สังคมเร่งรีบทำให้คนเห็นแก่ตัว!?!

นานๆ ที..ที่จะเดินเข้าห้างกลางใจเมืองย่านสยามสแควร์ ตื่นตาตื่นใจกับความแปลกใหม่ของสถานที่ ถือเป็นเรื่องปกติวิสัยของคนวัยเกษียณ แต่ที่รู้สึกมากกว่า คือ แปลกใจที่คนรุ่นใหม่ ทำไมไม่ใส่ใจที่จะแสดงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้กับคนที่่อ่อนแอ หรือมีปัญหาด้านสุขภาพ ช่วยตัวเองได้ค่อนข้างลำบาก

มนุษย์ป้าไม่ได้หมายถึงตัวเอง เพราะมั่นใจว่า ถึงจะใกล้เลข 7 แล้ว ยังช่วยเหลือตัวเองได้สบายๆ แต่บังเอิญมนุษย์ป้าไปต่อแถวขึ้นลิฟต์แล้วพบเห็นเด็กๆ เดินเข้าลิฟต์ไปโดยไม่ใส่ใจว่า หนุ่มบนเก้าอี้รถเข็นที่มาคนเดียวก็กำลังอยากจะขึ้นลิฟต์เหมือนกัน

แม้แต่คนในลิฟต์ที่เรียงหน้ายืนอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งจะเห็นภาพชัดเจนว่า มีหนุ่มนั่งรถเข็นประจันอยู่ตรงหน้า ..ก็ไม่มีใครคิดจะขยับตัว หรือก้าวเดินออกมาช่วยเหลือเขาคนนั้นให้เข้าลิฟต์ไป 

ภาพที่เห็นสะท้อนความรู้สึกมากยิ่งขึ้น เมื่อมนุษย์ป้าก้มลงไปถามหนุ่มว่า จะขึ้นลิฟต์ไหมคะ หนุ่มตอบมาสั้นๆ ว่า "ครับ" ป้าจึงลงมือไปเข็นรถให้ 555 โดยไม่มีใครคิดจะยื่นมือมาช่วยป้าอีกแรงหนึ่งเลย

เออ..หนอ!! ทุกคนจะคิดว่าหนุ่มมากับป้าได้ไง ในเมื่อเห็นกันจะจะ ได้ยินกันทุกคนกับคำสนทนาที่ป้าเอื้อนเอ่ยออกไป

สารภาพตามตรงว่า เจอสถานการณ์แบบนี้แล้วรู้สึกงงและน้อยใจแทนหนุ่มนั่งรถเข็นเลย จากนั้นก็ตั้งคำถามในใจว่า..เพราะอะไร คนในสังคมไทยทำเสมือนหนึ่งตัวใครตัวมัน

ความรีบ + ความไม่รู้ตัว คนส่วนใหญ่ในเมืองใหญ่ (โดยเฉพาะกรุงเทพฯ) กำลังรีบมาก ชีวิตประจำวันกดดัน จิตใจโฟกัสแค่ "ตัวเองต้องถึงที่หมายเร็วๆ" เลยมองไม่เห็นหรือไม่ทันคิดว่าคนข้างหน้าต้องการความช่วยเหลือ ถ้าลิฟต์แออัด คนก็ยิ่งคิดว่า "เดี๋ยวคิวต่อไปก็ถึง" โดยไม่รู้ว่าสำหรับรถเข็น มันอาจหมายถึงต้องรอหลายรอบ...ใช่ไหม!?!

กลัวยุ่งเรื่องคนอื่น/กลัวทำผิด เลยเลือก "ไม่ทำอะไร" ปลอดภัยกว่า...กระนั้นหรือ!?!

ใครมีคำตอบบ้าง สำหรับมนุษย์ป้าก็เพียงแค่หดหู่หัวใจในวันเข้าเมืองเท่านั้นแหละ.                                  

'ป้าเอง'

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เรื่องนี้...ต้องขยาย

เป็นเรื่องราวจากเฟซบุ๊กที่ถอดความโดย Ramet Tanawangsre ซึ่งระบุว่า กรณีหายากในโลกทุกวันนี้!? ..เริ่มกันเลย

ฉลองวันเด็กได้…แม้ว่าจะป่วย

วันเด็กปีนี้ เด็กหลายคนอาจไม่ได้ออกไปเที่ยวสวนสนุก ไม่ได้ขึ้นรถไฟฟ้าเล่น หรือเดินถือของขวัญด้วยรอยยิ้มกว้างท่ามกลางผู้คน แต่สำหรับเด็กบางคนที่ต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล วันเด็กก็ยังคงเกิดขึ้นได้…ในแบบของเขาเอง

'Still On My Mind'

มีโอกาสได้ไปเดินทอดน่องในบรรยากาศยามเย็น @ สวนเปรมประชาวนารักษ์ เมื่อวันใกล้สิ้นปีที่ผ่านมา เพราะเห็น E-poster ของ ปตท.ที่เชิญชวนให้ไปดูละครเพลงแสงสีเสียง “Still On My Mind” เพื่อร่วมน้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง

ฉลอง..อย่างมีสติ

ในวันคริสต์มาส มีกัลยาณมิตรส่งคำสอนของ หลวงพ่อชา สุภัทโท ที่เกี่ยวกับวันคริสต์มาสมาให้อ่านค่ะ

5นาทีหลังมื้อเย็นที่ช่วยให้ 'หลอดเลือดสะอาดขึ้น'

เพื่อนๆ มนุษย์ป้าส่งกันมายกใหญ่ ว่าอีกไม่กี่วันก็จะข้ามไปปีม้าแล้ว ขอให้ขยันหายใจเข้าไว้ พร้อมกับเคล็ดลับดูแลตัวเองแบบง่ายๆ ด้วยข้อความว่า