'นักเขียนซีไรต์' ฉุนสื่อหลายสำนักบิดเบือนหนัก ซัดไม่ต่างจากพวก 18 มงกุฎ บ่อนทำลายสังคม

28 ม.ค.2565 - วิมล ไทรนิ่มนวล นักเขียนรางวัลซีไรต์ โพสต์เฟซบุ๊กว่า "สื่อตระหนักหรือไม่?" สื่อและสถาบันสื่อนั้นมีความสำคัญไม่น้อยกว่าสถาบันการศึกษา คือการสร้าง"คุณภาพของคน" การสร้างคุณภาพของคนคือการสร้างคุณภาพของประเทศชาติ แต่นับวันสื่อจำนวนมากกลับละเลย-ดูถูกความสำคัญของตน เห็นได้จากสื่อหลายสำนักกลายเป็นสื่อโฆษณาชวนเชื่อทางการเมือง ทั้งโป้ปดมดเท็จ ทั้งบิดเบือน ลดทอน ฯลฯ ข่าวสาร กระทั่งถึงการด้อยค่าฝ่ายตรงข้ามที่มีความเชื่อต่างกับตน สร้างความสับสน สร้างความแตกแยกในสังคมมากขึ้นอีก

สื่อไม่จำเป็นต้องเป็นกลาง คนที่มีวิชาชีพสื่อก็ไม่จำเป็นต้องเป็นกลาง คนทั่วไปหรือสังคมก็ไม่ได้เป็นกลาง มันเป็นธรรมดาของคน

แต่ "การรายงานข่าว" ของสื่อจะต้องนำเสนอข้อเท็จจริงอย่างแม่นตรงที่สุด รอบด้าน - ครบถ้วนที่สุด ไม่ว่าจะต้องใช้ความพยายามมากเท่าใด โดยเฉพาะเรื่องราวที่กระทบต่อสังคม สื่อต้องยกเอาอคติต่อบุคคลหรือฝ่ายที่ตนไม่ชอบออกไป

สังคมก็จะมีแหล่งข้อมูล - ข้อเท็จจริงที่จะแสดงความเห็น ที่จะใช้วิจารณญาณ สำหรับตัดสินใจได้แม่นตรงต่อความเป็นจริงตามกำลังสติปัญญาของตน

ความเห็นส่วนตัวของสื่อ...ไม่ว่าจะแตกต่างหรือเห็นตาม ไม่ว่าจะชอบหรือชังนั้นแสดงออกได้จากการเขียนหรือพูด แต่ต้องแสดงแก่ผู้เสพสื่อว่า "เป็นความเห็นส่วนตัว" เช่นคอลัมนิสต์ต่างๆ แต่ก็ต้องมี "ฐานข้อเท็จจริง" ประกอบด้วย มันจะเป็นตัวอย่างที่ดีแก่บุคคลทั่วไปที่จะแสดงความเห็นหรือตัดสินใจใดๆ

ทั้งหมดนั้นคือ "การเคารพข่าว - เคารพวิชาชีพและจรรยบรรณของตน เคารพสังคม" และเป็นการสร้างสรรค์สังคมแห่งเหตุผล สังคมแห่งสติปัญญา สังคมจะเติบโตแข็งแรง เช่นเด็กที่ได้รับสารอาหารครบถ้วนและอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี

ถ้าสื่อไม่มีคุณภาพ-ไม่มีสำนึกรับผิดชอบต่อสังคม ไม่ตระหนักถึงความสำคัญของตน ก็ไม่ต่างจากพวกสิบแปดมงกุฏในเสื้อคลุมของวิชาขีพสื่อ แต่ชั่วร้ายกว่าเพราะเป็นการทำลายสังคมและประเทศชาติ