เบื่อลูกเทพ…แต่เดี๋ยวนะ

เอาละสิ

จากที่วิดน้ำอยู่ดีๆ คราวนี้อารมณ์ไหลไปถึงรัฐมนตรี

ผมอ่านซองแล้วมีแวบหนึ่งที่สงสัยครับ

ตกลงบ้านคุณเบื่อลูกเทพน้ำท่วมจริงหรือเปล่าเนี่ย

ทั้ง “คราบน้ำสีโอเลี้ยง” ทั้ง “กางเกงในลอยน้ำ” ไหนจะอยากเอาขันวิดน้ำเขวี้ยงใส่หน้าจออีก

น้ำกำลังเข้าบ้านตอนตีสี่ ยังมีเวลานั่งเก็บรายละเอียดมาเขียนถึงเสมอต้นเสียครบ

แหม…เอาเป็นว่าผมเชื่อก็ได้

ส่วนขันเก็บไว้ก่อน เดี๋ยวทีวีพังแล้วจะมีเรื่องให้โมโหเพิ่มอีกเรื่อง

ส่วนที่คุณลากจากกรมอุตุฯ ไปถึงไชยชนก จากไชยชนกไปถึง “ลูกเทพ” บ้านใหญ่ และการเมืองไทยนั้น

น้ำเที่ยวนี้ไหลไกลใช้ได้เลยครับ

แต่ไหลมาแล้วก็เปิดซองคุยกันเสียหน่อย

ถึงคอลัมน์ เปิดซองออนไลน์

เรื่อง ตื่นมาเจอน้ำปลาไหลเข้าบ้าน เลยอยากถามว่ารัฐมนตรีไชยชนกเคยโดนน้ำท่วมบ้างไหม?

เรียน คุณเสมอต้น

เมื่อเช้าตีสี่ คราบน้ำสีโอเลี้ยงพุ่งพรวดออกมาจากท่อห้องน้ำบ้านฉัน ลามมาถึงตู้เย็น เรียบร้อย

ไม่ต้องนอนมันแล้ว นั่งวิดน้ำไป ฟังข่าวทีวีไป รัฐมนตรีดิจิทัลฯ นายไชยชนก ชิดชอบ ออกมาพูดเรื่องกรมอุตุฯ เสียแจ้วๆ บอกว่า “เพจอื่นก็เอาข้อมูลจากรัฐไปทั้งนั้น กรมอุตุฯ ต้องพิสูจน์ตัวเอง ประชาชนต้องเข้าใจว่าพยากรณ์ล่วงหน้ามันมีความคลาดเคลื่อน” ฟังแล้วฉันอยากจะวางขันวิดน้ำ ไปเขวี้ยงใส่หน้าจอจริงๆ คุณเสมอต้น

คือคนน้ำจะท่วมบ้าน เขาไม่ได้ต้องการฟังเลกเชอร์เรื่องความคลาดเคลื่อนทางสถิติ หรือเรื่อง AI พาสปอร์ต สมาร์ตซิตี้อะไรที่ท่านเคยโม้ไว้ตอนเข้ามารับตำแหน่งใหม่ๆ หรอกนะ ชาวบ้านเขาอยากรู้แค่ว่ากูต้องยกของกี่โมง แค่นั้นจบ

พูดตรงๆ แบบคนกำลังยัวะเลยนะ เด็กคนนี้ เออ ฉันเรียกเด็กเพราะรุ่นลูกรุ่นหลานฉันทั้งนั้น เคยเจอน้ำท่วมบ้านแบบที่กางเกงในลอยน้ำบ้างไหมทั้งชีวิต เคยต้องนั่งเครียดว่าตู้เย็นจะพังไหมเพราะไม่มีเงินซื้อใหม่หรือเปล่า ศักยภาพการบริหารงานจริงจังมันมีสักกี่มากน้อยกันเชียว

แล้วพอนั่งฟังเสียงพูดฉอดๆ สำเนียงนักเรียนนอกอินเตอร์ ออกทีวีแลกเปลี่ยนเรื่องระบบเรื่องโพรเซสภาษาอังกฤษแจ้วๆ ยิ่งคันหัวใจครับ! ไปเรียนอังกฤษตั้งกี่ปีจนพูดอังกฤษคล่องป๋อ แต่ทำไมพอมารับตำแหน่งคุมกรมอุตุฯ คุมกระทรวงใหญ่ กลับตกหล่นเรื่องวิธีคิดในการสื่อสารกับชาวบ้านธรรมดาได้ขนาดนี้?

ชาวบ้านเขามองแป๊บเดียวก็รู้ไส้รู้พุงหมดแล้ว ที่ได้มานั่งเก้าอี้รัฐมนตรีบริหารกระทรวงระดับนี้ มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องเรียนนอก ภาษาดี หรือศักยภาพอะไรเลย แต่มันคือเรื่องเดิมๆ ของการเมืองไทย เป็นเรื่องโควตา “ลูกท่านหลานใคร” ยื่นเก้าอี้ประเคนกันมาเพื่อสืบทอดอำนาจพรรคการเมือง เอาตระกูลใหญ่มานั่งจองพื้นที่ ให้พวกที่สังคมเขาประชดกันว่าเป็น “ลูกเทพ” ลูกนักการเมืองคนดังที่เกิดมาบนกองเงินกองทอง ชนิดที่ไม่ต้องทำอะไรก็มีเก้าอี้รัฐมนตรีมาประเคนให้ถึงที่ แต่พอเกิดวิกฤตจริงขึ้นมากลับทำงานจริงจังไม่เป็น ได้แต่มาซ้อมบริหารเล่นๆ บนความเดือดร้อนของคนอื่น

ประเทศชาติมันถึงได้ย่ำอยู่กับที่ วนเป็นวงกลมไม่ไปไหนเสียที เพราะระบบบ้านใหญ่โควตาการเมืองนี่แหละ พอเกิดวิกฤตภัยพิบัติทีไร คนซวยรับกรรมเต็มๆ ก็คือชาวบ้านตาดำๆ ที่ไม่มีนามสกุลดังคุ้มหัว

ถ้าท่านรัฐมนตรีไชยชนกอ่านอยู่ หรือทีมงานแคปไปให้ดู ฉันอยากบอกว่า ไม่ต้องมาสั่งให้กรมอุตุฯ พิสูจน์ตัวเองหรอก ตัวท่านเองนั่นแหละ พิสูจน์ให้เห็นก่อนว่าสมองและฝีมือมันมีมากกว่าแค่นามสกุลที่พ่อให้มา

ด้วยความนับถือ
เบื่อลูกเทพ
29 กันยายน พ.ศ. 2569

อ่านจบแล้ว ผมว่าขันวิดน้ำของคุณเบื่อลูกเทพวางลงก่อนก็ดีครับ

เพราะถ้ายังถืออยู่ เดี๋ยวคุยกันไม่รู้เรื่อง

เอาเรื่องที่ผมเห็นด้วยก่อน

กรมอุตุนิยมวิทยาอยู่ในสังกัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ไชยชนกเป็นรัฐมนตรีว่าการฯ เพราะฉะนั้นเวลามีปัญหาเรื่องการเตือนภัยหรือการสื่อสารกับประชาชน คุณจะถามหารัฐมนตรี ผมว่าไม่ผิดคน

เรื่องกรมอุตุฯ วันก่อนผมเพิ่งคุยไป  น้ำท่วมทีไร การเมืองมาเต็ม! ว่า ไม่ใช่ไม่เตือน เขาเตือน แต่ปัญหาคือภาษาที่ใช้เตือนนั้น ชาวบ้านอ่านแล้วเอาไปใช้ได้ง่ายแค่ไหน

บางทีอ่านจบแล้วยังไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ควรพกร่มหรือพกเรือ

แต่มีอย่างหนึ่งที่ผมต้องท้วงคุณเบื่อลูกเทพครับ

เรื่องเตือนภัยนี่ไชยชนกไม่ได้เพิ่งนึกขึ้นได้ตอนน้ำเข้าบ้านคุณ เมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา เขาเรียกกรมอุตุฯ กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมาคุยเรื่องยกระดับระบบแจ้งเตือนภัย การพยากรณ์อากาศ และการเอาข้อมูลมาใช้ร่วมกันแล้ว

เอ้า…อย่างน้อยก็ทำ

แต่ทำแล้วดีขึ้นแค่ไหน นั่นอีกเรื่อง

เพราะถ้าสามเดือนกว่าให้หลัง คนยังต้องมานั่งวิดน้ำตอนตีสี่แล้วถามว่าเมื่อไหร่ควรยกของ ผมว่าคำถามนี้รัฐมนตรีจะโยนให้กรมอุตุฯ พิสูจน์ตัวเองฝ่ายเดียวไม่ได้แล้ว

คุณเบื่อลูกเทพเขียนไว้ว่า “ตัวท่านเองนั่นแหละ พิสูจน์ให้เห็นก่อน”

ตรงนี้ผมว่าเข้าเป้า

ไชยชนกไม่ได้เพิ่งมานั่งเก้าอี้รัฐมนตรีดิจิทัลฯ เจ้าตัวอยู่มาตั้งแต่รัฐบาลอนุทินชุดก่อน ผ่านการเลือกตั้งแล้วกลับมาคุมกระทรวงเดิมอีก

จะบอกว่าเพิ่งมา ขอเวลาทำงานก่อน ก็คงไม่ได้แล้วครับ

แต่เดี๋ยวนะ…

ตรงที่คุณลากจากเรื่องนี้ต่อไปถึง “ลูกเทพ” แล้วสรุปว่าเพราะเป็นลูกบ้านใหญ่ ได้เก้าอี้มาจากนามสกุล ก็เลยทำงานไม่เป็น ตรงนี้ผมขอแยกกับคุณหน่อย

ถ้าบอกว่านามสกุล “ชิดชอบ” ไม่มีต้นทุนทางการเมืองเลย ผมก็คงพูดลำบาก

นี่การเมืองไทยครับ ไม่ใช่นิทานก่อนนอน

การเมืองไทยมีทั้งเรื่องบ้านใหญ่ ทายาทนักการเมืองและการแบ่งโควตากันอยู่แล้ว ส่วนคำว่า “ชิดชอบ” ก็ต้องยอมรับว่ามีต้นทุนทางการเมืองติดมาด้วย คนชื่อสมชายหรือสมศักดิ์จากไหนก็ไม่รู้คงไม่มีต้นทุนแบบนี้

แต่ต้นทุนที่ช่วยให้คนคนหนึ่งไปถึงเก้าอี้ กับความสามารถหลังจากนั่งเก้าอี้แล้ว ผมว่ายังเป็นคนละเรื่องกัน

ถ้าจะบอกว่าไชยชนกได้โอกาสมากกว่าคนอื่นเพราะเกิดมาเป็น “ชิดชอบ” ผมไม่เถียง

แต่ถ้าจะบอกว่าพอเป็น “ชิดชอบ” แล้วแปลว่าทำงานไม่เป็น อันนี้ผมไม่ตามคุณไปด้วย

ส่วนเรื่องที่คุณเบื่อลูกเทพแซวว่าไปเรียนอังกฤษมาหลายปี พูดภาษาอังกฤษคล่องป๋อ ผมอ่านแล้วก็ขำอยู่เหมือนกัน

แต่เรื่องนี้ผมก็ไม่เอามาช่วยไชยชนกครับ

เรียนเมืองนอกไม่ได้แปลว่าบริหารกระทรวงเก่ง พูดอังกฤษคล่องก็ไม่ได้ทำให้คนรู้เร็วขึ้นว่าน้ำกำลังจะเข้าบ้าน

เหมือนกันนั่นแหละ เป็น “ลูกเนวิน” ก็ไม่ได้แปลว่าบริหารกระทรวงไม่เป็น

เพราะฉะนั้นตัดทั้งสองอย่างออกไปก่อนดีกว่า

ไม่ต้องเอาอังกฤษมาบวกคะแนน และไม่ต้องเอานามสกุลมาหักคะแนน

ไชยชนกได้โอกาสแล้ว แถมได้โอกาสถึงระดับรัฐมนตรี และทำงานมาเป็นปี

จากตรงนี้ก็ดูงานครับ

เรื่องระบบเตือนภัยที่เขาเรียกประชุมไปเมื่อเดือนมิถุนายน ทำแล้วก็คือทำ ผมไม่หักออก

แต่ถ้าทำแล้ววันนี้ประชาชนยังตั้งคำถามว่าเตือนอย่างไรให้คนเอาไปใช้ได้จริง ตรงนี้ก็ต้องตอบเหมือนกัน

ถ้าหนึ่งปีแล้วยังมีคนถามว่าผลงานอยู่ตรงไหน นั่นก็เป็นคำถามที่ไชยชนกต้องตอบเอง ผมไม่ตอบแทนให้

เพราะถ้าเราจะไม่ตัดสินเขาจากพ่อ ก็ต้องให้เขารับผิดชอบด้วยงานของตัวเองเหมือนกัน

ส่วนคำถามบนหน้าซองที่ถามว่า “รัฐมนตรีไชยชนกเคยโดนน้ำท่วมบ้างไหม?”

ผมไม่รู้ครับ

แต่เอาเป็นว่าไม่ต้องรอให้รัฐมนตรีน้ำท่วมบ้านก่อนถึงจะทำงานเรื่องน้ำท่วมได้หรอก

คุณเบื่อลูกเทพเอาเวลาไปดูตู้เย็นก่อนดีกว่า

แช่น้ำมาตั้งแต่ตีสี่ ป่านนี้ผมห่วงตู้เย็นมากกว่ารัฐมนตรีแล้วครับ

— เสมอต้น
30 กันยายน 2569

📌เขียนถึงเสมอต้น: มีเรื่องอะไรอยากเล่า หรืออยากส่งมาคุยกัน เขียนมาได้ที่ [email protected] หรือ Inbox เพจ “เปิดซองออนไลน์” ไม่ต้องเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรครับ เรื่องใกล้ตัว หรือเรื่องที่ค้างอยู่ในใจ เขียนมาเถอะ วันไหนซองมาถึง เราค่อยเปิดอ่านไปด้วยกัน.