สะใจชาวบ้านอิ่มไหม?

ท่าทีเช่นนี้ช่างย้อนแย้งกับพฤติกรรมก่อนหน้านี้ ที่เคยโจมตีรัฐบาลว่าค่าครองชีพสูง อาหารแพง จนประชาชนอยู่ไม่ได้ 

งานนี้ “สส.แชมป์” กรวีร์ ปริศนานันทกุล สส.อ่างทอง พรรคภูมิใจไทย จึงต้องออกโรงสอนมวยและดึงสติว่า การนำเรื่องข้าวแกง 2 อย่าง 40 บาทไปรีบแซะและโยงเป็นประเด็นการเมือง โดยอ้างว่าข้าวแกง 30 บาทก็มีนั้น 

จริงอยู่ที่บางพื้นที่เช่นอ่างทองยังมีราคานี้ แต่อีกหลายจังหวัดโดยเฉพาะในเมืองใหญ่ ข้าวแกง 50-60 บาทกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว 

สิ่งที่กระทรวงพาณิชย์คิดจะทำไม่ใช่การบังคับให้ทุกร้านขาย 40 บาท แต่กำลังพยายามสร้าง "อีกหนึ่งทางเลือก" เพื่อลดค่าครองชีพ แต่ถูกถูกนำไปล้อ ไปแซะ จนวันนี้กระทรวงพาณิชย์ต้องเอากลับไปทบทวน 

ซึ่งมีคำถามง่ายๆ ว่าถ้าสุดท้ายโครงการนี้ต้องยกเลิก ใครจะได้ประโยชน์ คนที่ได้ความสะใจทางการเมืองอาจรู้สึกว่าตัวเองชนะ แต่ความสะใจนั้นไม่ได้ช่วยให้ประชาชนอิ่มท้องขึ้นเลย 

ส่วนคนที่เสียประโยชน์ก็คือชาวบ้านที่กำลังรออีกหนึ่งทางเลือก เขาต้องเสียโอกาสที่นโยบายนี้จะได้พิสูจน์ตัวเองว่าช่วยลดภาระปากท้องได้แค่ไหน เพียงเพราะถูกทำลายตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม 

การเมืองนั้นตรวจสอบและวิจารณ์กันได้ แต่ควรทำให้นโยบายดีขึ้นและประชาชนได้ประโยชน์ ไม่ใช่มุ่งโจมตี เสียดสี แซะ เพียงเพราะอยากเอาชนะเพื่อความสะใจทางการเมือง 

“สุดท้ายคุณอาจดีใจที่ชนะ แต่อย่าลืมว่าคนที่แพ้และต้องรับเคราะห์เดือดร้อนที่สุดคือประชาชน”

หวังว่าคำเตือนของ "สส.แชมป์" จะสะกิดใจฝ่ายค้านฝ่ายแค้นได้บ้างว่า จงอย่าแต่จ้องจะเอาชนะทางการเมืองบนความสะใจ จนทำให้ชาวบ้านต้องมาเดือดร้อน.

ช่างสงสัย