เปิดความจริงและสาเหตุไทยแพ้คดี 'ปราสาทพระวิหาร' ที่ศาลโลกปี 2505

ภาพ:วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

4 มิ.ย.2568 - นายวีระ สมความคิด นายวีระ สมความคิด ประธานเครือข่ายประชาชนต้านคอรัปชั่น โพสต์ข้อความ เรื่อง ความจริงและสาเหตุที่ไทยต้องแพ้คดีที่ศาลโลกในปี 2505 มีเนื้อหาดังนี้
..............................
คำพิพากษาของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ที่ตัดสินให้ปราสาทพระวิหารอยู่ภายใต้อธิปไตยของเขมร (เฉพาะตัวปราสาทเท่านั้น) มีสาเหตุหลักจากการที่ไทยไม่ได้คัดค้านแผนที่แนบท้ายภาคผนวก 1 (ซึ่งจัดทำโดยฝรั่งเศสฝ่ายเดียว) ซึ่งมีการลากเส้นให้ตัวปราสาทพระวิหารซึ่งอยู่บนปลายยอดสุดของสันปันน้ำบริเวณผามออีแดง อยู่ในเขตแดนของเขมร

ทั้งๆที่แผนที่แนบท้ายดังกล่าวจะขัดกับหลักการสำคัญในสนธิสัญญาสยาม-ฝรั่งเศสปี 1904 - 1907 ที่กำหนดให้ใช้แนวสันปันน้ำเป็นเส้นแบ่งเขตแดน แต่ในเมื่อไทยไม่ได้แสดงการคัดค้าน หรือประท้วงอย่างเป็นทางการต่อแผนที่แนบท้ายดังกล่าวในช่วงเวลานั้น ศาลโลกจึงตัดสินว่าไทยได้ยอมรับแผนที่แนบท้ายดังกล่าวโดยปริยาย และถือว่าเป็นการยอมรับอธิปไตยของเขมรเหนือตัวปราสาทพระวิหารไปด้วย

นอกจากนี้ ศาลโลกยังพิจารณาถึงการที่สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพเสด็จเยือนปราสาทพระวิหารในปี พ.ศ. 2473 โดยมีการต้อนรับจากเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศส และมีการชักธงชาติฝรั่งเศสขึ้นเหนือตัวปราสาท ซึ่งไทยก็ไม่ได้แสดงการคัดค้านแต่อย่างใด

เหตุการณ์นี้จึงถูกตีความว่าเป็นการยอมรับอธิปไตยของฝรั่งเศส (ซึ่งต่อมาเมื่อฝรั่งเศสให้เอกราชแก่เขมรเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2496 เขมรจึงอ้างสิทธิเหนือตัวปราสาทต่อจากฝรั่งเศสไปด้วย ทั้งๆที่ไทยไม่เคยทำสนธิสัญญาเขตแดนกับเขมร) เหนือปราสาทพระวิหาร .

ในด้านการเตรียมข้อมูล ไทยไม่ได้จัดทำแผนที่หรือหลักฐานที่แสดงความเป็นเจ้าของเหนือปราสาทพระวิหารอย่างชัดเจนและละเอียดรอบคอบ ที่สำคัญไม่ได้มีการตอบโต้ หรือแสดงความไม่เห็นด้วยต่อแผนที่ภาคผนวก 1 และการไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนในการยืนยันอธิปไตยของไทยเหนือพื้นที่ดังกล่าว เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ไทยต้องแพ้คดีในศาลโลกขณะนั้น

วีระ สมความคิด