ลิ้นงู...ที่อยู่ในปากงู!!!

ไม่ต่างอะไรไปจาก แนวรบตะวันออกกลาง แม้ว่ามหาอำนาจสูงสุดอย่างอเมริกา จะถูกอิหร่านยกฝ่าตีนลูบหน้าครั้งแล้ว-ครั้งเล่า แทบไม่เหลือจรวด ไม่เหลือกระสุน พอที่จะงัดมาดวลกันไป-ดวลกันมา ระหว่าง กองทัพแห่งศตวรรษที่ 20 ของอเมริกา กับ ขีปนาวุธแห่งศตวรรษที่ 21 ของอิหร่านเขา แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ ความบ้า ของผู้นำอเมริกาอย่าง ทรัมป์บ้า ลดน้อย ถอยลง หรือเกิดสติ-สตังค์ขึ้นมามั่งแม้แต่เล็กๆ น้อยๆ ยิ่งเมื่อนักรบแห่งประเทศที่ยากจนที่สุดในโลก อย่างพวก Houthis แห่งเยเมน เขาเกิดแรงฮึด แรงกระตุ้น อันเนื่องมาจากประเทศอภิมหาเศรษฐีน้ำมันอย่างซาอุดีอาระเบีย ดันไป แหย่หนวดเสือ แบบไหน? อีท่าไหน? แล้วแต่จะว่ากันไป การบุกยึดอาณาบริเวณแถวๆ ช่องแคบ Bab al-Mandab ปิดเส้นทางลำเลียงน้ำมันของซาอุฯ ไปอีกแถบ พร้อมๆ กับการปิดช่องแคบ Hormuz ของอิหร่านจนตราบเท่าทุกวันนี้ จึงทำให้โลกทั้งโลกแทบไม่เหลืออากาศหายใจ โอกาสที่จะเกิดภาวะ Depression ไม่ใช่แค่ Recession เท่านั้น ในทางเศรษฐกิจ เลยน่าจะเป็นไปได้สูงเอามากๆ...

นั่นยังไม่รวมถึง แนวรบทะเลจีนใต้ ที่พญามังกรจีนท่านจะตัดสินใจ บุกไต้หวัน ในอีก 2 ปีข้างหน้า ตามการวิเคราะห์ คาดการณ์ของบรรดาหน่วยงานความมั่นคงของอเมริกาหรือไม่? อย่างไร? แต่นั่นก็น่าจะทำให้โลกทั้งโลกคงต้องตระเตรียม ความพร้อม ที่จะ หายใจทางเหงือก ไม่ใช่แค่ทางปาก อย่างมิอาจปฏิเสธและหลีกเลี่ยงได้ โดยเฉพาะประเทศไทยแลนด์ แดนสยามของหมู่เฮาทั้งหลาย ที่ทุกวันนี้...ยังต้องเกร็งแล้ว-เกร็งอีก กับการยั่วยวนกวนส้นตีนของผู้นำกัมพูชาในซีกตะวันออก ต้องคอยระแวดระวังการทะลักไหลของความขัดแย้งในซีกตะวันตก ระหว่างฝ่ายเผด็จการกับฝ่ายประชาธิปไตยในพม่า แถมยังต้องเจอกับการบึ้มแล้ว-บึ้มอีกของพวกผู้ก่อการร้ายแยกดินแดนในภาคใต้ อันเป็นอะไรที่น่าเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า เสียเหลือเกิน...

แต่ก็นั่นแหละ...ภายใต้ความสับสน อลหม่าน ระส่ำระสาย ทรหวลปั่นป่วงคลั่ง ในแทบจะทุกซีกโลก รวมทั้งอาณาบริเวณชายแดนของประเทศในแต่ละซีก แต่การไล่ทุบ ไล่กระทืบ ไล่เหยียบใครต่อใครเป็นการภายใน ไม่ว่าจะเป็นรัฐบาล องค์อิสระ-ไม่อิสระ ฯลฯ ก็ชักเป็นอะไรที่เปรี้ยวแสนเปรี้ยว จนใครต่อใครมิอาจซุกมือ-ซุกตีน หรือเพียงแค่ง้างมือ-ง้างตีนได้อีกต่อไป แต่ละฝ่าย แต่ละราย ต่างเต็มไปด้วยแรงฮึด แรงกระตุ้น จนยากส์ส์ส์ที่จะลดราวาศอกลงไปได้ง่ายๆ ด้วยเหตุนี้...แนวโน้มอนาคตเบื้องหน้าของประเทศไทย จึงน่าจะออกไปทาง ยุ่งฉิบหาย-ยุ่งตายห่า หนักยิ่งเข้าไปทุกที...

นี่...อันนี้นี่แหละ ที่ทำให้โอกาสที่จะ อยู่-เย็น-เป็นสุข ไปโดยตลอด แทบเป็นไปไม่ได้เอาเลย มีแต่จะทุกข์มาก ทุกข์น้อย ทุกข์ร้อยแปดกันไปตามสภาพ ด้วยเหตุนี้...คงหนีไม่พ้นต้องหันไปฟังคำชี้แนะ ชี้นำ จาก อภิมหาพระ อย่างท่านอาจารย์ พุทธทาสภิกขุ เอาไว้มั่ง โดยเฉพาะ กรรมวิธี ที่อาจทำให้บรรดาความทุกข์ทั้งหลาย กลายเป็น ทุกข์ที่พอรับได้ ไม่ถึงกับต้องเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า ต่อการแบก การคอน อะไรมากมายนัก นั่นก็คือ...การหาทางประคับประคองตัวเองภายใต้วงจร-วัฏจักรแห่งการเกิด การดับ การเปลี่ยนแปลงอันเป็นนิรันดร์กาล ด้วยการอาศัยถ้อยคำสั้นๆ-ง่ายๆ แต่มีความหมายลึกซึ้งไปถึงริดสีดวงทวารเอาเลยก็ว่าได้ คือให้พยายามดำรงตนเสมือนหนึ่ง ลิ้นงูที่อยู่ในปากงู !!!!

เรียกว่า...ถึงแม้จะตกอยู่ในสภาพน่าหวาดหวั่น น่าสยดสยองพองขน ไปถึงขั้นไหน? แต่ถ้าหากยังคงเพียรพยายามที่จะ เข้าถึง-เข้าใจ ต่อความเป็นไปของสรรพสิ่งให้เป็นที่ประจักษ์แจ้ง ชัดเจน โอกาสที่จะถูกเขี้ยวงูซึ่งเต็มไปด้วยพิษอันรุนแรงถึงขั้นตายเอาง่ายๆ ขบๆ กัดๆ จนอาจเด็ดสะมอเร่ย์ อิน เดอะ เท่งทึง เมื่อไหร่ก็ย่อมได้ มันจึงเป็นไปได้น้อยเอามากๆ ด้วยเหตุเพราะแม้จะอยู่ใกล้ชิด ติดพัน กันเพียงไรก็ตาม แต่ต่างฝ่ายต่างถือเป็นองค์ประกอบที่ลงตัวซึ่งกันและกัน ไม่ได้แยกออกจากกันโดยเด็ดขาด แต่มีความเชื่อมโยงด้วย หน้าที่ ของแต่ละฝ่าย ซึ่งผิดแผก แตกต่าง กันไปตามสภาพ โดยที่ใครจะเป็น เขี้ยว ใครจะเป็น ลิ้น อันนั้น...คงต้องถือเป็น ทางเลือก หรือเป็น เสรีภาพ ของใคร-ของมัน ที่จะต้องไปว่ากันเอาเอง แต่ไม่ว่าจะเลือกแบบไหน? อย่างไร? ผลตอบแทนนั้นๆ...ย่อมส่งผลให้กับตัวเองอย่างไม่มีข้อยกเว้นแม้แต่อณูเดียว อันเป็นไปตาม กฎเหล็กแห่งธรรมชาติ ว่าด้วย...ด้วยเหตุเพราะสิ่งนี้-สิ่งนี้...สิ่งนี้จึงเป็นไปนั่นเอง.