ดึงสติ 'ม้าศึก'กลับบ้านเถอะลูก ก่อนสะดุดหลุมที่ดักล่อไว้จนขาหัก ไปไหนไม่รอด


เพิ่มเพื่อน    

18 ต.ค.63 - ดร.สุวินัย ภรณวลัย ประธานยุทธศาสตร์วิชาการ สถาบันทิศทางไทย อดีตอาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก โดยมีเนื้อหาดังนี้

ม้าศึก 

ถ้ามวลชนที่ไปม็อบคณะราษฏร 63 ที่ยังคงชู 3 ข้อเรียกร้องซึ่งรวมทั้งข้อเรียกร้อง "ปฏิรูปสถาบันกษัตริย์" คือ ม้าศึกที่ถูกกระตุ้นโดย "มืออีกข้างที่มองไม่เห็น" ให้วิ่งเป็นฝูงไปตามคำบงการของคนที่อยู่เบื้องหลัง

#วันแรกม้าศึกยังคึก ยังมีเรี่ยวแรงดี จึงยังลำพองอยู่

แต่ก็ได้แค่วิ่งไปวิ่งมาแล้วก็แยกย้ายกันกลับเข้าคอกของตัวเอง

วันต่อๆมา #ม้าศึกก็ถูกบงการให้ออกไปวิ่งเป็นฝูงอีกโดยไม่เห็นวี่แววชัยชนะว่าจะตีเมืองแตก ขับไล่เจ้าเมืองให้พินาศตามที่ถูกผู้บงการสะกดจิตสั่งมาได้เลย

ม้าศึกเริ่มเหนื่อยล้า หายใจหอบหนัก น้ำลายฟูมปาก แต่ม้าศึกก็ไม่หยุด เพราะมันหยุดไม่ได้ ... ตราบใดที่ไม่มีใครมาถอนคำสาปที่สะกดจิตม้าศึกในระดับจิตใต้สำนึกออกไปให้

วันหนึ่งม้าศึกเดินสะดุดหลุมที่ถูกคนในเมืองดักล่อไว้จนขาหัก ไปไหนไม่รอด ขณะที่ม้าศึกตัวอื่นๆก็ถูกชาวเมืองเอาก้อนหินไล่ขว้างปา ม้าศึกบางตัวถูกเจ้าหน้าที่ทยอยใช้บ่วงบาศคล้องจับไปทีละตัวสองตัว

ผ่านไปไม่ถึงเดือน #จำนวนม้าศึกลดลงอย่างฮวบฮาบไม่ถึงครึ่ง

#ม้าศึกเริ่มอ่อนล้าแล้วและรู้สึกสิ้นหวังถึงที่สุด สิ่งเดียวที่ปลอบใจม้าศึกได้ชั่วคราว คือมีตัวแทนของผู้บงการที่อยู่เบื้องหลังโผล่หน้ามาให้กำลังใจนิดหน่อยแล้วก็จากไปเท่านั้น

สองเดือนต่อมา ...

"จบสิ้นแล้ว !!" ม้าศึกนอนร้องระงมอยู่กลางทุ่งและในคอก ขยับไปไหนไม่ได้อีกแล้ว

ตอนนั้นเองที่ประตูเมืองเริ่มเปิดออกมา ชาวเมืองจำนวนหนึ่งเดินมาหามาพวกม้าศึกที่นอนล้มอยู่กลางทุ่ง ม้าศึกตัวสั่นระริก จินตนาการไปเองว่าชาวเมืองพวกนี้ถือมีดมาเพื่อจะเฉือนม้าศึกไปกินดิบๆแบบซาชิมิ

มีเสียงเบาๆพูดข้างหูให้ม้าศึกได้ยินก่อนที่ม้าศึกจะหมดสติไปว่า

"#กลับบ้านเถอะลูก ... บ้านเมืองนี้รอพวกเจ้ากลับมาพร้อมหน้าเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนี้อีก มานานแล้ว"

#จุดจบของเราต้องดีกว่าที่ฮ่องกง


สังเกตมั้ย? ผ่าน ๗ วัน จาก ๑๓-๒๐ ตุลา ม็อบ "สามนิ้ว" ในแบรนด์ "ประชาชนปลดแอก" ใต้คอนโทรลสามสัส จากมุ่งพื้นที่ไข่แดง เปลี่ยนแผนเป็นกระจายไปและเล็มไข่ขาว "ขอบนอก" เข้ามา จาก ๔ ทิศ

เป้าหมายเดิม 'ยุทธวิธีเปลี่ยน'
นี่แหละที่ 'สามสัส' ต้องการ
โมเดล "ประตูบานแรก"
ด้วยคำ 'อย่าละทิ้งประชาชน'
'คำสอนพ่อ' ในสายฝนพรำ
'พม่าป่วยเท่ากับไทยป่วย'