ขี้เถ้าปกคลุมทั้งเมือง หลังภูเขาไฟปะทุในฟิลิปปินส์

ภูเขาไฟทางตะวันออกของฟิลิปปินส์เกิดการปะทุ และพ่นขี้เถ้าควันดำขนาดใหญ่ ทำประชาชนในพื้นที่ต้องอพยพหนีออกจากเมืองต่างๆ ที่ปกคลุมไปด้วยเถ้าถ่าน ขณะที่ทางการเฝ้าระวังการปะทุรอบใหม่

สภาพบ้านเรือนและต้นไม้ที่ถูกปกคลุมด้วยขี้เถ้าภูเขาไฟในเมืองจูบัน จังหวัดซอร์โซโกน ทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ หลังจากภูเขาไฟบูลูซานเกิดระเบิดปะทุ จนควันขี้เถ้าพุ่งกระจายไปทั่วพื้นที่ ถ่ายภาพและเผยแพร่โดยสำนักงานข้อมูลสาธารณะจังหวัดซอร์โซโกน เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน (Photo by Handout / Sorsogon Provincial Public Information Office / AFP)

เอเอฟพีรายงาน เมื่อวันอาทิตย์ที่ 5 มิถุนายน 2565 กล่าวว่า ภูเขาไฟบูลูซานในจังหวัดซอร์โซโกน ทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ เกิดระเบิดปะทุขึ้นนานประมาณ 17 นาที และปล่อยขี้เถ้าควันสีเทาพุ่งขึ้นไปในอากาศด้วยความสูงกว่า 1 กิโลเมตร (0.6 ไมล์) ตามรายงานของสถาบันภูเขาไฟวิทยาและแผ่นดินไหววิทยาแห่งฟิลิปปินส์ (PhiVolcs)

ยังไม่มีรายงานผู้บาดเจ็บ แต่ทางการฟิลิปปินส์ได้แจ้งเตือนภัยในระดับ 1 (จาก 5 ระดับ) เพื่อบ่งชี้สถานะ "ความไม่สงบระดับต่ำ"

สถาบันภูเขาไฟวิทยาและแผ่นดินไหววิทยาแห่งฟิลิปปินส์คาดการณ์ว่าสาเหตุของการปะทุน่าจะเกิดจากการระเบิดของน้ำเดือดใต้ปล่องภูเขาไฟ

ทางการท้องถิ่นของจังหวัดซอร์โซโกน ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงมะนิลาประมาณ 500 กิโลเมตร กล่าวว่า 10 หมู่บ้านใน 2 เมืองได้รับผลกระทบจากขี้เถ้าที่ปกคลุมไปทั่วพื้นที่ จนประชาชนต้องอพยพอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะผู้สูงอายุและผู้ที่เป็นโรคหอบหืดที่ต้องให้ความช่วยเหลือเป็นพิเศษ

เจ้าหน้าที่ท่าอากาศยานมะนิลากล่าวว่า ยังไม่มีเที่ยวบินได้รับผลกระทบจากการปะทุจนถึงขณะนี้ แม้ว่านักบินจะได้รับคำเตือนว่ากลุ่มควันขี้เถ้ากำลังเคลื่อนเข้าใกล้เขตการบิน

เจ้าหน้าที่ทางการกำลังเฝ้าระวังการปะทุรอบที่สองที่อาจเกิดขึ้น พร้อมเตือนประชาชนให้อยู่ห่างจากพื้นที่เกิดเหตุในรัศมีอย่างน้อย 4 กิโลเมตรเพื่อความปลอดภัย และผู้คนที่อาศัยอยู่บริเวณเชิงเขาและแม่น้ำ ได้รับการแนะนำให้ตื่นตัวตลอดเวลาหากมีกรณีการแจ้งเตือนดินโคลนถล่มและน้ำท่วมหลาก

ภูเขาไฟบูลูซาน เกิดการปะทุในลักษณะเดียวกันนี้หลายสิบครั้งในปี 2559 และ 2560

หมู่เกาะฟิลิปปินส์ตั้งอยู่ในบริเวณ "วงแหวนแห่งไฟ" ที่ทำให้เกิดแผ่นดินไหวในมหาสมุทรแปซิฟิก และยังมีภูเขาไฟที่ปะทุได้อยู่อีกมากกว่า 20 แห่ง.