ได้เวลาต้องไปหาหมอตามนัด 3 เดือนหนถือเป็นเรื่องปกติของสาว (เหลือ) น้อยอย่างมนุษย์ป้า
เที่ยวนี้เริ่มต้นปี 2567 สังเกตพบว่า มีเด็กตัวเล็กตัวน้อยรอพบจักษุแพทย์กันคึกคักมากกว่าปกติ และแล้วจึงได้รับรู้ข้อมูลสังคมในยุคดิจิทัลว่า เด็กยุค Gen Z มีปัญหาสายตากันเยอะมาก
เหตุผลง่ายๆ คือ เด็กยุคนี้จมอยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์บ้าง หน้าจอมือถือบ้าง จึงพลาดโอกาสที่จะได้สัมผัสกับแสงธรรมชาติ
คุณหมอเล่าให้ฟังว่า โลกกำลังประสบปัญหาสายตาสั้นเพิ่มสูงขึ้น โดยเพิ่มขึ้นร้อยละ 46 ในสหราชอาณาจักรในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมา ในประเทศจีนพบว่าระดับสายตาสั้นก้าวกระโดดจาก 30 เปอร์เซ็นต์ เป็น 95 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไปในบางพื้นที่ของประเทศ
และคุณหมอก็ส่งเสียงเตือนว่าสิ่งเดียวกันนี้จะเกิดขึ้นในสังคมบ้านเราเช่นเดียวกัน หากไม่มีการเปลี่ยนแปลงหลักในวิธีที่เด็กๆ ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ หรือออกไปสัมผัสกับธรรมชาติบ้าง
เรียกว่า การออกไปข้างนอกในเวลากลางวันเพื่อเล่นฟุตบอล เล่นกีฬาทุกชนิด หรือเพียงแค่เล่นกับเพื่อนๆ จะทำให้เกิดกระบวนการทางเคมีซึ่งปล่อยสารแห่งความสุข ช่วยพัฒนาทั้งร่างกายและจิตใจ แต่การอยู่กับหน้าจอห่างจากใบหน้าเพียงไม่กี่นิ้ว หมายความว่าดวงตาจะกะพริบตาน้อยลงและชดเชยมากเกินไปเมื่อเพ่งความสนใจไปที่งานที่อยู่ใกล้ๆ เป็นเวลานานหลายชั่วโมง นั่นหมายถึงกล้ามเนื้อบริเวณดวงตายืดออกและเลนส์ขยับ ส่งผลให้ลูกตายาวขึ้นทีละน้อย และทำให้วิธีการโฟกัสวัตถุในระยะไกลเสียหาย
เฮ้อ!! ฟังแล้วก็ให้ปวดหมองจริงๆ เลย เพราะการที่จะ "ห้าม" เด็กเล่นคอมพิวเตอร์ หรือจ้องมือถือในโลกแห่งความเป็นจริงทุกวันนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ด้วยพ่อแม่เองนี่แหละ เป็นแบบอย่างที่ไม่ถูกต้องให้กับพวกเขาหรือไม่?!?
จริงเท็จอย่างไร ก็ลองไปขึ้นรถไฟฟ้าสักเที่ยวสองเที่ยวดู ก็จะเห็นภาพว่า คนส่วนใหญ่เป็นสังคมก้มหน้าอยู่กับมือถือเลยนะ
เอาเป็นว่า มนุษย์ป้าขอให้คนที่มีลูกตัวเล็กตัวน้อย ช่วยกันออกแบบการใช้ชีวิตกลางแจ้งอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง ไปวิ่งหรือเดินเล่นในสวนสาธารณะต่างๆ บ้าง แล้วจะรู้ว่า สดชื่นช่วยเพิ่มพลังชีวิตได้ดีเลยจ้า.
ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


