบัติตาม คำสอนของบรมครูสุนทรภู่อย่างที่โบราณเขาทำตามๆ กันมา ก็สามารถลดปัญหาของสังคมได้ในระดับหนึ่ง

ขอย้ำว่าคำสอนต่อไปนี้ใช้ได้สำหรับผู้ที่ยังเข้าไม่ถึงธรรมหรือผู้ที่ไม่รู้จักธรรมเท่านั้น หรือแม้จะรู้จักธรรมแล้ว แต่ยังไม่สามารถเข้าถึงธรรมอย่างแจ่มชัด ลึกซึ้งก็ต้องอาศัยคำสอนสวัสดิรักษานี้เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตได้

สิ่งที่จะหยิบยกมานี้ เป็นเพียงคำสอนบางส่วนในหลายๆ ส่วนเท่านั้น

สวัสดิรักษา

อย่าหลงลืมจงอุตส่าห์รักษาสิริ ตามคติโบราณท่านขานไข

ว่าเช้าตรู่สุริโยอโณทัย ตื่นนอนให้ห้ามโมโหอย่างโกรธา

ผินพักตร์สู่บูรพทิศแลทักษิณ เสกวารินด้วยพระธรรมบทคาถา

ที่นับถือคือพระไตรสรณา ถ้วนสามคราจึงชำระสระพระพักตร์ตน

แล้วเอื้อนอรรถตรัสความที่ดีก่อน จะถาวรพูนเกิดประเสริฐผล

ด้วยราศีที่ชะลอนรลักษณ์ อยู่พระพักตร์แต่ทิวาเวลากาล

ยามกลางวันนั้นว่าพระราศี สถิตที่วรองค์ให้สรงสนาน

พระอุระประสุคนธ์วิมลมาลย์ จะสำราญโรคาไม่ราคี

ครั้นพลบค่ำคล้ำฟ้าสุธาวาส ฝ่ายเบื้องบาทซ้ายขวาเป็นราศี

จงรดน้ำชำระซึ่งราคี ห้ามสตรีอย่าให้พาดบาทยุคล

เสวยนั้นผันพระพักตร์ไปบูรพทิศ เจริญฤทธิ์ชันษาสถาผล

แม้นผินพักตร์ทักษิณถิ่นมณฑล ไม่ขาดคนรักใคร่เวียนไปมา

ทิศประจิมอิ่มเอมเกษมสุข บรรเทาทุกข์ปรากฏด้วยยศถา

แต่ทิศเหนือเหลือร้ายวายชีวา ทั้งชันษาทรุดน้อยถอยทุกปี ฯ

๏ อนึ่งนั่งบังคนอย่ายลต่ำ อย่าบ้วนน้ำลายพาเสียราศี

ผินพักตร์สู่อุดรประจิมดี ไม่ต้องผีคุณไสยพ้นภัยพาล

แล้วสรงน้ำชำระพระนลาฏ จึงผุดผาดผิวพรรณในสัณฐาน

เสด็จไหนให้สรงชลธาร เป็นฤกษ์พารลูบไล้แล้วไคลคลา ฯ.