อย่าถ่อมตน?

นี่..เจ้าคุณพิพิธไม่ได้มีญาณทิพย์ เห็นทะลุถึงอนาคต เพียงแต่คิดเอาเองจะเป็นอย่างนั้น-อย่างนี้ หากเด็ก (ไม่ใช่เด็กแล้ว) ไม่ได้ประกันตัวออกมาตามรังควานขบวนเสด็จอีก!

ซึ่งในฐานะนักบวช-พระชั้นผู้ใหญ่ ก็ถือเป็นคำเทศนาที่ควรน้อมฟัง ส่วนฟังแล้วจะแยกแยะอย่างไรนั้นก็ขึ้นอยู่กับสติปัญญา-ดุลพินิจของแต่ละคน

อย่างผม..เห็นจะไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วย “ตะวัน” จะได้ประกันหรือไม่ได้ประกันก็อยู่ที่ดุลยพินิจของศาล และที่พูด-ที่วิจารณ์กันอยู่ในเวลานี้ก็หมายพุ่งเป้าไปที่ศาล..

จะเป็นการอบรม กดดัน แนะนำ ชี้แนว-ชี้ทาง หรือ “ข่มขู่” นั่นก็รู้อยู่แก่ใจ!

และ..สมมติศาลกลัว หรือใจอ่อน ยอมให้ประกันตัวตะวันออกมา แล้วไปสร้างปัญหาในแบบเดิมๆ ซ้ำๆ ซากๆ..

พระคุณเจ้าจะให้ความเมตตาเทศนาอบรม สั่งสอน ชี้ทางให้กับเธออย่างไรขอรับ?

พระพุทธองค์ชี้ทางให้ “องคุลิมาล” กลับใจได้ แต่กับ “ตะวัน” ผมไม่แน่ใจว่าจะต้องฟังเทศนาธรรมกี่กัณฑ์-กี่รอบถึงจะยอมเลิกวอแวกับสถาบัน!

ผมไม่เชื่อ ประชาชนจะลุกฮือเพราะเด็กคนหนึ่งตาย แต่ผมค่อนข้างเชื่อ ประชาชนจะลุกฮือหากปล่อยให้พวกอัปรีย์ จัญไร ทำระยำต่ำช้าต่อสถาบันไม่ติดคุก-ติดตะราง!

พูดถึงเด็ก..วานซืนได้ยินคุณเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรี แนะนำเยาวชนจังหวัดยะลาว่า.. “ขอให้มั่นใจในสิ่งที่ทำดี เมื่อเรามีฝีมือ เราเชื่อมั่นว่าเรามีของดี ขอให้ทะเยอทะยาน

อย่าถ่อมตน เด็กทำมาแล้วผู้ใหญ่ก็ต้องสนับสนุนให้ต่อยอด ไม่เช่นนั้นสิ่งที่ทำมาดีจะสูญเปล่า เพราะที่ผ่านมาก็ได้รางวัลมาเยอะแยะ”

ก็..ถือเป็นการกระตุ้นจากคนที่สำเร็จในธุรกิจเป็นหมื่นเป็นแสนล้านที่เด็กๆ น่าจะได้มีกำลังใจ-มั่นใจ และทะเยอทะยานในสิ่งดีๆ ที่ได้ทำกันอยู่

กระนั้น ผมให้ติดใจอยู่ตรงที่บอกกับเด็กว่า “อย่าถ่อมตน” เพราะดูจะสวนทางกับการอบรมบ่มเพาะนิสัยเด็ก-เยาวชนที่มีมาแต่โบร่ำโบราณ

ที่ทุกบ้าน-ทุกเรือนจะเฝ้าพร่ำสอนลูกหลานให้เป็นคนถ่อมตน และมองว่าการ “ถ่อมตน” นั้น ไม่ได้หมายถึงอ่อนโยน อ่อนด้อย หรืออ่อนแอ!

มีใครไม่รู้ได้เขียนไว้.. “ผู้นำที่ดีจะถ่อมตนแบบมั่นใจ หากเราสังเกตผู้นำที่ยิ่งใหญ่ การกระทำของเขาจะไม่ได้ฝักใฝ่ในอำนาจ มองตัวเองเป็นใหญ่

แต่เขาจะตัดสินใจทำอะไรด้วยความยุติธรรม มีความเมตตา อดทน เคารพต่อผู้คนและความคิดเห็น เขาจะมั่นใจในความสามารถที่จะตัดสินใจได้ถูก

แต่ไม่ละเลยว่าการจะตัดสินใจได้ถูกนั้นต้องมีคนอื่นร่วมด้วย เขามักจะรู้ว่ายังไม่รู้อะไร แต่มีความเชื่อมั่นในสิ่งที่กำลังทำ ศรัทธาในจุดแข็งของตนเองที่มี

แต่ก็รับรู้ว่าจุดอ่อนที่ยังไม่ดีคืออะไร ยอมรับว่ายังไม่มีความรู้ที่จำเป็น แต่ก็ชัดเจนว่าจะไปหาความรู้นั้นมาจากไหน”

ครับ..ทะเยอทะยานได้ แต่หากขาดความอ่อนน้อมถ่อมตน บางทีก็อาจจะเป็นอุปสรรคต่อการเดินสู่เป้าหมายสำเร็จได้

อย่างคุณเศรษฐาที่เดินมาถึงจุดนี้ นอกจากความทะเยอทะยานแล้ว ผมก็มองว่าเพราะมีความอ่อนน้อมถ่อมตนอยู่เป็นนิสัยจึงทำให้ผู้ใหญ่รัก-สาวใหญ่หลง พร้อมที่จะอุ้มชูสนับสนุน!

ฉะนั้น..ก็ขอล่ะ อย่าได้สอนให้เด็ก-เยาวชนเลิก “ถ่อมตน” เลยนะ เรื่องพรรค์อย่างนี้น่ะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพรรคก้าวไกลคอยยุยงปลุกปั่น..

อย่ามาแย่งงานถนัดเค้าสิ!.

สันต์ สะตอแมน