ธาตุแท้การเมือง

เท่ากับ "ยิ่งลักษณ์" ไม่ต้องรับผิดชอบ!

หากอ่านโดยละเอียดคำพิพากษาศาลปกครองชั้นต้นมีประเด็นที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อย อาทิ...

"...กรณีที่ สำนักงาน ป.ป.ช.มีหนังสือ ลงวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๕๕ แจ้ง 'ยิ่งลักษณ์' ซึ่งหนังสือดังกล่าวมีขึ้นล่วงหน้าก่อนที่จะเปิดโครงการรับจำนำข้าว ๒ วัน เป็นการเสนอแนะเพื่อป้องกันการทุจริตในการแทรกแซงตลาดข้าวของรัฐบาลชุดที่แล้ว ซึ่งมีลักษณะเป็นเพียงคำแนะนำ

เมื่อ 'ยิ่งลักษณ์' ได้รับหนังสือแจ้งจาก สตง. และสำนักงาน ป.ป.ช. 'ยิ่งลักษณ์' ก็ได้สั่งการตามอำนาจหน้าที่ โดยมอบหมายให้กระทรวงพาณิชย์และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องพิจารณาป้องกันดูแลการทุจริตตามอำนาจหน้าที่แล้ว

'ยิ่งลักษณ์' ในฐานะนายกรัฐมนตรีมีหน้าที่ควบคุมกำกับดูแลเชิงนโยบาย มีข้อราชการที่ต้องบริหารกำกับดูแลมากมาย มิจำต้องถึงขนาดที่ 'ยิ่งลักษณ์' ต้องติดตามหนังสือสั่งการทุกฉบับ และตรวจสอบการปฏิบัติตามคำแนะนำของหน่วยงานทุกหน่วยงานดังกล่าวด้วยตนเองทุกกรณี

อีกทั้งหนังสือ สตง.และสำนักงาน ป.ป.ช. มิใช่เป็นคำสั่งทางปกครองที่ 'ยิ่งลักษณ์' ต้องปฏิบัติตามแต่

อย่างใด

จึงไม่อาจรับฟังได้ว่า 'ยิ่งลักษณ์' ยังคงละเว้น เพิกเฉย ละเลย ไม่ติดตามหรือสั่งการให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องรายงานผลการตรวจสอบ..."

 "...การที่กระทรวงการคลัง มีคำสั่งให้ 'ยิ่งลักษณ์' รับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนในอัตราร้อยละ ๒๐ ของความเสียหาย คิดเป็นเงิน ๓๕,๗๑๗,๒๗๓,๐๒๘.๒๓ บาท จึงไม่ถูกต้อง และไม่เป็นธรรมแก่ 'ยิ่งลักษณ์' ประกอบกับการดำเนินการตามโครงการรับจำนำข้าวมีการดำเนินการในรูปแบบของกรรมการซึ่งจะต้องอาศัยมติที่ประชุมเสียงข้างมาก

แม้ 'ยิ่งลักษณ์' จะอยู่ในฐานะประธาน แต่ก็มิอาจมีอำนาจกำหนดหลักเกณฑ์ ยับยั้ง อนุมัติ เห็นชอบ หรือดำเนินการใดๆ เพื่อให้เป็นไปตามความประสงค์ของตนได้..."

ครับ..นี่เป็นเหตุให้กระทรวงการคลังยื่นอุทธรณ์ศาลปกครองสูงสุด

คดีนี้เมื่อปี ๒๕๕๘ "ปานเทพ กล้าณรงค์ราญ" ประธานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ในขณะนั้่นลงนามหนังสือให้กระทรวงการคลังพร้อมแนบสำนวนไต่สวน ซึ่งมีการระบุตัวเลขความเสียหายจากการปิดบัญชีโครงการราว ๓๒๐,๐๐๐ ล้านบาท

ขณะเดียวกันยังไม่นับรวมการปิดบัญชีของกระทรวงการคลัง ซึ่งระบุตัวเลขความเสียหายสูงถึง ๖๐๐,๐๐๐ ล้านบาท

กระทรวงการคลังในฐานะผู้ค้ำประกันโครงการรับจำนำข้าวทั้งหมด ถือเป็นผู้เสียหายโดยตรง จึงต้องดำเนินการตามกฎหมาย

ถอยหลังไปอีกหน่อย

คดีดังกล่าวสืบเนื่องจาก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้า คสช. ได้ใช้อำนาจตามมาตรา ๔๔ ของรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๕๗ ออกคำสั่งหัวหน้า คสช. ที่ ๓๙/๒๕๕๘ ลงวันที่ ๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๘ เพื่อแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับความรับผิดทางละเมิดในโครงการรับจำนำข้าว ซึ่งเป็น ๑ ใน ๑๖ นโยบายเร่งด่วนที่พรรคเพื่อไทยให้สัญญาไว้กับประชาชนในช่วงการหาเสียงเลือกตั้ง แต่ภายหลังพบว่ามีการทุจริตเชิงนโยบายเกิดขึ้น

คำสั่งดังกล่าวให้อำนาจคณะกรรมการในการตรวจสอบและดำเนินการเรียกค่าเสียหาย ซึ่งรวมถึง "ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร"

ภายใต้อำนาจตามคำสั่งนี้ คณะกรรมการฯ ได้กำหนดสูตรการคำนวณค่าเสียหายจากโครงการรับจำนำข้าวในแต่ละปีการผลิต

โดยใช้วิธี มูลค่าการรับจำนำข้าว-ความคุ้มค่าและประโยชน์ที่เกษตรกรได้รับ-มูลค่าที่ได้จากการระบายข้าว = ค่าเสียหายสุทธิ

จากการคำนวณดังกล่าว ทำให้ "ยิ่งลักษณ์" ต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าสินไหมทดแทนจากโครงการรับจำนำข้าว รวมเป็นเงินกว่า ๓๕,๗๑๗ ล้านบาท

๒๒ พฤษภาคม ที่ผ่านมา ศาลปกครองสูงสุด             เห็นว่า คำสั่งพิพาทไม่ชอบด้วยกฎหมายบางส่วน จึงมีคำพิพากษาเพิกถอนคำสั่งพิพาท เฉพาะส่วนที่ให้ "ยิ่งลักษณ์" รับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเกินกว่าจำนวน ๑๐,๐๒๘,๘๖๑,๘๘๐.๘๓ บาท

โดยศาลปกครองสูงสุดไม่ได้มีคำพิพากษาและออกคำบังคับให้ "ยิ่งลักษณ์" ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งเก้าแต่อย่างใด

หมายความว่า ศาลมิได้สั่งให้ "ยิ่งลักษณ์" ชดใช้

แต่ใน ๓๕,๗๑๗ ล้านบาทนั้น "ยิ่งลักษณ์" ต้องรับผิดชอบ ๑๐,๐๒๘ ล้านบาท

ครับ...ที่ร่ายมาก็เพื่อความเข้าใจในที่มาของคดี เพราะมีการนำไปบิดเบือนว่าศาลปกครองไม่มีอำนาจวินิจฉัย เพราะไม่เช่นนั้นต่อไปรัฐบาลจะต้องรับผิดชอบชดใช้ในทุกนโยบายที่นำมาปฏิบัติ

ต้นตอการบิดเบือนมาจาก "ปิยบุตร แสงกนกกุล" 

มีการแชร์ต่อๆ กันในหมู่ สส.พรรคส้ม จนราวกับว่า พรรคส้ม มีนโยบายมิให้ฝ่ายการเมืองต้องรับผิดชอบใดๆ หากนโยบายที่นำมาใช้นั้นประสบความล้มเหลว

โดยมิได้ดูเจตนาว่า มีการทุจริต คอร์รัปชัน ในการดำเนินนโยบายหรือไม่

อย่างที่ทราบกันครับ แม้เสียงเตือนจากองค์กรต่างๆ  บุคคลสำคัญๆ ไปยังรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ให้ระวังการทุจริตในการดำเนินนโยบายซึ่งมีอยู่แทบทุกระดับ มิได้เป็นคำสั่งทางปกครอง

แต่เสียงเตือนทั้งหมด เป็นเสียงเตือนอย่างสุจริต ไม่อยากเห็นฝ่ายการเมืองคดโกง เพราะนี่คือปัญหาที่เกาะกินประเทศมานาน

และหาคนมาแก้ไขมิได้

การปราบคอร์รัปชัน หลายๆ ประเทศมักเริ่มต้นโดยสถาบันตุลาการ

น้อยมากที่จะเริ่มโดยฝ่ายการเมือง

ฉะนั้นหากอยากให้คอร์รัปชันหมดไปจากประเทศไทย ก็อย่าไปคาดหวังว่าฝ่ายการเมือง จะลุกขึ้นมาแก้ปัญหาด้วยตัวเอง

ขนาดพรรคส้ม พรรคคนรุ่นใหม่ ที่บอกว่าทำงานการเมืองแบบใหม่ ก็ยังเกลือกกลั้วประเด็นนี้กับ "ยิ่งลักษณ์"

การมีสถาบันตุลาการที่เข้มแข็งจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งในยุคที่ฝ่ายการเมืองไม่โปร่งใส.