ชาวตรังเฮโลเก็บหอยชักตีน สร้างรายได้ช่วงวิกฤตของแพง

ชาวตรังสุดคักคัก แห่เก็บหอยชักตีนเกลื่อนชายหาดปีละครั้ง สบช่องสร้างรายได้ในครอบครัวช่วงเศรษฐกิจขาลง

12 มิ.ย.2565 – ที่บริเวณชายหาดหยงหลิงไปจนถึงหาดยาว ต.เกาะลิบง อ.กันตัง จ.ตรัง ระยะทางยาวกว่า 5 กิโลเมตร พบว่ามีชาวบ้านจากหลายอำเภอไม่ต่ำกว่า 500 คน นำอุปกรณ์ในการหาหอย เช่น ตะกร้า กระชอน สวิง กะละมังและถุงตาข่าย  เดินฝ่าคลื่นลมที่มีความสูงประมาณ 1 เมตร เพื่อช้อนเอาหอยชนิดหนึ่งที่เรียกว่าหอยชักตีน  ซึ่งถูกคลื่นซัดเข้าหาชายฝั่งเป็นประจำทุกปีในช่วงฤดูมรสุม  แต่ก็ไม่ได้มีทุกวัน ยิ่งวันไหนคลื่นลมแรงก็จะได้หอยชักตีนมากกว่าปกติ โดยชาวบ้านคอยช้อนและกวาดจากพื้นทรายด้านล่างขึ้นมา แล้วค่อยมาเลือกเอาเปลือกหอยหรือเศษกิ่งไม้ใบไม้ออก ซึ่งไม่ต้องมีการขุดหาหรือใช้เครื่องมือใด ๆ  แต่สามารถตักหรือเดินเก็บเอาได้ตามชายหาด แบบสบาย ๆ

ทั้งนี้ปีนี้ชาวบ้านเพิ่งมีโอกาสหาหอยชักตีนได้มากที่สุดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคมเป็นวันแรก  บางรายได้หอยชักตีนมากถึง 2 เข่งหรือ 20 กิโลกรัมภายในเวลา 2 ชั่วโมง ส่วนที่เหลือจากการรับประทานในครัวเรือนแล้ว ก็นำไปขายร้านค้าร้านอาหารชายหาด ซึ่งหอยชักตีนตัวผู้ มีลักษณะเรียวยาว ราคากิโลกรัมละ 50 บาท ส่วนหอยชักตีนตัวเมียที่นิยมบริโภคกิโลกรัมละ 120 บาท  นำไปแช่น้ำทะเลทิ้งไว้ 1 คืน ก่อนนำไปนึ่งหรือต้มในน้ำเดือดนาน 3 นาที หอยชักตีนก็จะสุกเวลากินจะดึงหางที่โผล่ออกมาจากเปลือกหอย จึงเรียกว่าหอยชักตีน

ผู้สื่อข่าวรายงานด้วยว่า ชาวบ้านหลายคน ได้ใช้โซเชียลโพสต์ลงเฟสบุ๊ก เพื่อขายหอยชักตีน  จนเป็นเหตุให้ชาวบ้านจากหลายอำเภอ แห่กันมาหาหอยชักตีนไปกินและขายจนเต็มชายหาด โดย 2 วันนี้มีชาวบ้านไม่ต่ำกว่าวันละ 500 คน ทำให้บรรยากาศการหาหอยชักตีนคึกคักกว่าปีที่ผ่าน ๆ มา ประกอบกับข้าวของมีราคาแพง ชาวบ้านจึงออกหาหอยกินเองเพื่อประหยัดรายจ่ายในครอบครัวกันเป็นจำนวนมาก

ขณะที่ น.ส. ดาวัน หะหวา ชาวบ้านในตำบลเกาะลิบง อ.กันตัง กล่าวว่า ตนเองมีบ้านอยู่ที่นี่อยู่แล้ว เวลามีพายุก็เข้ามาหาหอยในช่วงที่พายุเข้า แต่ปีนี้เพิ่งมาเป็นครั้งแรก ได้หอยไปประมาณ 10 กิโลกรัมและตนเองเพิ่งมาวันนี้เป็นวันแรก โดยได้หอยชักตีนตัวผู้ ซึ่งจะนำไปแบ่งให้เพื่อนกินกันที่บ้าน  ส่วนสาเหตุที่ได้มาหาหอย เพราะพี่น้องในหมู่บ้านเขาโพสต์กัน ซึ่งสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายลงไปได้เยอะ เพราะหอยชักตีนแพงกิโลกรัมละ 100 กว่าบาท ส่วนคนที่หาได้เยอะ ๆ ก็เอาไปขายกันเพราะหอยแพง.