กระแสลมแห่งการเปลี่ยนแปลง

แม้แต่มหาอำนาจสูงสุดแห่งโลกอย่างคุณพ่ออเมริกาก็เถอะ...ถ้าเพียงเลิกคิดส่งอาวุธให้กับทหารอิสราเอลแบบวันละเที่ยวสองเที่ยว ก็อาจหยุดยั้งฆาตกรรมและบรรดาฆาตกรได้พอสมควร แต่ก็นั่นแหละ...ด้วยเหตุเพราะความซับซ้อน ซ่อนเงื่อน เพื่อนทรยศใดๆ ก็แล้วแต่ ด้วยความเป็น พันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์ ระหว่างอเมริกากับอิสราเอล เลยทำให้โลกทั้งโลกได้แต่ยืนเบิ่งตา ดูเด็กๆ ผู้หญิงและคนแก่ ถูกเข่น ถูกฆ่า ไม่ก็หิวตายชนิดวันแล้ว-วันเล่า โดยมิอาจทำอะไรได้เลย ถึงขั้นผู้ที่มีหน้าที่ มีส่วนในการช่วยเหลือบรรดาผู้คนเหล่านี้ อย่างเจ้าหน้าที่สหประชาชาติบางราย ต้องตัดสินใจลาออก เพราะไม่อาจทำอะไรตามที่ใจปรารถนาและต้องการแม้แต่นิด...

อันนี้นี่เอง...ที่จะทำให้ กระแสแห่งความเปลี่ยนแปลง ย่อมเป็นสิ่งที่มิอาจหลีกเลี่ยงและปฏิเสธได้อีกต่อไป ระเบียบโลก ระบบโลก กฎ-กติกาที่เคยถูกนำมา บังคับใช้ ในโลก มันคงถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนใหม่ ปรับปรุงและแก้ไขกันใหม่ โดยจะเป็นไปในรูปไหน ต่อรูปไหน ก็ยังมิอาจคาดคะเนกันได้ถนัดๆ แต่สุดท้าย....ย่อมหนีไม่พ้นต้องเป็นไปตามหลักอิทัปปัจจยตา อันว่าด้วย...ด้วยเหตุเพราะสิ่งนี้-สิ่งนี้ สิ่งนี้จึงเป็นไปนั่นแล ขึ้นอยู่กับว่าเมื่อไหร่? ตอนไหน? และอย่างไร? เท่านั้นเอง ไม่เว้นแม้แต่ระเบียบ ระบบ กฎ-กติกาในบ้านเราก็เช่นกัน...

จะด้วย ความเป็นไทย หรือเป็นอะไรก็แล้วแต่...ที่ทำให้สิ่งที่ไม่มีข้อยกเว้นสำหรับใครๆ ก็ตาม กลับได้รับการยกเว้นให้กับใครคนใด-คนหนึ่งเป็นการเฉพาะ โดยไม่ว่าบุคคลนั้นๆ จะมีอำนาจ มีบารมี มีพระเดช พระคุณ มีความสำคัญต่อผู้หนึ่ง-ผู้ใด ฯลฯ ก็ตามที แต่ภายใต้ ระบบอุปถัมภ์ ที่ก่อให้เกิด 2 มาตรฐาน แบบจะจะคาตา มันเลยทำให้ไม่เพียงกฎ-ระเบียบ-กติกาออกจะเหลวเป๋ว ปวกเปียก ป้อๆ แป้ๆ เละเป็นขี้ เละเป็นโจ๊กอย่างเห็นได้โดยชัดเจน มันยังทำให้ความเป็นไทยในด้านลบ กลับเป็นอะไรที่ฝังรากลงไปในความรู้สึก-นึกคิด กลายเป็นค่านิยม เป็นวัฒนธรรม-ประเพณี ที่ทำให้ความเป็นไทยในด้านบวกทั้งหลาย ไม่ว่าความเมตตา กรุณา ความเอื้ออาทร ความเห็นอก-เห็นใจผู้อื่น ที่เคยช่วยให้สังคมไทยรอดปากเหยี่ยวปากกามาได้ครั้งแล้ว-ครั้งเล่า มีแต่ต้องเสื่อมลง โทรมลง ยิ่งเข้าไปทุกที...

และอันนี้นี่เอง...ที่จะกลายเป็นตัวกัดกร่อน บ่อนเซาะ ทำลาย ให้โครงสร้างสังคมทั้งสังคม มีแต่จะผุกร่อน ผุพัง ยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ จนไม่อาจแน่ใจได้เลยว่า เสาค้ำสำคัญอย่างที่เรียก ชาติ-ศาสน์-กษัตริย์ จะเอาอยู่-ไม่เอาอยู่ ต่อความเป็นไปในอนาคตของสังคมเบื้องหน้า โดยเฉพาะเมื่อ กระแสแห่งความเปลี่ยนแปลง ทั้งในระดับโลกและสังคมแต่ละสังคม มันออกจะผสมปนเปจนมิอาจแยกขาดออกจากกันได้ง่ายๆ ความเป็นไทยในด้านลบที่เข้ามาแทนที่ความเป็นไทยในด้านบวกอย่างเห็นได้ถนัดชัดเจนยิ่งเข้าไปทุกที มันเลยทำให้ระบบ ระเบียบ กฎ-กติกาต่างๆ ทั้งหลาย ที่เคยสามารถ บังคับใช้ ได้อย่างเสมอหน้า อย่างถ้วนทั่วทุกตัวคน จึงกลายเป็นสิ่งที่รอคอยการเปลี่ยนแปลง ทั้งโดยเงื่อนไขและเหตุปัจจัย อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงและปฏิเสธได้...