โรค..ยุคดิจิทัล

และคุณหมอก็ส่งเสียงเตือนว่าสิ่งเดียวกันนี้จะเกิดขึ้นในสังคมบ้านเราเช่นเดียวกัน หากไม่มีการเปลี่ยนแปลงหลักในวิธีที่เด็กๆ ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ หรือออกไปสัมผัสกับธรรมชาติบ้าง 

เรียกว่า การออกไปข้างนอกในเวลากลางวันเพื่อเล่นฟุตบอล เล่นกีฬาทุกชนิด หรือเพียงแค่เล่นกับเพื่อนๆ จะทำให้เกิดกระบวนการทางเคมีซึ่งปล่อยสารแห่งความสุข ช่วยพัฒนาทั้งร่างกายและจิตใจ แต่การอยู่กับหน้าจอห่างจากใบหน้าเพียงไม่กี่นิ้ว หมายความว่าดวงตาจะกะพริบตาน้อยลงและชดเชยมากเกินไปเมื่อเพ่งความสนใจไปที่งานที่อยู่ใกล้ๆ เป็นเวลานานหลายชั่วโมง นั่นหมายถึงกล้ามเนื้อบริเวณดวงตายืดออกและเลนส์ขยับ ส่งผลให้ลูกตายาวขึ้นทีละน้อย และทำให้วิธีการโฟกัสวัตถุในระยะไกลเสียหาย

เฮ้อ!! ฟังแล้วก็ให้ปวดหมองจริงๆ เลย เพราะการที่จะ "ห้าม" เด็กเล่นคอมพิวเตอร์  หรือจ้องมือถือในโลกแห่งความเป็นจริงทุกวันนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ด้วยพ่อแม่เองนี่แหละ เป็นแบบอย่างที่ไม่ถูกต้องให้กับพวกเขาหรือไม่?!?

จริงเท็จอย่างไร ก็ลองไปขึ้นรถไฟฟ้าสักเที่ยวสองเที่ยวดู ก็จะเห็นภาพว่า คนส่วนใหญ่เป็นสังคมก้มหน้าอยู่กับมือถือเลยนะ

เอาเป็นว่า มนุษย์ป้าขอให้คนที่มีลูกตัวเล็กตัวน้อย ช่วยกันออกแบบการใช้ชีวิตกลางแจ้งอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง ไปวิ่งหรือเดินเล่นในสวนสาธารณะต่างๆ บ้าง แล้วจะรู้ว่า สดชื่นช่วยเพิ่มพลังชีวิตได้ดีเลยจ้า.

ป้าเอง"