ประชาธิปไตยแบบจีนเป็นเช่นไร?

งานของจีนจัดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคมที่ผ่านมา โดยมีนายเล่อ ยู่เฉิง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศเข้าร่วมการเสวนา

ชื่อเต็มของการประชุมครั้งนี้คือ A Dialogue on Democracy – What is democracy and who defines it?

ตั้งคำถามว่า “ประชาธิปไตยคืออะไร? และใครเป็นคนนิยามมัน?”

รัฐมนตรีช่วยต่างประเทศของจีนท่านนี้กล่าวสุนทรพจน์อย่างเป็นทางการเพื่ออธิบายหลักการประชาธิปไตยที่แท้จริง – จากมุมมองของจีน

เป็นจังหวะเดียวกับที่รัฐบาลจีนออก “สมุดปกขาว” ว่าด้วย “ประชาธิปไตยที่ได้ผล” หรือ China : Democracy that Works

ถ้าใครจัดให้โจ ไบเดน กับ สี จิ้นผิง นั่งลงวิวาทะเรื่อง “ประชาธิปไตย” น่าจะได้ประโยชน์สำหรับคนทั่วโลกอย่างยิ่ง

แต่ต้องให้คนจีนและคนอเมริกันทั้ง 2 ประเทศได้มีส่วนร่วมแสดงความคิดเห็นอย่างเสรีด้วยจึงจะได้เนื้อหาที่เป็นของจริง

        สรุปประเด็นของรัฐมนตรีช่วยต่างประเทศจีน เล่อ ยู่เฉิง ที่สถานทูตจีนประจำกรุงเทพฯ แปลจากต้นฉบับภาษาจีนได้ความที่น่าสนใจอย่างนี้

1.ประชาธิปไตยโดยประชาชนในทุกกระบวนการของจีนไม่ใช่ประชาธิปไตยของชนกลุ่มน้อยและกลุ่มผลประโยชน์ แต่เป็นประชาธิปไตยของคนส่วนใหญ่และปวงชนชาวจีนทุกคน มิใช่ประชาธิปไตยที่สวยแต่รูป แต่เป็นประชาธิปไตยที่ทำให้ประชาชนมีความสุขและได้ประโยชน์อย่างแท้จริง

               อีกทั้งมิใช่ประชาธิปไตยที่ปลุกประชาชนให้ตื่นเพื่อไปลงคะแนนเสียง และกลับกลายเป็นความเงียบเฉยภายหลังจากลงคะแนน แต่เป็นประชาธิปไตยที่ประชาชนมีสิทธิ์ได้รับรู้ แสดงออก กำกับดูแล และมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในทุกกระบวนการ

               2.ในการเล่าเรื่องจีนของชาวตะวันตกบางคน แม้ว่าจีนจะสร้างสิ่งมหัศจรรย์ของมนุษยชาติ เช่น ความมั่นคงในระยะยาว การพัฒนาอย่างรวดเร็ว และการแก้ไขปัญหาความยากจน แม้ว่าพรรคคอมมิวนิสต์จีนจะได้รับการสนับสนุนจากชาวจีนส่วนใหญ่ แต่จีนยังคงถูกมองว่าไม่เป็นประเทศประชาธิปไตย เป็นประเทศที่ไร้สิทธิมนุษยชน 

การกล่าวเช่นนี้เป็นการเปิดเผยถึงจิตใจที่มืดมนและเจตนารมณ์ที่ซ่อนเร้นของคนบางคน นั่นคือการใช้ประชาธิปไตยเป็นเครื่องมือในการปราบปรามผู้ที่เห็นต่างและเป็นข้ออ้างเพื่อกีดกันการพัฒนาของประเทศอื่น

3.หากประชาธิปไตยจะประสบความสำเร็จต้องหยั่งรากลึกในดินแดนของประเทศของตน เพื่อให้ประชาชนพอใจและมีความสุข ในโลกนี้ไม่เคยมีรูปแบบประชาธิปไตยที่สามารถใช้ได้กับทุกประเทศ ยิ่งไปกว่านั้นคือไม่มีระบอบประชาธิปไตยที่สมบูรณ์แบบและเหนือกว่าคนอื่น

 เมื่อมองย้อนกลับไปยังเส้นทางการแสวงหาประชาธิปไตยในประเทศจีนในยุคใกล้ เราประสบปัญหามากมายและได้รับความเสียหายอย่างสาหัสจากการลอกเลียนแบบตามรูปแบบจำลองจากต่างประเทศ

เมื่อมองดูทั่วโลก ไม่ว่าในอัฟกานิสถาน ลิเบีย หรืออิรัก ต่างเคยถูกดัดแปลงจากระบอบประชาธิปไตยโดย "การปฏิวัติสี" ผลลัพธ์ล้วนเป็นหายนะ และในที่สุดประชาชนผู้บริสุทธิ์จะต้องทนทุกข์ทรมาน

               4.มีประเทศบางประเทศเรียกตัวเองว่า "ผู้นำประชาธิปไตย" และเป็นผู้จัด "การประชุมสุดยอดประชาธิปไตย" และแสดงความคิดเห็น วิพากษ์วิจารณ์อย่างไม่มีความรับผิดชอบเกี่ยวกับระบอบประชาธิปไตยของประเทศต่างๆ ระบอบประชาธิปไตยจอมปลอมและการต่อต้านประชาธิปไตยแบบนี้จะไม่ส่งผลดีใดๆ ต่อความสามัคคีและความร่วมมือของประชาคมระหว่างประเทศ

และจะไม่ส่งผลดีใดๆ ต่อการพัฒนาโลก กล่าวโดยสรุปคือ การที่จะเป็นประชาธิปไตยต้องถามประชาชนเกี่ยวกับการเมืองการปกครองอยู่เสมอ ถามประชาชนเกี่ยวกับความต้องการของตน และสร้างประโยชน์ต่อประชาชน หาใช่อยู่แต่ในหอคอย พูดจาสวยหรู และห่างเหินจากประชาชน

หวังว่าทุกประเทศจะหวนคืนสู่แก่นแท้ของระบอบประชาธิปไตย เข้าใจประชาชน ใส่ใจในการดำรงชีวิตของประชาชนมากขึ้น และเป็นประโยชน์ต่อประชาชนมากยิ่งขึ้น

เป็นการเขียน “นิยาม” คำว่าประชาธิปไตยจากฝ่ายจีนที่ท้าทายแนวทางของประชาธิปไตยแบบเสรีนิยมตะวันตกที่น่าศึกษา

ใครจะเห็นด้วยหรือเห็นต่างเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

แต่ที่สำคัญก็เป็นเพราะเมื่อระบอบการเมืองทั้งของโลกตะวันตกและตะวันออกกำลังถูกตั้งคำถามอย่างมากมายและเข้มข้น

การถกแถลงเรื่อง “ประชาธิปไตยของใครตอบโจทย์ประชาชนมากกว่า” จึงเป็นเรื่องที่น่าใคร่ครวญยิ่งนัก.