ที่เสวยสุขของพวกปรสิต?

ผมรู้ (ไม่) ทันเจิมศักดิ์..

ก็..อาจารย์เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง เจ้าของหนังสือ “รู้ทันทักษิณ” นั่นแหละ ซึ่งได้อ่าน-ได้ฟังที่ใครต่อใครนำมาพูดหลังท่านไปนั่งสนทนากับพิธีกรทางจอทีวีแล้ว..

ทำให้อดสงสัย..นี่อาจารย์เจิมศักดิ์ “รู้ทันพรรคส้ม” แล้วใช่ไหม ถึงได้เผยความในใจ อยากให้พรรคประชาชนได้บริหารประเทศน่ะ?

และไม่ใช่แค่ผมที่ประหลาดใจ “คุณขุนนารถ” ก็ได้ชวนตั้งคำถาม โดยโพสต์ว่า.. “อ.เจอศักดิ์บอกว่า แดง ส้ม ฟ้า อาจารย์เลือกส้ม และอยากให้เขาได้บริหารประเทศ

และอาจารย์บอกว่า ส้ม attack ทหาร ข้าราชการและกลุ่มทุน ซึ่งทั้ง 3 สถาบันมีปัญหาจริง

แต่อาจารย์ไม่พูดถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ที่เป็นเป้าหมายหลักของส้มเลย ข้ามไปเฉยๆ เพราะอะไร

ทหาร ข้าราชการ และกลุ่มทุนมีปัญหา ไม่ได้แปลว่า ข้อวิจารณ์หรือวิธีแก้ปัญหาของพรรคส้มถูกต้องทั้งหมด ต้องตรวจเป็นเรื่องๆ

พรรคส้มวิจารณ์ปัญหาเหล่านั้น ก็ยังไม่เพียงพอจะสรุปว่าเหมาะบริหารประเทศ ต้องพิจารณาความสามารถ นโยบาย และจุดยืนด้านอื่นประกอบด้วย

หากอาจารย์ยกเฉพาะข้อที่สนับสนุนการเลือกส้ม โดยไม่ได้พิจารณาข้อกังวลเรื่องสถาบันฯ คำอธิบายนั้นก็ยังไม่ครอบคลุมข้อโต้แย้งสำคัญ

อาจารย์เห็นปัญหาของทหาร ระบบราชการ และกลุ่มทุน จึงอยากให้พรรคส้มบริหารประเทศ 

แล้วอาจารย์ประเมินจุดยืนและความเคลื่อนไหวของพรรคส้มเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์อย่างไร 

อาจารย์เห็นด้วยกับจุดยืนของพรรคส้มต่อสถาบันพระมหากษัตริย์หรือไม่ และจุดยืนเรื่องนี้มีน้ำหนักต่อการตัดสินใจเลือกพรรคของอาจารย์อย่างไร?”

ครับ..อาจารย์เจิมศักดิ์อาจจะรู้ทันพรรคประชาชน ส่วนผมขอสารภาพตามตรงอย่างที่ขึ้นต้นนั่นแหละ.. “ผมรู้ไม่ทันเจิมศักดิ์”!

ฉะนั้น ช่วยให้ความกระจ่าง อยากให้อาจารย์เจิมศักดิ์ได้อรรถาธิบายให้ฟังหน่อยว่าเหตุใด-ทำไมถึงเกิดนึกอยากให้พรรคส้มบริหารประเทศ?

ที่สำคัญ อาจารย์ “เห็นด้วย” กับจุดยืนของพรรคส้มต่อสถาบันพระมหากษัตรย์โดยไม่มีอะไรให้ระแวงแล้วกระนั้นหรือ?

คือ..ก็เป็นสิทธิส่วนตัวของอาจารย์แหละที่จะรักจะชอบจะเชียร์พรรคการเมืองพรรคใด และเมื่อเห็นว่าพรรคประชาธิปัตย์ทั้งปัจจุบัน-อนาคตไม่มีทีท่าจะฟื้นได้

การหันไปสนับสนุนพรรคประชาชนก็เป็นธรรมดา ที่ใครจะไปกล่าวว่า ตำหนิ ติติงเห็นจะไม่ได้!

เพียงแต่ให้รู้สึกประหลาดใจ และรู้เท่าไม่ทันอาจารย์เจิมศักดิ์เท่านั้นจริงๆ!

เอ้า..แต่นั่นเป็นเรื่องของคนที่เขารู้ทาง-รู้ทันกัน เพราะพลันที่พรรคภูมิใจมีการเสนอปรับเปลี่ยนระบบรายได้ของ “ไทยพีบีเอส” ปรากฏเป็นข่าว

คุณธีรัตถ์ รัตนเสวี ในฐานะอดีตผู้ช่วยผู้อำนวยการสำนักโทรทัศน์ และอดีตผู้ดำเนินรายการของไทยพีบีเอส ก็ได้โพสต์..

“ควรรื้อมานานแล้วเพราะประสิทธิภาพต่ำลงเรื่อย กลายเป็นที่เสวยสุขของพวกปรสิตที่ยังอยู่ในโลกเก่าในขณะที่ผู้รับสารเปลี่ยนไปแล้ว

แถมยังมั่นหน้าคิดว่ามีคุณธรรมกว่าใคร ทั้งที่ความโปร่งใสมีหลายเรื่องที่น่ากังขา”

ซึ่งก็มีทั้งผู้ที่เห็นด้วยและเห็นต่าง และมีกลุ่มคนไม่น้อยเช่นกันที่เสนอให้ “ยุบทิ้ง” ไปเลยเพื่อจะได้นำเงินภาษีบาปประมาณ 2,000 ล้านบาทต่อปี กลับคืนสู่คลังหลวง!

อย่าง ดร.อานนท์ ศักดิ์วรวิชญ์ อาจารย์ประจำคณะสถิติประยุกต์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) ถึงกับโพสต์..

“สื่ออิสระมีอยู่เต็ม social media อิสระจริงๆ ไม่มี NGO มาเพ่นพ่านกำกับ ไม่ได้นั่งรอภาษีบาป ถามจริงๆ เถิดว่าจะมี TPBS ไปอีกทำไม ยุบไปเถิด

สื่อของรัฐ มีกรมประชาสัมพันธ์ มี อสมท ก็พอแล้วกระมัง แค่เปลี่ยนวิธีการงบประมาณยังไม่พอหรอกครับ ต้องยุบ”

ก่อนที่คุณถนอม อ่อนเกตุพล จะได้เข้ามาแสดงความคิดว่า.. “ชัดเจนครับ ถ้าอยากได้อิสระ ก็อย่าพึ่งเงินจากภาษี หาเงินเองใช้เองเหมือนสื่ออื่น”

อือ..ส่วนผมขอ “ยุบหนอ-พองหนอ” ละกัน!

 

สันต์ สะตอแมน

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เก้าล้านหยดน้ำตา!

กว่า 20 ปีที่เป็น “ผู้ป่วยติดเตียง”.. แทบไม่มีข่าวคราวความเคลื่อนให้ปรากฏทั้งทางสื่อทีวี-ออนไลน์ และสิ่งพิมพ์!

'มุมมอง'แกนนำม็อบ

ในโลกโซเชียลเห็นมีคนเก่ง-คนฉลาดรอบรู้กันทั้งนั้น! แต่..แปลกใจ ทำไมจึงมีข่าว “คนตกเป็นเหยื่อมิจฉาชีพ” ให้เห็นไม่เว้นแต่ละวันล่ะ อย่างกรณีคุณดี้-นิติพงษ์ ห่อนาค ที่มี “เว็บไซต์” แห่งหนึ่งแอบอ้าง..

กรุณา‘สุภาพ’กันบ้าง!

เอ้า..จริงปะเนี่ย? ก็..ที่คุณสาทิตย์ วงศ์หนองเตย สส.-รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ กล่าวในการอภิปรายในสภาวันก่อนนู้นว่า..

คลายหรือเพิ่มทุกข์?

“#คนดังในวงการบันเทิง ถูกตำหนิ จากบุคคลในกระบวนการยุติธรรมว่าใช้ศาลเป็นเครื่องมือ ฟ้องหมิ่นประมาทบุคคลจำนวนมาก”

ฝากเตือน.. ‘ผู้มีพระคุณ’!

เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ? ผมหมายถึง “คุณเทพ โพธิ์งาม” ตำนานตลกคาเฟ่นั่นไง เดินสายขาย “ขนมเปี๊ยะขั้นเทพ” ไปตาม “ตลาดนัด” ดารา-คนดังทั่วประเทศ นึกว่าจะไม่มีเวลาข้องแวะเรื่อง (คน) อื่น

ชะตากรรม ‘บุ๋ม ปนัดดา’

แต่ยิ่งพิศ-ยิ่งมอง “ม็อบกำนันมะโน” นานวันเข้า ก็ให้รู้สึก.. “ขึ้นต้นเป็นลำไม้ไผ่ พอเหลาลงไปกลายเป็นบ้องกัญชา”! เพราะนอกจากจะเกิดความขัดแย้งของ “แกนนำ” ในเรื่องเงินๆ ทองๆ (รับบริจาค) แล้ว ผู้ปราศรัยที่เป็น “แม่เหล็ก” ในการดึดดูดใจมวลชน-คนฟัง ก็แทบไม่มีตัวตน!