ระบอบประชาธิปไตย...กำลังทำให้โลกพังพินาศ!!!

ไม่งั้น...ท่านอาจารย์ เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ท่านคงไม่ถึงกับต้องเขียน จดหมายเปิดผนึก ไปถึงบรรดาปวงชนชาวอเมริกัน เมื่อช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานั่นแหละว่า จะโดยเหตุผลกลใดก็ตามที แต่การตัดสินใจเลือก ทรัมป์บ้า เป็นประธานาธิบดีอเมริกา มันเลยทำให้ชาวโลก หรือพลโลก ซึ่งไม่ได้รู้อีโหน่อีเหน่อะไรด้วยเลย แต่กลับต้องเดือดร้อน ต้องทุกข์ยากลำบากไปโดยทั่วหน้า ต้องเจอกับราคาน้ำมันระดับแพงหูฉี่ เจอภาวะเงินเฟ้อ และอาจรวมไปถึงภาวะขาดแคลนอาหาร ความถดถอยทางเศรษฐกิจ ฯลฯ อันเนื่องมาจากความไม่สมประกอบ ไม่มีสติ-สตังค์ หรือเพราะอาการสมองเสื่อมของผู้ที่ปวงชนชาวอเมริกันเลือกให้เป็นผู้นำ โดยที่พลโลกไม่ได้มีส่วนร่วมด้วยเลย...

ไม่ต่างไปจาก ประชาธิปไตยยุโรป นั่นแหละ ที่ไม่เพียงแต่สร้างความเดือดร้อนให้กับบรรดาปวงชนภายในประเทศตัวเอง ระบบเศรษฐกิจ ระบบอุตสาหกรรม พังพินาศวอดวาย ด้วยเหตุเพราะผู้นำติดเชื้อโรค Russophobia ไม่ยอมที่จะซื้อแก๊ส ซื้อน้ำมัน ราคาถูกๆ จากรัสเซีย หันไปซื้อจากอเมริกาที่ราคาแพงกว่าไม่รู้จะกี่เท่าต่อกี่เท่า แต่นั่นยังไม่เท่ากับความที่ไม่ได้รู้สึก-รู้สาอะไรเอาเลยแม้แต่น้อย พร้อมเบิ่งตาดูการฆ่าเด็ก ฆ่าผู้หญิง ฆ่าคนแก่-คนชรา หรือการ ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ชาวปาเลสไตน์ในฉนวนกาซา ด้วยเหตุเพราะผู้ที่ลงมือฆ่า ผู้ที่ก่ออาชญากรรมรายนี้ คือประเทศอิสราเอล ที่เป็นเสมือน ฆาตกรของเรา!!!

ต่างไปจากระบอบที่ถูกกล่าวหาว่าเลวร้าย ว่าเผด็จการ ว่าไร้เสรีภาพ หรือไร้มนุษยธรรม อย่างระบอบการปกครองอิสลามอิหร่าน ที่ผู้นำ หรือประมุขสูงสุด ถูกเลือกสรร คัดสรร มาจากกลุ่มผู้ที่ให้ความสำคัญกับศีลธรรมในศาสนาเป็นที่ตั้ง หรือแบบ Philosopher King ของอภิมหาปราชญ์ชาวกรีก อย่าง เพลโต เขานั่นแหละ ไม่ว่าจะจู้จี้จุกจิก กับการให้ผู้หญิงต้องคลุมหน้า-ไม่คลุมหน้า หรือไม่? เพียงใด? ก็แล้วแต่ แต่ก็พร้อมที่จะต่อสู้ คัดค้าน ต่อต้านอาชญากรรม การฆาตกรรมมนุษยชาติ ในอาณาบริเวณที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตัวเองด้วยเลย ไม่ยอมเบิ่งตา ไม่ยอมเอามือซุกหีบอยู่เฉยๆ ต่อการ ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ในดินแดนปาเลสไตน์...

แม้แต่ ระบอบคอมมิวนิสต์ อย่างคุณพี่จีนก็เถอะ...ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่น่าอึดอัด ขัดข้องใจ โดยเฉพาะต่อบรรดาพวก เสรีนิยม ทั้งหลาย ที่มักยึดเอา ตัวกู-ของกู เป็นที่ตั้ง ไม่ค่อยได้ให้ความสนใจต่อเสรีภาพของผู้อื่นมากมายซักเท่าไหร่ แต่การทุ่มเท เสียสละ ออกเรี่ยว ออกแรง จนสามารถทำให้ผู้คนนับร้อยๆ ล้านในประเทศตัวเอง พอที่จะลืมตาอ้าปาก มีสถานะความเป็นอยู่พ้นไปจาก เส้นมาตรฐานความยากจน ของสหประชาชาติได้สำเร็จ ไม่ต้องหันมากินกันเองแบบเมื่อครั้งอดีต แถมยังไม่ได้คิดล้างผลาญ ทำลาย ประเทศใด-ประเทศหนึ่งเป็นการเฉพาะ พร้อมที่จะขับเคลื่อน ผลักดัน ความเป็นไปทางเศรษฐกิจให้ชาวโลกหรือพลโลกทั้งหลายอยู่-ดี-มีสุขกันโดยทั่วหน้า แม้ว่าพลโลกเหล่านั้นจะไม่ได้เป็นคอมมิวนิสต์เหมือนอย่างตัวเองก็ตามที...

ความเป็นประชาธิปไตยตามแบบฉบับ หรือตามมาตรฐานตะวันตก ที่ทำให้การตัดสินใจของผู้คนในประเทศใดประเทศหนึ่ง ส่งผลให้ประเทศอื่นๆ หรือโลกทั้งโลกพลอยต้อง ซวย ไปด้วย มันจึงไม่น่าจะเป็นอะไรที่ดีที่สุด หรือเลวน้อยที่สุดแต่อย่างใด เพราะสิ่งที่บรรดา มวลมนุษยชาติ ทั้งหลาย ต่างปรารถนาและต้องการไม่ต่างไปจากกันและกัน แม้ว่าอาจมีบริบท มี ลักษณะเฉพาะ ไปตามพื้นฐานความเป็นมาของแต่ละสังคม เหมือนอย่างความแตกต่างทางความเชื่อ การนับถือศาสนา หรือการลิ้มรสอาหารเปรี้ยว หวาน มัน เค็ม ไปตามรสนิยมของใครของมัน แต่สุดท้าย...ย่อมหนีไม่พ้นที่จะต้องตั้งมั่นอยู่บนรากฐานแห่งความถูกต้อง ยุติธรรม ความเป็นไปตามครรลองคลองธรรม หรือความมีศีล มีธรรม ตามแก่นสาระของทุกๆ ศาสนา...นั่นเอง.