หลงรัก ‘เมืองอุดรฯ ‘เพลินเช้าจรดค่ำ

สัปดาห์นี้ยังอยู่ที่อุดรธานีเพราะเป็นเมืองที่มีหลายมุมให้ทำความรู้จัก บางมุมก็เต็มไปด้วยเรื่องราวความเชื่อที่คนท้องถิ่นผูกพันกันมานาน บางมุมก็เป็นพื้นที่ธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์ หรือเป็นสถานที่พักผ่อนที่สะท้อนชีวิตประจำวันของคนเมือง ทริปนี้เราเลยลองออกไปเดินสำรวจตั้งแต่เช้าจรดค่ำแบบเพลิดเพลิน 

มาถึงอุดรธานีแล้ว แวะเอาฤกษ์เอาชัยกันที่ศาลหลักเมืองอุดรธานี  อีกหนึ่งสถานที่สำคัญคู่บ้านคู่เมืองที่ชาวอุดรฯ ให้ความเคารพศรัทธา บรรยากาศเมื่อเดินเข้ามาค่อนข้างสงบ มีผู้คนแวะเวียนมาสักการะขอพรอยู่ตลอด ศาลหลักเมืองแห่งนี้สร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2502 โดยอัญเชิญดวงพระวิญญาณของพลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ผู้ทรงก่อตั้งเมืองอุดรธานีเมื่อปี พ.ศ. 2436 มาสถิต ณ เสาหลักเมืองด้วย ตัวเสาทำจากไม้คูณยาวกว่า 5 เมตร ฝังลึกลงไปใต้ดิน 3 เมตร พร้อมบรรจุแผ่นยันต์และแก้วแหวนเงินทองใต้ฐานเพื่อความเป็นสิริมงคล

ส่วนศาลที่เห็นในปัจจุบันเป็นอาคารที่สร้างขึ้นใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2542 แทนหลังเดิมที่ทรุดโทรม ออกแบบด้วยสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ผสมผสานศิลปะอีสาน มีรายละเอียดสวยงามให้เดินชม นอกจากเสาหลักเมืองแล้ว ภายในบริเวณเดียวกันยังมีรูปปั้นท้าวเวสสุวรรณ หนึ่งในท้าวจตุโลกบาล ผู้ปกครองเหล่าอสูร ให้ได้สักการะกันด้วย เรียกว่ามาที่เดียวได้กราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ถึง 3 แห่ง ทั้งเสาหลักเมือง กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม และท้าวเวสสุวรรณ ถือเป็นการเริ่มต้นทริปที่ดี ได้แวะไหว้ขอพร เติมกำลังใจให้ตัวเอง 

มาถึงศาลเจ้าปู่-ย่า อุดรธานี นอกจากจะได้สักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้ว ยังมีอีกหนึ่งจุดสะดุดตาที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณเดียวกัน นั่นคือ พญามังกรขาว แลนด์มาร์กขนาดใหญ่ที่มองเห็นได้อย่างโดดเด่น ด้วยความยาวถึง 149 เมตร และสูง 24 เมตรจากพื้นดินถึงยอดเขา โดยหันหัวมังกรไปทางสวนสาธารณะวังมัจฉาหนองบัว ส่วนหางชี้ไปทางสถานีรถไฟอุดรธานี

มังกรขาวแห่งนี้ออกแบบตามศาสตร์ฮวงจุ้ยโบราณ เชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของการเปิดรับพลังแห่งความมั่งคั่ง ความมั่นคง และความเจริญรุ่งเรือง จึงไม่ใช่แค่สิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ที่ใครเห็นก็ต้องหยุดมอง แต่ยังเป็นอีกหนึ่งจุดที่ทำให้การมาเยือนศาลเจ้าปู่-ย่า ได้ทั้งอิ่มบุญอิ่มใจ

ตามรอยพญานาคกันที่คำชะโนด อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี สถานที่ที่หลายคนรู้จักกันดีจากความศรัทธาที่มีต่อปู่ศรีสุทโธและย่าศรีประทุมมา ตามตำนานที่เล่าขานกันมาว่า ที่นี่เป็นที่สิงสถิตของพญานาคและเป็นปากทางสู่เมืองบาดาล ความน่าสนใจอยู่ที่ผืนป่าซึ่งมีลักษณะคล้ายเกาะลอยอยู่กลางทุ่งนา เต็มไปด้วยต้นชะโนดขึ้นปกคลุมทั่วบริเวณ ยิ่งได้มาเห็นด้วยตาตัวเองก็ยิ่งเข้าใจว่าทำไมผู้คนจากทั่วสารทิศจึงตั้งใจเดินทางมาที่นี่

การกลับมาครั้งนี้ทำให้อดนึกถึงภาพเมื่อกว่า 10 ปีก่อนไม่ได้ ราวปี 2556 ตอนนั้นทางเดินตั้งแต่ทางเข้าจนถึงด้านในเกาะยังเป็นรากไม้และกอวัชพืช เวลาเดินแต่ละก้าวจะรู้สึกถึงความนุ่มยวบของพื้นดินที่ยุบตัวลงตามน้ำหนักเท้า เป็นเสน่ห์ที่ยังจำได้จนถึงวันนี้ แต่ปัจจุบันมีการปรับปรุงพื้นที่ด้วยการปูพื้นคอนกรีต ทำให้เดินสะดวกและเป็นระเบียบมากขึ้น แม้จะสบายกว่าเดิม แต่ก็แอบคิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ ที่ได้สัมผัสรากไม้และผืนดินอยู่เหมือนกัน เมื่อเข้ามาด้านในจะมีเจ้าหน้าที่คอยแนะนำ เริ่มจากจุดบวงสรวงด้านหน้าเพื่อสักการะปู่ศรีสุทโธและย่าศรีประทุมมา ขอพรเพื่อความเป็นสิริมงคล ก่อนถอดรองเท้าเดินตามทางพญานาคเข้าไปในเกาะ

อากาศที่นี่เริ่มเย็น  เดินตามเส้นทางสะพานไม้เข้ามาใต้ร่มเงาของต้นชะโนดกว่า 1,800 ต้น ยิ่งรู้สึกเย็นสบาย ลองสังเกตลำต้นของต้นชะโนดจะเห็นลักษณะเฉพาะที่ชาวบ้านเชื่อว่าคล้ายเกล็ดพญานาค ระหว่างทางมีจุดให้สักการะปู่ศรีสุทโธและย่าศรีประทุมมา รวมถึงต้นมะเดื่อยักษ์อายุกว่า 100 ปี ซึ่งในอดีตคอหวยนิยมใช้แป้งลูบตามลำต้นเพื่อหาเลขเด็ด แต่ปัจจุบันมีการกั้นพื้นที่เพื่อป้องกันการสัมผัสต้นไม้โดยตรง  แต่ก๋มีลำต้นไม้ใหญ่ที่มีร่องรอยของแป้งที่ขาวโพลน ให้ชาวเสี่ยงโชคได้ลูบกัน  บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่อนุญาตให้ตักหรือสัมผัสน้ำ เมื่อเดินชมจนครบเส้นทางก็ออกมาด้านนอก แวะเลือกซื้อของฝากและสินค้าในร้านค้ารอบ ๆ

พอตกค่ำ เมืองอุดรก็ยังมีสีสันให้เราออกไปเดินเล่นกันต่อ ไม่ได้เงียบเหงาอย่างที่คิด จุดแรกที่เราแวะไปคือศูนย์การค้าเซ็นทรัล อุดร ซึ่งบริเวณด้านหน้ากำลังจัดสวนดอกไม้ต้อนรับเทศกาลแห่งความสุขในแคมเปญ A Celebration of Wonders 2027 พอเดินเข้าไปก็สะดุดตากับประติมากรรมดอกไม้รูปหมีพูห์และผองเพื่อนจากโลก Hundred Acre Wood ที่มีความสูงกว่า 4 เมตร ใช้ดอกไม้ตกแต่งมากกว่า 45,000 ดอก ยิ่งช่วงค่ำที่เปิดไฟประดับ แสงสีช่วยเพิ่มบรรยากาศให้สวนดูสวยและมีชีวิตชีวาขึ้นไปอีก ใครชอบถ่ายรูปน่าจะเพลินกับมุมต่าง ๆ ที่จัดเอาไว้ให้เดินชมและเก็บภาพกันได้ไม่เบื่อ โดยสวนดอกไม้แห่งนี้เปิดให้เข้าชมตั้งแต่วันนี้จนถึงวันที่ 3 มกราคม 2570

เดินชมใกล้ ๆ แล้วเรายังได้เห็นรายละเอียดที่น่าสนใจซ่อนอยู่ในประติมากรรมดอกไม้เหล่านี้ด้วย เพราะไม่ได้เป็นเพียงดอกไม้ประดับสวย ๆ  แต่ยังนำพืชพรรณท้องถิ่นอย่าง ดอกโสนหางไก่ ที่เติบโตตามธรรมชาติในพื้นที่ชุ่มน้ำ มาผ่านกระบวนการตากแห้งและประดิษฐ์ให้เป็นดอกไม้ที่มีรูปทรงสวยงาม ก่อนนำมาตกแต่งด้วยฝีมือของช่างในชุมชน เป็นการเปลี่ยนวัสดุจากธรรมชาติให้กลายเป็นงานศิลปะที่มีคุณค่า ทั้งยังช่วยสร้างรายได้และต่อยอดภูมิปัญญาท้องถิ่นให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น ถือเป็นอีกมุมที่ทำให้การเดินชมสวนครั้งนี้มีเรื่องราวมากกว่าแค่ความสวยงาม

 ไปต่อกันที่หนองประจักษ์ศิลปาคม อีกหนึ่งจุดเช็กอินที่มาอุดรธานีแล้วอยากชวนให้แวะมา โดยเฉพาะใครที่อยากเห็นบรรยากาศเมืองในช่วงค่ำ ไฮไลต์ที่มองเห็นได้แต่ไกลคือเป็ดเหลืองยักษ์เป่าลมตัวใหญ่ที่นอนเอนกายอยู่ริมหนองน้ำ จากภาพคุ้นตาของเป็ดเหลืองที่เคยลอยอยู่กลางน้ำ กลายมาเป็นเป็ดตัวโตที่ใครผ่านไปมาก็อดไม่ได้ที่จะแวะถ่ายรูป เราไปถึงประมาณ 2 ทุ่ม บรรยากาศยังคึกคัก มีทั้งคนมาเดินเล่น วิ่งออกกำลังกาย นั่งพักผ่อน และครอบครัวที่พาเด็ก ๆ มาเที่ยวกัน เรียกว่าเป็นช่วงเวลาที่ได้เห็นชีวิตประจำวันของคนอุดรฯ ไปพร้อมกับการเที่ยวชมเมือง

ส่วนตัวหนองประจักษ์ฯ เป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ที่มีมาตั้งแต่ก่อนการก่อตั้งเมืองอุดรธานี เดิมเรียกว่าหนองนาเกลือ บริเวณเกาะกลางน้ำจัดเป็นสวนหย่อม มีไม้ดอกไม้ประดับเพิ่มความร่มรื่น พร้อมสะพานเชื่อมให้เดินชมรอบ ๆ รวมถึงน้ำพุ หอนาฬิกา และสนามเด็กเล่นที่เปิดพื้นที่ให้คนทุกวัยได้เข้ามาใช้เวลาพักผ่อนกัน 

ระหว่างทางกลับของเช้าอีกวัน ที่หนองประจักษ์ฯ ได้มีการนำวาปี มาสคอตประจำงานมหกรรมพืชสวนโลกอุดรฯ มาลอยอยู่กลางน้ำดูแล้วก็อดใจไม่ไหวต้องถ่ายภาพเก็บไว้เป็นที่ระลึก  ใครจะมาถ่ายรูปต้องรีบหน่อยนะ เพราะน้องวาปีจะลอยอยู่กลางน้ำถึงวันที่ 15 พ.ย.69 อุดรธานี เมืองนี้มีหลายมุมมอง ทั้งเรื่องราวความเชื่อ วิถีชีวิต และสถานที่พักผ่อนที่มีเสน่ห์แตกต่างกันไป เป็นอีกทริปที่ได้ทั้งอิ่มบุญ อิ่มใจ เพลิดเพลินตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ใครมีโอกาสมาอุดรธานี ไปทำความรู้จักเมืองนี้ให้มากขึ้น แล้วอาจหลงรักโดยไม่รู้ตัว