'ธงชาติไทยผืนแรก' ที่นำขึ้นสู่ยอดเสาในสนามรบนั้น สำคัญอย่างไร

2 ม.ค.2569 - เพจเฟซบุ๊ก Thai Burma railway ทางรถไฟสายมรณะ โพสต์ช้อความว่า

ธงชาติไทยผืนแรกที่นำขึ้นสู่ยอดเสาในสนามรบนั้นสำคัญอย่างไร ผมเคยพูดเรื่องธงชาติไทยผืนแรกที่ปักบนภูมะเขือได้สำเร็จแล้วว่าควรมีการจัดเก็บเพื่อเตรียมนำจัดแสดงในอนาคต เพราะมันคือความภาคภูมิใจของคนในชาติ และมันคือความเสียสละของทหารไทย

ครั้งนี้ดูแล้วเรากับเขมรคงไม่ได้ยิงกันไวไวนี้แน่นอน ถึงยิงกันจริงมันคงเข้ามาชิงพื้นที่ที่เรายึดไว้ไม่ได้แล้ว

ครั้งนี้พื้นที่ที่เรายึดกลับมาได้ก็มีมาก ผมก็อยากขอพูดเกี่ยวกับธงชาติไทยที่นำขึ้นยอดเสาในสมรภูมิอื่นๆนอกจากภูมะเขือ

ผมไม่รู้ว่าคนอื่นคิดแบบผมไหมนะครับ ผมแค่หวังว่าทหารในสมรภูมิต่างๆ จะได้เก็บรักษาธงชาติไทยผืนแรกที่นำขึ้นสู่ยอดเสาได้สำเร็จไว้เป็นอย่างดี

ธงแรกสำคัญอย่างไร? เพราะมันคือธงแรกที่แสดงถึงอำนาจอธิปไตยของชาติไทยได้แผ่ไปถึงอย่างเป็นทางการ หลังจากที่อำนาจของเราไปไม่ถึงบริเวณนั้นมานานหลายสิบปี

การที่อำนาจของเราแผไปถึงพร้อมกับการปักธงชาติจึงเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง ประกอบกับการที่กว่าอำนาจเราจะแผ่ออกไปนั้นเราต้องแลกมาด้วยชีวิตของทหารเรา เพราะฉนั้นธงแรกจึงสำคัญ

และเชื่อเลยว่าหลังจากมีธงแรกในสมรภูมินั้น มันจะมีธงสองธงสาม ปักตามมา ซึ่งถ้าเราไม่เก็บธงแรกไว้ มันจะต้องมาเถียงกันว่าใครปักก่อนปักหลัง เรื่องพวกนี้เคยเป็นปัญหาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ครับ เวลาฝ่ายชนะปักธงไป ปักไปเยอะแยะเลย พอจะหาธงแรกจริงๆ คนในยุคหลังต้องมานั่งเถียงกันเรื่องประวัติศาสตร์อีก

เพราะฉนั้นแยกไว้ก็ดีครับ (ในการรบครั้งนี้มีเคสเอาธงขึ้นสองรอบคือ นย. ที่บ้านสามหลัง รอบแรกธงชาติ รอบที่สองเอาธงราชนาวีขึ้น)

และในอนาคตอยากให้นำธงแรกของสมรภมิจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์ทางทหารของไทย พร้อมประวัติว่าธงนี้ถูกนำขึ้นสู่ยอดเสาวันที่เท่าไหร่ เวลาใด สมรภูมิใด พร้อมกับระบุ gps location ของเสาธง

รวมถึงมีภาพถ่ายตอนที่ทหารไทยยืนเคารพธงชาติประกอบ คนที่เข้าชมจะได้เห็นภาพและเกิดความสนใจ (การระบุ gps location ของเสาธงแรก ก็เพราะบางพื้นที่มีการย้ายเสา มีธงหลายผืน ระบุไว้จะได้ไม่สับสน)

บางคนอาจจะมองว่าธงชาติก็เหมือนกันทำไมต้องทำให้ดูซับซ้อนวุ่นวาย แต่เชื่อผมเหอะทหารที่เขาไปปักธงชาติผืนแรก มันคือความภาคภูมิใจของพวกเขา และความภาคภูมิใจของคนในชาติ
เพราะฉนั้นธงแรกสำคัญ

ส่วนเสาธงหากมันคือไม้ไผ่หรือเสาไม่ธรรมดา บางคนอาจจะคิดว่ามันไม่มีอะไร แต่ในด้านประวัติศาสตร์ มันคือเสาไม้ที่ทหารไทยเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอด สำหรับผมมันเป็นสิ่งของที่ล้ำค่าทางประวัติศาสตร์พื่อให้คนรุ่นหลังจะได้เห็นกับตาตัวเอง

อนาคตต้องมีการเปลี่ยนเสาเป็นแบบถาวรแน่นอน เพราะฉนั้นน่าจะเก็บเสาเดิมไว้นะครับ

และผมแอบหวังว่าวันกองทัพไทยที่กำลังจะมาถึง 18 มกราคม 2026 อยากให้กองบัญชาการกองทัพไทย กรุณาพิจารณานำธงชาติผืนแรกของแต่ละสมรภูมิ รวมถึงนำดินแต่ละสมรภูมิที่ไทยได้กลับมา รวมถึงสิ่งของต่างๆในสงครามไทยเขมร ทั้งอาวุธของไทยและอาวุธที่และของต่างๆที่เรายึดได้จากเขมรมาจัดแสดงในวันกองทัพไทย ให้คนไทยได้เข้าไปร่วมชมครับ

ซึ่งถือเป็นการประกาศชัยชนะในการสั่งสอนเขมร และเรียกขวัญกำลังใจจากคนในชาติ ตลอดจนเป็นการสดุดีทหารกล้า ทั้งที่เสียชีวิต บาดเจ็บ และคนที่ร่วมรบอย่างกล้าหาญ
เพื่อให้คนไทยได้ชื่นชม และได้เห็นถึงสิ่งที่กว่าเราจะได้มา
ซึ่งหนึ่งในนั้นต้องมีผมแน่นอนที่จะไปชมครับ
เอาจริงๆทางทหารเองก็อาจจะมีการพิจารณาไปแล้วก็ได้ แต่ผมก็ต้องพูดออกมาในฐานะที่ผมเป็นคนที่สนใจเรื่องสงครามในครั้งนี่มากคนหนึ่งครับ

สุดท้ายนี้ขอขอบพระคุณทหารทุกท่านนะครับ รวมถึงเจ้าหน้าที่ข้าราชการพลเรือนและประชาชน ที่ช่วยกันให้เราได้รับชัยชนะในครั้งนี้

ปล. ที่ผมต้องออกมาพูดให้เก็บของหลายๆอย่าง ทั้งดูมีคุณค่าและไม่มีคุณค่า เพราะประวัติศาสตร์มันน่าเบื่อ และคนไม่สนใจกันเลยต้องทำแบบที่ผมบอก

ที่เห็นผมบอกว่าต้องเก็บนั่นเก็บนี่ดูเหมือนมันไม่มีประโยชน์ หรือมันเป็นขยะสงคราม คือบางคนอาจจะไม่เข้าใจ เพราะสังคมเราไม่ได้สอนให้สนใจเรื่องประวัติศาสตร์ที่ถูกต้อง

การเรียนรู้ประวัติศาสตร์มันจะต้องมีของจริงๆให้ดู ไม่ใช่อ่านแต่ในหนังสือต้องไปนั่งมโนจินตนาการ หรือเห็นแค่ภาพถ่าย มันต้องได้เห็นของจริง

ถ้ามันได้รู้เรื่องจากการอ่าน เห็นภาพในตอนนั้น กับข้าวของจริงๆในเหตุการณ์ที่มีเรื่องราว มันจะสร้างความสนใจให้คนอ่าน คนดู ให้เด็กๆได้ติดตาม

เพราะประวัติศาสตร์ถ้ามานั่งมโน จินตนาการ แม่งโคตรน่าเบื่อ ถ้าเห็นของจริงและได้จับจริงมันจะสุดยอดครับ และคนจะสนใจประวัติศาสตร์ และคนจะรักชาติและหวงแหนบ้านเมือง