อนุสติ 'คนสามนิ้่ว'

จากที่ตื่นปุ๊บ อาบน้ำ-แต่งตัว มีที่ทำงานเป็นเป้าหมาย ครั้นเกษียณ ตื่นขึ้นมา... "แล้วกูจะไปไหน?"

เหมือนคนตาย ๓ วัน แล้วรู้สึกตัว ก็นั่งร้องไห้...เราตายแล้วหรือ เห็นเขา แต่เขาไม่เห็นเรา มันเป็นทวิภพเศร้าของคนในระบบเกษียณ

"ชีวิตสิ้่นสุดทางเลื่อน" ให้ความรู้สึกกับตัวเองว่า "โดดเดี่ยวเดียวดายอยู่ปลายโลกร้าง" ประมาณนั้น!

แต่บางคนดีใจ

"เกษียณ" จะได้เป็น "นายชีวิต" ตัวเองซะที อยากไปไหน-ก็ไป อยากนอนตื่นสาย-ก็นอน อยากเที่ยว-ก็เที่ยว

ชีวิตหลังเกษียณ แทนที่จะเหี่ยว กลับซู่ซ่า มีชีวิต-ชีวา กว่าตอนทำงานด้วยซ้ำ

บางคนถึงกับพูดตลกลึก.... "รู้งี้ ลาออกซะตั้งนานแล้ว"!?

เพราะ เกษียณปุ๊บ

บริษัทใหญ่ๆ รุมจองตัวให้ไปทำงานแค่เดือนละไม่กี่วัน แต่ได้เงินตอบแทนแต่ละเดือนมากกว่าทำงานราชการเกือบทั้งปี

ไม่ใช่ทำที่เดียวนะ หลายต่อหลายคน ทำกันคนละหลายๆ แห่ง รวมแล้วเดือนๆ รายได้เป็นแสนๆ

ผมมาตรองดู......

ทำไม "เกษียณเหมือนกัน กลับไม่เหมือนกัน"?

บางคนเกษียณแล้ว ซาบซ่า แต่บางคน กลับซบเซา

พอจะประเมินได้อย่างหนึ่ง ว่า

เหล่านั้น...ส่วนหนึ่ง เป็นผลสืบเนื่องจากตอนเป็นข้าราชการว่า "ตรงหรือคด" ต่อหน้าที่

เป็นข้าราชการรับใช้ชาวบ้าน หรือเป็นข้าราชการจ้องแต่จิกหัวชาวบ้าน?

เป็นไปตามภาษิตที่ว่า "ซื่อกินไม่หมด-คดกินไม่นาน"

พวกคดโกงตอนมีหน้าที่ จะมีก็อย่าง "กำนันนก" เท่านั้นที่เชิญไปทำงานด้วย

อาจรวยฟู่ฟ่าได้ซักระยะ แต่จะหาแบบ "จบสวยๆ" แทบจะไม่มี!

แต่ที่ซื่อสัตย์ บริษัทใหญ่ๆ เขายินดี และต้องการไปเป็นที่ปรึกษา คอยให้คำแนะนำ ไปช่วยบริหาร เพราะผลึกที่มีคุณค่า-หายากจากบุคคลเหล่านั้น คือ

"ประสบการณ์" ของคนทำงานสุจริต!

อย่าลืมนะ ในโลกนี้ ไปให้สุดหล้าฟ้าเขียว แต่สิ่งเดียวที่จะทำให้ธุรกิจนั้นๆ บริษัทนั้นๆ รอดและรุ่ง

คือคำว่า "ทรัสต์"

เหตุที่ "คนดี" มีราคา ก็เพราะตรงนี้ ตรงความดีของคนดีนั้น เป็น "ทรัสต์"

ช่วยเสริมให้ธุรกิจและบริษัทนั้นๆ เกิดมูลค่าเพิ่มทางความเชื่อถือยิ่งขึ้นนั่นเอง!

สิ่งที่ผมจะย้ำวันนี้ก็คือ เหนือทุกสิ่งในโลกนี้คือ "ความซื่อสัตย์-สุจริต"

ไม่ว่าจะ ยากดี, มีจน, เศรษฐี, ยาจก, ตำแหน่งสูง, ตำแหน่งต่ำ

ทุกคนมีโอกาส รุ่งเรือง ประสบความสำเร็จ ขึ้นไปอยู่ในจุด "สูงสุด" ของชีวิตตามฐานานุรูปได้ทุกคน

ถ้าคนนั้น ดำรงชีวิตและงาน "ซื่อสัตย์-สุจริต"

แต่แบบ "ทำปุ๊บหวังจะได้ปั๊บ" แบบนั้่น ก็ไม่สุจริตตั้่งแต่คิดหวังได้ คือผิดตั้งแต่คิดแล้ว

"ทำดีแบบไม่หวังผล" นั้่นคือทำด้วย "ซื่อสัตย์-สุจริต" ทำไปเรื่อยๆ ทำให้เป็นนิสัย ทำจนเป็นปกติ

ในที่สุด ดีนั้น ผลก็จะออกมาดีเอง

ในทางตรงกันข้าม พวก "อสัตย์-ทุจริต" ทำเป็นประจำ  ทำจนเป็นนิสัย ทำจนเป็นปกติของพวกอสัตย์

มีเงิน "โอนเข้าบัญชี" คนละหลายๆ ล้าน แสนจะแฮปปี้ก็จริง

แต่ลงท้าย วิบัติ-ฉิบหาย คุก-ตะราง ส่งผลวายวอดทั้งตระกูลได้ง่ายๆ

ทำดี-ได้ดี, ทำชั่ว-ได้ชั่ว นั่นคือ หลักของเหตุและผล

ที่แผลงกันว่า "ทำดีได้ดีมีที่ไหน ทำชั่วแล้วได้ดีมีถมไป" นี่คือหลักของ "หมาหางด้วน"!

เคยได้ยินชื่อ "นายอานนท์ นำภา" มั้ย?

เคยได้ยินชื่อ "นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ" มั้ย?

เคยได้ยินชื่อ "นายปิยบุตร แสงกนกกุล" มั้ย?

เคยได้ยินชื่อ "รักชนก ศรีนอก" สส.ก้าวไกล มั้ย?

เคยได้ยินชื่อ "ลูกเกด-ชลธิชา แจ้งเร็ว" สส.ก้าวไกล มั้ย?

เคยได้ยินชื่อ "โตโต้-ปิยรัฐ จงเทพ" สส.ก้าวไกล มั้ย?

เคยได้ยินชื่อ "เพนกวิน-พริษฐ์ ชิวารักษ์" มั้ย?

เคยได้ยินชื่อ "ไมค์-ภาณุพงศ์ จาดนอก" มั้ย?

เคยได้ยินชื่อ "ไผ่ ดาวดิน-จตุภัทร์ บุญภัทรรักษา" มั้ย?

เคยได้ยินชื่อ "รุ้ง-ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล" มั้ย?

และ ฯลฯ.....

ช่วงปี ๖๓-๖๔-๖๕ เขาเหล่านั้น ทำดีในแบบที่เขาคิดว่าดีสำหรับ "สังคมคนรุ่นใหม่"

นับว่า "ฟูเฟื่อง-เรืองรุ่ง" ในกลุ่มคนแนวคิดไม่สุจริตต่อความเป็นชาติไทย อันมี "ชาติ-ศาสนา-พระมหากษัตริย์" เป็นแกนหลัก

การ "คิดดี-ทำดี" ในแนวของเขา ใครจะใช้วาทะหักล้างว่า "นั่น..ไม่ดี" ถ้าเขาแย้งว่า...มีอะไรยืนยันว่าไม่ดี จงเอามาสำแดง?

ในทันที-ทันใด มันก็ไม่มี ตรงกันข้ามในทางดีของเขา คือ ตัวเลขในบัญชี มีแต่เพิ่มขึ้น..เพิ่มขึ้น

แต่ถ้าใช้หลัก "เหตุและผล" ที่ว่า "ทำดี-ได้ดี, ทำชั่ว-ได้ชั่ว" เป็นบทพิสูจน์ ตอนนี้ เราก็เริ่มเห็นแล้ว

บุคคลตามชื่อเหล่านั้น การทำดีในแนวทาง ช่วง ๓-๔  ปี ที่ผ่านมา

ได้รับเสียงสนับสนุนจากคนแนวคิดเดียวกัน "ล่มชาติ-ล้มสถาบัน" ทั้งในชาติและนอกชาติ ฉูดฉาดมาก

ถึงขั้นธนาธรประกาศ "สู้เป็นไท ถอยเป็นทาส ประตูบานแรกเปิดแล้ว"

ปิยบุตรโพสต์เสนอแนวคิดส่งตรงจากฝรั่งเศส

"ทำข้อเสนอให้ราดิคัล (radical) ที่สุด ก้าวหน้าที่สุด ไต่เพดานให้มากที่สุด เท่าที่เป็นไปได้ภายใต้ระบอบที่เป็นอยู่

พร้อมกับยืนยัน ยกระดับให้ข้อเสนอนี้ เป็นข้อเสนอขั้นต่ำที่เราจะไม่ถอยไปมากกว่านี้

หากข้อเสนอนี้ไม่ได้รับการสนองตอบ

สถานการณ์จะสุกงอม จนลื่นไถลให้ปฏิรูปกลายเป็นปฏิวัติ

นี่คือ 'ปฏิรูปแบบปฏิวัติ'...."

การกระตุ้นเร้ารุ่นใหม่สามนิ้วขณะคึกสุดให้ปฏิวัติแบบ "ขุดราก-ถอนโคน" คือแบบ radical นั้น

เป็นแนวเสนอที่ "ซื่อสัตย์-สุจริต" ต่อชาติบ้านเมืองหรือไม่?

ผมบอกแล้ว สรุปด้วยความคิดต่าง ยากสรุปที่ลงตัว

แต่ขณะนี้ ด้วยหลัก "เหตุและผล" ให้บทสรุปที่พอจะลงตัวแล้ว

นั่นคือ จากปลาที่ระเริงลาก "สายเบ็ดผ่อน" ๓-๔ ปีที่ผ่านมา ถึงบทสรุป โดยอัยการสั่งฟ้องคดีและนำคดีฟ้องต่อศาล

ถึงตอนนี้ ถึงวาระ "สาวเบ็ดกลับ" ในชั้นศาล

พวกปลาหน้า ๓ นิ้ว ทั้งพ่อปลา แม่ปลา ลูกปลา ศาสดาปลา ติดเบ็ดมาตรา ๑๑๒ มาตรา ๑๑๖ ดิ้นกระแด่ว เรียงแถวตาม "ศาลนัด" ทีละราย-สองราย              

ล่าสุด ๒๖ ก.ย.๖๖ กรณีชุมนุม ๑๔ ต.ค.๖๓ นายอานนท์ นำภา พูดจาปราศรัยหมิ่นสถาบัน ตามมาตรา ๑๑๒

"ศาลอาญา" พิพากษาจำคุกนายอานนท์ ๔ ปี ไม่รอลงอาญา และปรับ ๒ หมื่นบาท ทนายยื่นขอประกัน

๓๐ ก.ย. ศาลอุทธรณ์ มีคำสั่ง....

"ไม่ให้ประกันนายอานนท์ โดยพิเคราะห์ความหนักเบาแห่งข้อหาและพฤติการณ์แห่งคดีประกอบพยานหลักฐานในสำนวนแล้ว

การกระทำของจำเลยกระทบกระเทือนและสร้างความเสียหายต่อการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข

พฤติการณ์เป็นเรื่องร้ายแรง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุก ๔ ปี หากอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวมีเหตุเชื่อว่าจำเลยจะหลบหนี

จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยระหว่างอุทธรณ์ ให้ยกคำร้อง"

นี่คือ บทพิสูจน์ "ทำดี-ได้ดี, ทำชั่ว-ได้ชั่ว" เป็นคำตอบในประเด็น "ซื่อสัตย์หรือสัตย์" ที่ "ยึดถือ" ได้

และในพรรคก้าวไกล ยังมี สส.ที่จะต้องเดินขึ้นศาลด้วยมาตรา ๑๑๒ เป็นบทพิสูจน์ว่า ที่เขาทำก่อนเป็น สส.นั้่น เป็นการทำดีหรือทำไม่ดี อีกหลายคน เช่น

-"รักชนก ศรีนอก" สส.กทม. บางบอน-หนองแขม

-"ลูกเกด-ชลธิชา แจ้งเร็ว" สส.ปทุมธานี

-"โตโต้-ปิยรัฐ จงเทพ" สส.กทม. พระโขนง-บางนา

บอกได้คำเดียว หลังจากที่ศาลท่านเมตตา ให้โอกาสกลับตัว-กลับใจ มาหลายต่อหลายครั้ง แต่หาได้คิดกันไม่

ก็จะเห็นว่า การตัดสินของศาลช่วงนี้ ในคดีว่าด้วยความมั่นคงและว่าด้วยสถาบันพระมหากษัตริย์ จะเคร่งครัดตามบทบัญญัติเป็นบรรทัดฐาน

ขอที่กล่าวนามเป็นสังเขปมาแต่ละท่านข้างต้น

จง..โชคคคคคคดี!

คนปลายซอย