นานๆ ที..ที่จะเดินเข้าห้างกลางใจเมืองย่านสยามสแควร์ ตื่นตาตื่นใจกับความแปลกใหม่ของสถานที่ ถือเป็นเรื่องปกติวิสัยของคนวัยเกษียณ แต่ที่รู้สึกมากกว่า คือ แปลกใจที่คนรุ่นใหม่ ทำไมไม่ใส่ใจที่จะแสดงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้กับคนที่่อ่อนแอ หรือมีปัญหาด้านสุขภาพ ช่วยตัวเองได้ค่อนข้างลำบาก
มนุษย์ป้าไม่ได้หมายถึงตัวเอง เพราะมั่นใจว่า ถึงจะใกล้เลข 7 แล้ว ยังช่วยเหลือตัวเองได้สบายๆ แต่บังเอิญมนุษย์ป้าไปต่อแถวขึ้นลิฟต์แล้วพบเห็นเด็กๆ เดินเข้าลิฟต์ไปโดยไม่ใส่ใจว่า หนุ่มบนเก้าอี้รถเข็นที่มาคนเดียวก็กำลังอยากจะขึ้นลิฟต์เหมือนกัน
แม้แต่คนในลิฟต์ที่เรียงหน้ายืนอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งจะเห็นภาพชัดเจนว่า มีหนุ่มนั่งรถเข็นประจันอยู่ตรงหน้า ..ก็ไม่มีใครคิดจะขยับตัว หรือก้าวเดินออกมาช่วยเหลือเขาคนนั้นให้เข้าลิฟต์ไป
ภาพที่เห็นสะท้อนความรู้สึกมากยิ่งขึ้น เมื่อมนุษย์ป้าก้มลงไปถามหนุ่มว่า จะขึ้นลิฟต์ไหมคะ หนุ่มตอบมาสั้นๆ ว่า "ครับ" ป้าจึงลงมือไปเข็นรถให้ 555 โดยไม่มีใครคิดจะยื่นมือมาช่วยป้าอีกแรงหนึ่งเลย
เออ..หนอ!! ทุกคนจะคิดว่าหนุ่มมากับป้าได้ไง ในเมื่อเห็นกันจะจะ ได้ยินกันทุกคนกับคำสนทนาที่ป้าเอื้อนเอ่ยออกไป
สารภาพตามตรงว่า เจอสถานการณ์แบบนี้แล้วรู้สึกงงและน้อยใจแทนหนุ่มนั่งรถเข็นเลย จากนั้นก็ตั้งคำถามในใจว่า..เพราะอะไร คนในสังคมไทยทำเสมือนหนึ่งตัวใครตัวมัน
ความรีบ + ความไม่รู้ตัว คนส่วนใหญ่ในเมืองใหญ่ (โดยเฉพาะกรุงเทพฯ) กำลังรีบมาก ชีวิตประจำวันกดดัน จิตใจโฟกัสแค่ "ตัวเองต้องถึงที่หมายเร็วๆ" เลยมองไม่เห็นหรือไม่ทันคิดว่าคนข้างหน้าต้องการความช่วยเหลือ ถ้าลิฟต์แออัด คนก็ยิ่งคิดว่า "เดี๋ยวคิวต่อไปก็ถึง" โดยไม่รู้ว่าสำหรับรถเข็น มันอาจหมายถึงต้องรอหลายรอบ...ใช่ไหม!?!
กลัวยุ่งเรื่องคนอื่น/กลัวทำผิด เลยเลือก "ไม่ทำอะไร" ปลอดภัยกว่า...กระนั้นหรือ!?!
ใครมีคำตอบบ้าง สำหรับมนุษย์ป้าก็เพียงแค่หดหู่หัวใจในวันเข้าเมืองเท่านั้นแหละ.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
มนุษย์ป้าบ้าพลังเช็กอินที่สวนลุมฯ!!
กระแสฮอตฮิตติดเทรนด์ในโลกโซเชียลยามนี้ เห็นทีจะไม่พ้นการออกไปเต้น-เต้น-เต้นกันที่สวนลุมพินี สวนสาธารณะใจกลาง กทม.
รู้แล้ว..เอามาเล่าต่อ
บางวัน…เราไม่ได้อยากกินของอร่อยมากเท่าอยากกิน “ของดีต่อร่างกาย” มากกว่า เช้าวันที่เรารู้สึกว่าท้องไม่ค่อยสบาย อยากได้อะไรเบาๆ แต่ยังอิ่มท้องและดีต่อลำไส้ เครื่องดื่มอุ่นๆ สักแก้วอาจเป็นคำตอบที่ดีที่สุด และถ้าเครื่องดื่มแก้วนั้นทำจาก “ถั่วลูกไก่” ที่หลายคนรู้จักในชื่อถั่วชิกพี ก็ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปอีก
รู้จักไหม..สปาใจ
มนุษย์ป้าเป็นคนหนึ่งนะ ที่พอทำครัวเสร็จก่อนนั่งลงกินข้าว ต้องล้างเครื่องครัว และจานทุกใบให้หมดจดไปรอบหนึ่งก่อน จากนั้นเวลากินข้าวเสร็จก็จะต้องลุกไปล้างจานทันที ก่อนที่จะทำอะไรอย่างอื่นต่อไป
ลัทธิ..บูชาความงาม!
นาทีนี้คอหนังซีรีส์ในแพลตฟอร์มต่างๆ ที่ต้องควักเงินจ่ายค่าดู หากไม่เคยปีนขึ้นไปบนกำแพงจีนนั่งดูละครแนวพีเรียดเรื่อง "ล่าหยก" ก็ถือว่า out ไม่ใช่แฟนคลับซีรีส์ หรือก็น่าจะอายุไม่ถึงเกณฑ์ที่เรียกว่า วัยเกษียณ
คำตอบจาก..ครูใหญ่
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยมเป่าอันในเซินเจิ้น กำลังเป็นไวรัลและซึ้งใจชาวเน็ตจีนในขณะนี้ หลังนักเรียนชั้น ม.6 ที่กำลังเครียดกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย (เกาเข่า) เขียนจดหมายร้องเรียนขอให้โรงเรียน "รื้อรังนก" เพราะเสียงนกร้องรบกวนสมาธิ แต่คำตอบของครูใหญ่นั้นกลับกลายเป็นบทเรียนชีวิตที่ล้ำค่า
มาขยับร่างกายกันดีกว่า
โลกใบนี้หนอ?!? นึกๆ ไปมันก็แปลก คนที่ยังขยับได้ กลับไม่ค่อยยอมขยับ นั่งจ่อมอยู่บนเก้าอี้ บ้างก็นั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ไถมือถือ ดูทีวี ฟังวิทยุ อ่านหนังสือ ส่วนคนที่ขยับไม่ได้ ประมาณว่า ป่วยติดเตียง หรือว่าเดี้ยงโดยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็อยากจะขยับขาขึ้นมาเดินเหลือเกิน