บันทึกหน้า 4

โดยเฉพาะการดัน ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ หรือ ดร.เชน ขึ้นเป็นแคนดิเดตเบอร์หนึ่ง หากเพื่อไทยได้จัดตั้งรัฐบาล เดินหมากนี้ถือว่าแปลกไปจากสูตรเดิมพอสมควร เพราะไม่ใช่นักการเมืองสนามแข็ง ไม่ใช่ขาประจำเวทีหาเสียง แต่เป็นนักวิชาการสายเทคโนโลยี ภาพลักษณ์สะอาด เรียบร้อย ดูเป็นมืออาชีพ พูดเรื่องอนาคตประเทศ เรื่องวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี AI ฟังแล้วดูทันโลก ดูโก้ ดูอินเตอร์

แต่การเมืองไทยไม่ใช่ห้องสัมมนา และการเลือกตั้งก็ไม่ใช่เวที TED Talk เสียงสะท้อนหลังเปิดตัวจึงออกมาในทำนองเดียวกันว่า “ยังไม่ติด และไม่ปัง” คนทั่วไปยังไม่รู้จัก ยังไม่ผูกพัน ยังไม่รู้จะฝากความหวังไว้ตรงไหน นอกจากกลุ่มแฟนคลับเดิมหรือ “นายและนางแบก” ขณะที่คู่แข่งหลายพรรคมีนักการเมืองที่ลุยพื้นที่มานาน มีเครือข่ายแน่น มีฐานเสียงจับต้องได้

ที่เลี่ยงไม่ได้คือเงาของ “ตระกูลชินวัตร” ที่ยังทอดยาวคลุมเพื่อไทยอยู่ แม้ ดร.เชนจะย้ำว่ามีความคิดเป็นของตัวเอง และมองสายสัมพันธ์ในครอบครัวเป็นจุดแข็ง แต่ในสายตาคนจำนวนไม่น้อย ยังมองว่าเป็นโครงสร้างเดิม เปลี่ยนหน้า แต่ยังไม่เห็นการเปลี่ยนวิธีคิดหรือวิธีทำการเมืองอย่างแท้จริง โดยเฉพาะในวันที่ชื่อของ ทักษิณ ชินวัตร ยังเป็นทั้งพลังหนุนและแรงถ่วงในเวลาเดียวกัน

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อไทยยังต้องแบกผลงานรัฐบาลตลอด 2 ปีที่ผ่านมา ที่ถูกวิจารณ์หนักว่ายังไม่เห็นผลเป็นรูปธรรม นโยบายเงินหมื่นสะดุด ชาวบ้านยังมองพรรคเพื่อไทยติดหนี้อยู่ ค่าแรงขั้นต่ำไม่เป็นตามสัญญา ราคาสินค้าเกษตรไม่กระเตื้อง ปัญหาปากท้องยังไม่โดนใจ กาสิโนก็ไปไม่ถึงฝั่ง แรงเสียดทานในรัฐบาลก็ทำให้นโยบายหลายเรื่องเดินไม่สุด เสียง สส.ในพื้นที่ โดยเฉพาะภาคอีสาน เริ่มบ่นกันอื้อว่า ลงพื้นที่แล้วอธิบายยาก หาเสียงเหนื่อยกว่าเดิม

อย่างกรณี ไชยา พรหมา อดีต สส.และรัฐมนตรีของเพื่อไทย ที่ย้ายไปพรรคกล้าธรรม สะท้อนตรงๆ ว่า “เวลากลับไปหนองบัวลำภู ชาวบ้านยังถามเรื่องที่รับปากไว้ตอนเป็นรัฐบาล ทั้งดิจิทัลวอลเล็ต เงินช่วยเหลือเกษตรกร ซึ่งผ่านมา 2 ปียังตอบคำถามไม่ได้ ภาพแบบนี้ยิ่งตอกย้ำว่าพรรคกำลังเจองานหนัก”

ยังไม่รวมปัจจัยซ้ำเติมปมคลิปเสียงของ แพทองธาร ชินวัตร อดีตนายกฯ และหัวหน้าพรรค ที่คู่แข่งพร้อมหยิบมาใช้เป็นอาวุธช่วงหาเสียง ทุกประเด็นกลายเป็นภาระที่ผู้สมัคร สส.ต้องแบกร่วมกัน ไม่ว่าจะพูดนโยบายอะไรก็มักถูกย้อนถามเรื่องเดิมซ้ำๆ

มองจากสายตานักวิเคราะห์อย่าง ดร.สติธร ธนานิธิโชติ เกมเลือกตั้งรอบหน้า แม้จะดูเหมือนหลายพรรคหลายสี แต่ตัวจริงที่ขับเคี่ยวกันมีแค่สอง คือ ภูมิใจไทยกับพรรคประชาชน ส่วนเพื่อไทยถอยไปอยู่บท “ตัวแปร” มากกว่าตัวนำเกม ภูมิใจไทยเดินเกมบ้านใหญ่ เครือข่ายแน่น บวกกระแสรักชาติ ขณะที่พรรคประชาชนอาศัยพลังกระแสและจุดยืนชัดเจน กลายเป็นมวยคู่เอกของสนามนี้

ตัวเลข สส.ก็สะท้อนภาพเดียวกัน ภูมิใจไทยมีลุ้นขยับไป 140–150 ที่นั่ง พรรคประชาชนก็ใกล้เคียง ส่วนเพื่อไทยถ้าประคองตัวได้ดี อาจยังมี สส.เขตพอสมควร แต่ภาพพรรคกระแสถล่มทลายแบบเดิมคงยากจะหวนกลับ

ศึกปี 2569 จึงไม่ใช่แค่การแย่งที่นั่ง แต่คือการชิงบทนำ ใครจะเป็นคนกำหนดเกม ใครจะเป็นตัวแปร ทุกอย่างสุดท้ายต้องไปวัดกันที่ความเชื่อถือของประชาชนในคูหาเลือกตั้ง ว่าใครยัง “ขายฝัน” ได้ และใครต้องกลับไปตั้งหลัก หรือกลับบ้านเก่า.

คางดำ