คฤหาสน์หรูของตระกูลฮุน ตระหง่านเหนือชีวิตที่ยากจนของประชาชน อำนาจถูกผูกขาดด้วย กองทัพ ตำรวจ และกฎหมาย ที่กดฝ่ายตรงข้าม เสียงปืนชายแดนคือ ผลลัพธ์ของเกมอำนาจ

ชายแดนไทย–กัมพูชาลุกเป็นไฟ 13 ชีวิตชาวบ้านไทยและทหารอีก 1 นายต้องสังเวย “ทักษิณ” เคลมบทบาทราวกับฮีโร่ ขณะที่ ฮุนเซนบิดภาพให้ไทยกลายเป็นผู้รุกราน นี่ไม่ใช่ศึกเพื่ออธิปไตย แต่คือ เกมอำนาจของ “ลูกหลานพระยาละแวก” และ “ร่างทรงเจ้ามูลเมือง” เลือดคนไทยถูกใช้แลก ศักดิ์ศรีปลอม ๆ ของทั้งสอง

จากกับระเบิดในฝั่งไทยถึงกระสุนที่ตาเมือน พ่อลูกตระกูลฮุนเดินเกมซ้อนกันเป็นฉาก ใช้คำโป้ปดสร้างเรื่องล่วงหน้า แล้วรัวปืนใส่ไทยเพื่อใส่ร้ายว่าเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เป้าห

ไม่มีสุ้มเสียงใดในงานเลี้ยงพรรคร่วมรัฐบาลจะดังเท่ากับความเงียบของ พีระพันธุ์ ที่นั่งอยู่ใต้คำขวัญ “ปกป้องอธิปไตย” เคียงข้างทักษิณ ในงานที่อาจดูเหมือนเวทีแห่งสามัคคี แต่นั่นคือช่วงเวลาที่อดีตทั้งหมดถูกวางลง เพื่อแลกกับความนิ่งข้างอำนาจที่เขาเคยต่อต้าน

“บำบัดทุกข์ บำรุงสุข” เคยเป็นคำมั่นของรัฐต่อประชาชน แต่วันนี้ มันกลับถูกใช้เป็นฉากหน้าให้การ “บำรุงอำนาจ บำบัดเสียง” ของพรรคการเมืองที่ครองกระทรวงมหาดไทย

ผ้าเหลืองเคยศักดิ์สิทธิ์ แต่วันนี้กลายเป็น ม่านบังกาม เมื่อศรัทธาถูกฆ่าตาย การจับสึกไม่อาจลบความผิด ศาสนาจะศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร หากพระยังลอยนวลหลังครองสีกา