เพย์โหลดแรกของคนไทย ทะยานสู่อวกาศ (2  )                       

โครงการ Thailand Liquid Crystals in Space (TLC) ที่ขึ้นสู่อวกาศในวันที่ 15 กันยายน 2568 นี้  เป็นการศึกษาผลึกเหลว (Liquid Crystals) ภายใต้สภาวะไร้แรงโน้มถ่วงบนสถานีอวกาศนานาชาติ  (International Space Station, ISS) ซึ่งโครงการนี้ได้รับทุนสนับสนุนหลักในการสร้างเพย์โหลดเพื่อส่งขึ้นไปทดลองในอวกาศจากหน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนากำลังคน และทุนด้านการพัฒนาสถาบันอุดมศึกษา การวิจัยและการสร้างนวัตกรรม (บพค.) ตั้งแต่ปี 2566 – 2568  และมีการประสานความร่วมมือด้านงานวิจัยในอวกาศระหว่างคณาจารย์ผู้เชี่ยวชาญ ในสังกัดคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์ ผู้เชี่ยวชาญจากสำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน) และผู้เชี่ยวชาญจากองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ (องค์การนาซา, NASA) ประเทศสหรัฐอเมริกา และห้องปฏิบัติการแห่งชาติสหรัฐอเมริกาบนสถานีอวกาศนานาชาติ (ISS U.S. National Laboratory)

ภายในเพย์โหลดของโครงการ Thailand Liquid Crystals in Space (TLC) มีลักษณะอย่างไร และทำงานอย่างไรนั้น สำหรับ TLC ทำการทดลองผลึกเหลวในสภาวะไร้แรงโน้มถ่วงบนสถานีอวกาศนานาชาตินั้นประกอบไปด้วย 2 ส่วนใหญ่ๆด้วยกัน คือ Control module และ Image module โดย Control module เป็นโมดูลสำหรับการควบคุมคือการจ่ายกระแสไฟฟ้า น้ำ และอากาศให้กับ Image module ซึ่ง control module นั้นมีน้ำหนักประมาณ 15.7 กิโลกรัม Control module นั้นมีรูปทรงลักษณะของกล่องสี่เหลี่ยมที่มีขนาดความกว้าง 330 มิลลิเมตร ความยาว 417 มิลลิเมตร และความสูง 190 มิลลิเมตร ซึ่งในขณะทำการทดลองจะถูกติดตั้งอยู่บนผนังประตูของกล้องจุลทรรศน์ KERMIT (Keyence Research Microscope Testbed) rack

ในส่วนของ Image module นั้นจะมีหน้าที่ในการจ่ายสารผลึกเหลว (liquid crystal) ให้กับเพลทที่ถูกเจาะรูสำหรับสร้างฟิล์มผลึกเหลว ทำหน้าที่สร้างฟิล์มของผลึกเหลวและลำเลียงไอน้ำและอากาศสำหรับการทำการทดลอง เพลทฐานของ Image Module ถูกออกแบบมาให้สามารถยึดติดกับฐานภายในกล้องจุลทรรศน์ KERMIT ใช้ตัวยึดโลหะ นอกจากนี้ ด้านฐานมีการติดตั้งฝาครอบโพลีคาร์บอเนตแบบใสไว้ภายนอกของเพลทฐานนี้ในระหว่างขนส่งเพื่อป้องกันความเสียหายแก่เพลทฐานของ Image module น้ำหนักของ Image Module จะอยู่ที่ประมาณ 4.0 กิโลกรัม และมีขนาดความกว้าง 165 มิลลิเมตร ความยาว 182.5 มิลลิเมตรและความสูง 48 มิลลิเมตร

ระบบเพย์โหลดทั้งสองชิ้นส่วนนั้นถูกออกแบบมาให้ใช้ระบบไฟฟ้าจากแหล่งกำเนิดไฟฟ้ากระแสตรงของสถานีอวกาศที่ความดันไฟฟ้า 28 โวลต์ โดยทั้งสองชิ้นส่วนได้รับการอนุญาตจาก NASA ให้ใช้กำลังไฟฟ้าจากสถานีอวกาศนานาชาติได้สูงสุด 120 Watts โดยมีจำนวนเซสชั่นของการทดลองอย่างน้อย 48 เซสชั่นซึ่งมีระยะเวลาการทดลอง 3 ชั่วโมงในแต่ละเซสชั่น รวมเป็น 144 ชั่วโมงสำหรับการทดลอง ในระหว่างทำการทดลองนั้นสามารถบันทึกผลการทดลองและออกคำสั่งต่างๆสำหรับทำการทดลองจากสถานีควบคุมภาคพื้นดินไปยังบนสถานีอวกาศนานาชาติผ่านระบบเครือข่าย uplink และติดตามผลการทดลองบนสถานีอวกาศนานาชาติผ่านระบบ downlink ได้ตลอดเวลาการทำการทดลองในแต่ละเซสชั่น โดยข้อมูลผลการทดลองซึ่งแป็น high resolution video จะถูกส่งลงมากับ Hard Disk Drive SSD 6 TB

โดยเพย์โหลด TLC จะถูกส่งกลับมายังพื้นโลกโดยเที่ยวบิน SpaceX-33 ในเดือนมกราคม 2569 นี้ พร้อมกับข้อมูลการทดลองใน Hard Disk Drive SSD 6 TB และจะถูกนำส่งมายังประเทศไทยเพื่อให้ทีมวิจัยและนิสิตนักศึกษาได้วิเคราะห์ข้อมูลการทดลองต่อไป

รศ.ดร.ณัฐพร ฉัตรแถม  หัวหน้าโครงการ TLC เปิดเผยว่า  การทำเพย์โหลดสำเร็จและพร้อมขึ้นสูอวกาศในครั้งนี้ ทางทีมงานรู้สึกดีใจมาก หลังจากการทำงานอย่างหนักตลอดระยะเวลากว่า 2 ปี ทีมงานได้สร้างเพย์โหลดจนเสร็จสมบูรณ์อย่างภาคภูมิใจ  ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมเต็มที่สำหรับการเดินหน้าไปสู่ภารกิจครั้งสำคัญในการทะยานขึ้นสู่อวกาศพร้อมสัญลักษณ์ธงชาติไทยอย่างสง่างาม

“ โครงการ Thailand Liquid Crystals in Space จะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าไม่ได้รับการสนับสนุนจากท่านผู้บริหารหลายท่านที่ร่วมช่วยผลักดันโครงการจนบรรลุเป้าหมาย ทีมงานขอขอบพระคุณ ดร.จงรัก วัชรินทร์รัตน์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ผู้เห็นความตั้งใจของพวกเราและสนับสนุนพวกเราในทุก ๆ ทางอย่างเต็มกำลัง  ขอขอบพระคุณท่านอดีตรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการและการเรียนรู้ตลอดชีวิต รศ.ดร.อภิสิฏฐ์ ศงสะเสน ท่านเป็นอดีตคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ผู้ล้มลุกคลุกคลานมากับพวกเราตั้งแต่วันแรกที่ริเริ่มคิดทำโครงการกับ NASA เมื่อปี 2561 ท่านช่วยเหลือทีมงานฝ่าฟันปัญหาและอุปสรรคมาโดยตลอดจนพวกเราสร้างเพย์โหลดสำเร็จเมื่อเดือนมิถุนายน 2568 ทีมงานขอขอบพระคุณ ศ.ดร. สมปอง คล้ายหนองสรวง ท่านเป็นผู้อำนวยการบพค. ในช่วงปี 2565-2568 และปัจจุบันท่านดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) ท่านให้โอกาสและสนับสนุนงบประมาณให้พวกเราได้ทำโครงการกับ NASA ด้วยความเชื่อมั่นว่าพวกเราจะทำสำเร็จ และขอขอบพระคุณทีมบพค.และสกสว.ทุกท่านที่ทำงานอย่างหนักร่วมผลักดันพวกเราจนโครงการบรรลุเป้าหมายและพร้อมขึ้นสู่อวกาศในเดือนกันยายน 2568 นี้”

สำหรับความคาดหวังในภารกิจอวกาศนี้  รศ.ดร.ณัฐพร ฉัตรแถม  กล่าวว่า  ประการแรกคือองค์ความรู้ใหม่ในการพยายามลดจุดพร่องในผลึกเหลวในอวกาศเพื่อเทคโนโลยีหน้าจอแอลซีดีที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้น และยังมีเทคโนโลยีอื่น ๆ ที่ใช้ผลึกเหลวในอีกหลายรูปแบบที่จะได้ประโยชน์จากโครงการนี้ ประการที่สองคือการพัฒนาบุคลากรในประเทศตั้งแต่นิสิตนักศึกษาไปจนถึงอาจารย์ นักวิจัย ให้มีความสามารถทัดเทียมกับองค์กรอวกาศระดับโลก เพราะพวกเขาได้รับการถ่ายทอดองค์ความรู้การสร้างเพย์โหลดโดยตรงจากวิศวกรจากนาซา และยังได้ทำงานร่วมกับนักบินอวกาศนาซาในภารกิจนี้ต่ออีกเป็นเวลากว่า 3 เดือนในช่วงปฏิบัติการตั้งแต่เดือนกันยายน 2568 จนถึงเดือนธันวาคม 2568  โดยในอนาคตเรามีความหวังว่าเด็ก และเยาวชนรุ่น            ต่อ ๆ ไปจะสามารถสร้างเทคโนโลยีอวกาศและดีพเทคโนโลยีอื่น ๆ ได้เองภายในประเทศ  จรวดที่จะทะยานขึ้นสู่อวกาศโดยวิศวกรชาวไทยไม่น่าจะไกลเกินเอื้อม”

“ สิ่งที่อยากจะฝากถึงประชาชน น้อง ๆ เยาวชน สำหรับการส่งเพย์โหลดของประเทศไทยขึ้นสู่อวกาศร่วมกับองค์การนาซาในครั้งนี้เป็นก้าวสำคัญที่ยิ่งใหญ่ แสดงให้เห็นว่าความฝันและความพยายามสามารถพาเราไปไกลเกินกว่าขอบฟ้า  อวกาศไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป แต่เป็นอนาคตที่ทุกคน โดยเฉพาะเยาวชนไทย สามารถมีส่วนร่วมและสร้างสรรค์ได้ การศึกษาเกี่ยวกับอวกาศจึงไม่ใช่เพียงแค่การมองดูดาว แต่คือการเปิดประตูสู่โอกาส ความรู้ และแรงบันดาลใจ ที่จะพาประเทศไทยก้าวไปสู่โลกอนาคตอย่างมั่นคง”