'นักเขียนซีไรต์' ยกศีลข้อ 4 เตือน คนพูดปด ทำให้เสื่อมจากความเชื่อถือของสังคม

22 พ.ย.2566 - วิมล ไทรนิ่มนวล นักเขียนรางวัลซีไรต์ โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊ก ระบุว่า

"ผลของการพูดปด"

ถ้าพูดปดเพื่อปกป้องตัวเองหรือเพื่อความสบายใจของคนอื่นนั้นผมเข้าใจ และก็ยอมรับว่าผมก็เคยพูดปด แต่กับบางคน..ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องพูดปด ทั้งที่ไม่จำเป็นอะไรเลย ที่สำคัญคือพูดปดครั้งแล้วครั้งเล่าจนตัวเองก็จำไม่ได้ว่าพูดอะไรไว้ ต้องมีคนอื่นออกมาแก้ต่าง แก้ตัว แก้ข้อมูลให้ จนวุ่นวายในสังคม

ผมคิดถึง "เหตุผล" ที่พระพุทธเจ้าบัญญัติศีลข้อ 4 ที่ "ห้ามพูดปด" นอกจากมีเหตุผลในเรื่องปฏิบัติธรรมแล้ว ยังมีเหตุผลที่สำคัญอีกประการหนึ่งก็คือ หากพูดปดบ่อยจะทำให้ "หลง" คือจำไม่ได้ว่าเคยพูดอะไรไว้ และหากบ่อยเข้าก็จะเป็นนิสัย และหลุดลอยออกไปจากความเป็นจริง ความคิดสับสน แยกไม่ออกระหว่างความจริงและความเท็จ เพราะความทรงจำที่เก็บไว้ทั้งความจริงและความเท็จมันขัดแย้งกันเอง ยิ่งอายุมากก็ยิ่งหลงมาก จนเพ้อเจ้อไปเรื่อย ซึ่งผมก็เคยเห็นมาหลายคน

"การพูดปด" นั้นจะต้องคอยระวังว่าการพูดครั้งต่อไปจะต้องให้เหมือนเดิม แต่ถ้าใครที่เป็นคนช่างพูด พูดไปเรื่อยหลายเรื่องหลายราวก็มักจะจำไม่ได้ ถ้าเป็นคนเด่นคนดังก็ทำให้ตัวเองเสื่อมจากความเชื่อถือของสังคม และสติ สัมปชัญญะ และปัญญาของตนก็เสื่อมด้วย

"การพูดความจริง" ตั้งแต่ครั้งแรก แม้ต่อไปจะพูดสักกี่ครั้งก็ยังเหมือนเดิม โดยไม่ต้องจำ ไม่ต้องระวัง และความทรงจำจะดี อายุมากก็ไม่หลง.