ครู..ทางเลือกที่เหมาะสม?

เลือกมาก เลือกน้อย ผมไปหมดทุกพื้นที่ เพราะพี่น้องประชาชนใช้หัวใจเลือกมา มันมีค่ามากสำหรับผม ไม่ต้องเลือกถึงกับแลนด์สไลด์

เลือกพอให้ผมได้ใช้อำนาจรัฐที่ประชาชนมอบให้ทำงานจะได้สะดวกขึ้น ง่ายขึ้น แก้ปัญหาไวขึ้น

ผมขอเพียงคะแนนหน่วยละ 40 คะแนน ที่พี่น้องประชาชนใช้หัวใจเลือกมา ผมและพรรคไทยศรีวิไลย์ ก็จะทำทุกๆ เรื่องเต็มที่ เต็มความสามารถ ตามใบสั่งประชาชนทุกๆ วัน จนครบ 4 ปี”

สวมบทพระเอกลิเกนอกวิกอ้อนแม่ยกน่ะไม่มีใครว่าอะไรได้ แต่ที่ติดแฮชแท็กท้าย.. #ป.ล:ถ้าพี่น้องประชาชนไม่ใช้ผมและพรรคไทยศรีวิไลย์

ผมก็คงต้องขอลาไปเป็นนักแสดง ดารา ผู้ประกาศข่าว หรือไปเป็นครูสอนหนังสือหรือไปทำงานด้านวิศวกรรมแทนครับ” นั้น

นายเต้คงคิดหรือจินตนาการไปเองว่า..วงการมายาแห่งนี้ใครก็เดินเข้า-ออกได้ตามใจปรารถนา ซึ่งก็ไม่ผิด แต่ก็ต้องเข้าใจเสียก่อน..

วงการบันเทิงไม่มีสูตร “ดาราปัดเศษ” เหตุนี้ใครคิดจะเป็นดารา หนึ่งต้องมีผู้ชักนำ และเมื่อจูงมือมาแล้ว สองต้องดูว่าผู้สร้าง-ผู้ผลิต-ผู้กำกับจะถูกโฉลก ต้องตา-ต้องใจด้วยหรือไม่?

โดยเฉพาะเรื่องของนิสัยใจคอ ความประพฤติเป็นสิ่งสำคัญในการพิจารณา ต่อให้มีฝีมือ-ความสามารถด้านการแสดงแค่ไหน..

หากนิสัยเป็นอันธพาล ก้าวร้าว ชอบตะคอก-ข่มขู่ เขาก็จะให้ยืนรออยู่ที่ “หน้าประตู” นั่นแหละ หรือไม่ก็บอก..ไปหาอาชีพอื่นเถอะนะ!

อย่างไรก็ตาม อย่าเพิ่งถอดใจ เพราะวงการบันเทิงก็ไม่ต่างไปจากแวดวงการเมือง ถ้าสมประโยชน์กันได้ บางทีเรื่องนิสัย-สันดาน ความประพฤติ เขาก็แกล้งทำเป็นเอาหูไปนา-เอาตาไปไร่ได้เช่นกัน!

ที่เห็นเด่นชัดพอจะยกมาเป็นตัวอย่างได้ ก็ “ลุงพล” นั่นไง แล้วมีทิดไรอีกคน ยังดีที่ “กรรมบัง” ไม่งั้นได้มายืนโด่ในวงการ เป็นพิธีกร เป็นดารา เป็นผู้ประกาศข่าวไปแล้ว!

นี่..ก็บอกให้รู้ เผื่อเลือกตั้งคราวหน้าประชาชนไม่ต้องการใช้ขึ้นมาจริงๆ นายเต้ก็จะได้ไม่ต้องหลงทาง-เสียเวลากับการจะเป็นดารา-เป็นผู้ประกาศข่าวที่ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย..

ไม่รู้ว่าจะมีผู้สร้าง-ผู้กำกับใคร-คนไหนสนับสนุน หรือสถานีโทรทัศน์ช่องไหนต้องการตัว!

ผมว่าไปเป็นครูสอนหนังสือหรือไปทำงานด้านวิศวกรรมดูจะง่ายและเหมาะกว่า เพราะมีองค์ความรู้มาโดยตรง และว่าไปจะดีกว่าเป็น ส.ส.เสียด้วยซ้ำ

ไม่ต้องคอยออดอ้อน.. “เลือกมาก เลือกน้อย ผมไปหมดทุกพื้นที่ เพราะพี่น้องประชาชนใช้หัวใจเลือกมา มันมีค่ามากสำหรับผม..” มันดูยี่เก สวนทางกับบุคลิก

ว่าแต่ไปเป็นครูที่ไหนล่ะ..หือ?.

สันต์ สะตอแมน