ต่างคนต่างเดิน 'นักเขียนซีไรต์' จวก 'ฝ่ายซ้าย' ทรยศต่ออุดมการณ์ไปเป็น 'สุนัขรับใช้' ทักษิณ​

'นักเขียนซีไรต์' ประกาศ เราต่างคนต่างเดิน ไม่ต้​องด่าว่า 'ทรยศต่ออุดมการณ์' จวกฝ่ายซ้ายต่างหากที่ทรยศต่ออุดมการณ์ของตน​ที่ไป​เป็น​ 'สุนัขรับใช้'ทักษิณ​เพียงเพราะเห็นว่าเป็น​​คู่ขัดแย้งหลักกับเจ้า ชี้พวกซ้ายขยะปฏิกูลมากขึ้น

24 มี.ค.2566 - วิมล ไทรนิ่มนวล นักเขียนรางวัลซีไรต์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า

"ต่างคนต่างเดิน"

ไม่ต้​องด่าผมแล้วครับว่า​ "ทรยศต่ออุดมการณ์" มีคนด่าผมมาก่อนหน้านี้หลายครั้งตั้งแต่ปี2553แล้ว และผมก็ตอบไปหลายครั้งเช่นกัน ว่าผมไม่ได้ทรยศต่ออุดมการณ์อะไร​ เพราะไม่เคยมีอุดมการณ์

และไม่ต้องพูดเพื่อหวังผลให้ผมรู้สึกผิดอีกว่า​ "เสียดายนักเขียนในดวงใจ​ หรือนักเขียนที่เป็นความหวังของสังคมที่เป็นธรรม........." เพราะผมไม่ได้รู้สึกผิด​ ที่เลิกเชียร์ฝ่ายซ้าย​ แต่เศร้าใจกับความเป็นมนุษย์ที่พร่องของเรา

พวกฝ่ายซ้ายต่างหากที่ทรยศต่ออุดมการณ์ของตน​ และควรจะเสียดายตัวเองและพวกเดียวกันที่ไป​เป็น​ "สุนัขรับใช้" คุณทักษิณ​ เพียงเพราะเห็นว่าคุณทักษิณเป็น​ ​"คู่ขัดแย้งหลัก" (ศัพท์ฝ่ายซ้าย)​ กับเจ้า​ จึงหวังจะเหยียบบ่าคุณทักษิณสู้กับเจ้า​ (แนวร่วม)​ และคิดว่าเมื่อชนะก็จะโค่นคุณทักษิณอีกที​

แต่คุณทักษิณก็คิดอย่างเดียวกัน​ คืออาศัยเหยียบหัวฝ่ายซ้ายสู้กับเจ้า​ เพราะฝ่ายซ้ายนั้นเป็นคู่ขัดแย้งตัวจริงกับเจ้า​ ทั้งทางทฤษฎีและความจริง​ เพราะอาฆาตแค้น​ที่แพ้ทั้งในเมืองและในป่า(พคท.แตกสลาย) หลายคนก็เปลี่ยนสีแปรธาตุเป็นสุนัขรับใช้สมบูรณ์แบบของคุณทักษิณมาจนวันนี้

ส่วนผมก็ประกาศเรื่อยมาเมื่อมีคนด่า (ด่าถึงพ่อแม่ก็มี... กวีคนนั้นด้วย)​ หรือถามว่าทำไมจึงเป็นพวกอนุรักษนิยม​ ผมประกาศว่าผมไม่ใช่พวกฝ่ายซ้าย​ ผมเป็นแค่กองเชียร์​ แต่ก็ได้รับความคิดแบบซ้ายบางเรื่องมาด้วย

เมื่อพวกฝ่ายซ้ายและพวกที่หลงตนว่าเป็นซ้ายกลายเป็นสุนัขรับใช้นายทุน​ ผมก็อำลา​ เลิกเชียร์

ต่อมาก็รังเกียจที่มีพวกซ้ายขยะปฏิกูลมากขึ้น​ที่ไม่มีเหตุมีผล​ มีแต่ความกักขฬะและสู้เหมือนอันธพาล​
แย่กว่านั้นยังมีฝ่ายซ้ายบางจำพวกสู้ด้วยการผลักเด็กออกไปเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกลางถนน​ ส่วนพวกตน"ให้กำลังใจ" อยู่หน้าคีย์บอร์ด!

มาถึงวันนึ้ผมก็ขอบอก... เหมือนที่เพื่อนรุ่นน้องในวงการหนังสือ​ และเพื่อนบางคนที่เรียนด้วยกันมาแต่วัยเด็กบอกผม​ ว่า​ "เราต่างคนต่างเดินก็แล้วกัน"