
ในโลกโซเชียลเห็นมีคนเก่ง-คนฉลาดรอบรู้กันทั้งนั้น!
แต่..แปลกใจ ทำไมจึงมีข่าว “คนตกเป็นเหยื่อมิจฉาชีพ” ให้เห็นไม่เว้นแต่ละวันล่ะ อย่างกรณีคุณดี้-นิติพงษ์ ห่อนาค ที่มี “เว็บไซต์” แห่งหนึ่งแอบอ้าง..
นำชื่อและรูปภาพของแกไปโปรโมต “เปิดคอร์สสอนแต่งเพลงออนไลน์” โดยที่ตัวคุณดี้ไม่ได้รับรู้และมีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ!
เนี่ย..ทำไมไม่เอ๊ะ ไม่คิดจะลองตรวจสอบจากเพจหรือเฟซบุ๊กของคุณดี้ดูสักหน่อยว่าแกมีการเปิดคอร์สจริงหรือไม่ ก่อนที่จะโอนเงิน?
แล้วนี่ ไม่ได้เดือดร้อนเฉพาะคนที่โอนเงินไปเรียนคอร์สแต่งเพลงทิพย์ ตัวคุณดี้เองก็พลอยเดือดเนื้อ-ร้อนใจไปด้วย..
เพราะนอกจากต้องมานั่งชี้แจง-แถลงไขให้สังคมเข้าใจในความบริสุทธิ์แล้ว ยังต้องเสียเวลารวบรวมหลักฐานเพื่อไปแจ้งความร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน!
ก็..เตือนกันแล้วเตือนกันอีก (ต่อไป) ยุคนี้จะโอนเงินเรียนรู้อะไร ต้องมีสติและตรวจสอบให้รอบคอบทุกครั้ง จะได้ไม่ตกเป็นเหยื่อมิจฉาชีพกันนะครับ!
เอ้า..ส่วนข้อความต่อไปนี้ ไม่เกี่ยวกับพวกมิจฉาชีพ แต่ก็อยากให้มีสติในการรับรู้-รับฟัง ก็ที่คุณนัสเซอร์ ยีหมะ แกนนำ คปท. (อีกคน) โพสต์..
"สื่อกับการชุมนุม เมื่อคนทำข่าวกับคนบนถนนเกิดความไม่เข้าใจกัน
เวลามีการชุมนุมทางการเมือง เรามักเห็นความขัดแย้งระหว่างผู้ชุมนุมกับสื่อมวลชน โดยเฉพาะสื่อที่ลงพื้นที่ทำข่าว บางครั้งถึงขั้นโต้เถียง เผชิญหน้า หรือกล่าวหากันไปมา
ผมคิดว่าเรื่องนี้มีอะไรให้ต้องมองมากกว่าแค่ใครถูกใครผิด
ในงานวิจัยระดับปริญญาโทของผม เรื่อง 'สันติวิธีเชิงรุก : กรณีศึกษาเครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย (คปท.)'
ผมศึกษาเรื่องกระบวนการและแนวทางการเคลื่อนไหวของขบวนการประชาชน ซึ่งทำให้ผมเห็นว่า การชุมนุมไม่ได้จบลงแค่การนำคนออกมาแสดงพลังบนท้องถนน
แต่ยังต้องทำให้สังคมรับรู้ เข้าใจ และมองเห็นเหตุผลของการเคลื่อนไหวด้วย นี่คือเหตุผลที่สื่อมีความสำคัญ
สื่อเป็นช่องทางที่ทำให้เสียงของประชาชนเดินทางออกไปไกลกว่าพื้นที่ชุมนุม แต่สื่อก็มีหน้าที่ของตัวเอง ไม่ใช่เครื่องมือประชาสัมพันธ์ของผู้ชุมนุม
ขณะเดียวกัน ผู้ชุมนุมก็ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับทุกสิ่งที่สื่อนำเสนอ
ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อทั้งสองฝ่ายไม่เข้าใจบทบาทของกันและกัน
ผู้ชุมนุมต้องการให้สื่อนำเสนอข้อเรียกร้องและปัญหาที่กำลังต่อสู้ แต่สื่อต้องทำหน้าที่ตั้งคำถาม ตรวจสอบ และนำเสนอข้อเท็จจริง
บางครั้งผู้ชุมนุมรู้สึกว่าสื่อเลือกนำเสนอแต่ภาพความขัดแย้ง ขณะที่สื่อเองก็อาจรู้สึกว่าถูกกดดันหรือถูกขัดขวางการทำงาน
สำหรับผม ทั้งสองฝ่ายมีสิทธิและมีหน้าที่ที่ต้องเคารพซึ่งกันและกัน ผู้ชุมนุมมีสิทธิวิจารณ์สื่อ หากเห็นว่าการนำเสนอไม่เป็นธรรม แต่ไม่ควรใช้การข่มขู่หรือคุกคาม
ส่วนสื่อก็มีเสรีภาพในการทำข่าว แต่ควรให้ความสำคัญกับเนื้อหาของข้อเรียกร้อง ไม่ใช่สนใจเพียงภาพการปะทะหรือความขัดแย้งที่เรียกความสนใจจากผู้ชม
ฝ่ายผู้จัดการชุมนุมควรมีคนประสานงานกับสื่อ มีข้อมูลที่ชัดเจน และพร้อมชี้แจงเมื่อเกิดความเข้าใจผิด ส่วนสื่อก็ควรเปิดพื้นที่ให้เสียงของประชาชนได้อธิบายปัญหาอย่างรอบด้าน
วันนี้เรามีสื่อสังคมออนไลน์ที่ทำให้ผู้ชุมนุมสื่อสารกับประชาชนได้โดยตรง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าสื่อมวลชนจะหมดความสำคัญ
เพราะสื่อยังมีบทบาทในการตรวจสอบ ขยายประเด็น และทำให้ปัญหาของประชาชนเข้าสู่การรับรู้ในวงกว้าง
ผมไม่คิดว่าสื่อจำเป็นต้องอยู่ข้างผู้ชุมนุม และผู้ชุมนุมก็ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับสื่อทุกเรื่อง แต่สิ่งที่ทั้งสองฝ่ายควรมีร่วมกันคือการเคารพสิทธิ เสรีภาพ และบทบาทของกันและกัน
เพราะสุดท้ายแล้ว อย่าปล่อยให้ความขัดแย้งระหว่างสื่อกับผู้ชุมนุม กลายเป็นเรื่องใหญ่จนบดบังปัญหาที่ประชาชนออกมาเรียกร้อง
การมีคนอยู่บนท้องถนนทำให้เกิดพลัง แต่การทำให้สังคมเข้าใจว่าพวกเขาออกมาเรียกร้องอะไรต่างหาก ที่จะทำให้พลังนั้นมีความหมาย
@เป็นความคิดเห็น และทรรศนะส่วนตัว ไม่ผูกพันกับองค์กรและการเคลื่อนไหวใดๆ”
ครับ..นานทีจะได้ (อ่าน) ฟัง “มุมมอง” แกนนำม็อบ!.
สันต์ สะตอแมน
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
กรุณา‘สุภาพ’กันบ้าง!
เอ้า..จริงปะเนี่ย? ก็..ที่คุณสาทิตย์ วงศ์หนองเตย สส.-รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ กล่าวในการอภิปรายในสภาวันก่อนนู้นว่า..
คลายหรือเพิ่มทุกข์?
“#คนดังในวงการบันเทิง ถูกตำหนิ จากบุคคลในกระบวนการยุติธรรมว่าใช้ศาลเป็นเครื่องมือ ฟ้องหมิ่นประมาทบุคคลจำนวนมาก”
ฝากเตือน.. ‘ผู้มีพระคุณ’!
เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ? ผมหมายถึง “คุณเทพ โพธิ์งาม” ตำนานตลกคาเฟ่นั่นไง เดินสายขาย “ขนมเปี๊ยะขั้นเทพ” ไปตาม “ตลาดนัด” ดารา-คนดังทั่วประเทศ นึกว่าจะไม่มีเวลาข้องแวะเรื่อง (คน) อื่น
ชะตากรรม ‘บุ๋ม ปนัดดา’
แต่ยิ่งพิศ-ยิ่งมอง “ม็อบกำนันมะโน” นานวันเข้า ก็ให้รู้สึก.. “ขึ้นต้นเป็นลำไม้ไผ่ พอเหลาลงไปกลายเป็นบ้องกัญชา”! เพราะนอกจากจะเกิดความขัดแย้งของ “แกนนำ” ในเรื่องเงินๆ ทองๆ (รับบริจาค) แล้ว ผู้ปราศรัยที่เป็น “แม่เหล็ก” ในการดึดดูดใจมวลชน-คนฟัง ก็แทบไม่มีตัวตน!
บทเรียนจาก'พม่าจอมกร่าง'
"ผมขอเตือนไปยังนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ถามด้วยความเป็นห่วง?
“จากข้อมูลที่ผมพยายามหามา ถ้าทำตามรูปแบบที่ผมเสนอแนวทาง ทั้งการเลิกอ้างอิงราคาน้ำมันสิงคโปร์ หาต้นทุนที่แท้จริงในการซื้อและการกลั่นน้ำมัน และปรับโครงสร้างองค์ประกอบราคาน้ำมันใหม่

