'นักรัฐศาสตร์' ให้เครดิต 'สมศักดิ์ เจียมฯ' ไม่มองเหตุการณ์6 ตุลาฯแบบเราเท่านั้นเป็นฝ่ายถูก

'อ.เพิ่มศ้กดิ์' เห็นดัวยกับการมองประวัติศาสตร์ไม่ได้เป็นวิทยาศาสตร์ แต่เป็นงานวรรณกรรมที่เจือไปด้วยอคติของนักประวัติศาสตร์ และเห็นแนวโน้มที่ดีที่สังคมไทยไม่ได้ถกเถียงกันแบบต่างคนต่างถูกเสมอไปแล้ว โดยเฉพาะเรื่อง 6 ตุลาฯ ต้องให้เครดิต อ.สมศักดิ์ เจียมฯ ในฐานะผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วย

7ต.ค.2569 - ผศ.ดร.เพิ่มศักดิ์ จะเรียมพันธุ์ อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง โพสต์เฟซบุ๊ก พร้อมแชร์ข้อความของนายสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล อดีตอาจารย์คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระบุว่า 

ร่วมรำลึก50 ปี 6 ตุลาฯ
ผมเห็นด้วยกับข้อเสนอของ Hayden White ที่มองว่าประวัติศาสตร์ไม่ได้เป็นวิทยาศาสตร์ แต่เป็นงานวรรณกรรมที่เจือไปด้วยอคติของนักประวัติศาสตร์ ที่อาจจำแนกเป็นโครงเรื่องหลัก 4 แบบ คือแบบสุขนาฏกรรม (Comedy) โศกนาฏกรรม (Tragedy) แบบโรแมนติค (Romance) และแบบเสียดสีประชดประชัน (Satire)

ผมเห็นว่าปัญหาของการตอกย้ำว่าฝ่ายตัวเองเป็นฝ่ายถูก หรือการพยายามสร้างความชอบธรรมให้กับคำอธิบายทางประวัติศาสตร์ที่ตัวเองเห็นด้วย ส่วนสำคัญน่าจะมาจากโครงเรื่องทางประวัติศาสตร์แบบโรแมนติค ทั้งประวัติศาสตร์จากฝ่ายอำนาจสถาปนา (establishment) หรือฝ่ายอำนาจนำ ที่อาจเรียกว่าประวัติศาสตร์ของฝ่ายผู้ชนะ ฝ่ายอนุรักษนิยม หรือชาตินิยม ฝ่ายขวา ฯลฯ และประวัติศาสตร์จากฝ่ายต่อต้านอำนาจสถาปนา (anti-establishment) หรือประวัติศาสตร์ของผู้แพ้ ในบริบทไทยอาจจะเรียกว่าฝ่ายซ้าย เสรีนิยม สังคมนิยม ฯลฯ ที่ต่างก็มองว่าฝ่ายตนเองเป็นฝ่ายธรรมะหรือฝ่ายถูกในโครงเรื่องเล่าของฝ่ายตนเองทั้งสื้น

หากเปิดพื้นที่ให้กับโครงเรื่องแบบอื่น ๆ มารำลึกและอธิบายเหตุการณ์ 6 ตุลา ไม่ว่าจะแบบเป็นสุขนาฏกรรม ที่เน้นถึงความคลี่คลายและความสามัคคีในตอนท้าย ที่คนจับอาวุธสู้กันแทบตาย แต่สุดท้ายก็กลับมาอยู่ร่วมกันในสังคมเดียวกันได้

หรือแบบโศกนาฏกรรม ที่อธิบายถึงการที่คนไทยตกเป็นเหยื่อของสงครามกลางเมือง ที่เป็นสงครามตัวแทนในบริบททางประวัติศาสตร์ของสงครามเย็น หรือแนวเสียดสีประชดประชันที่ชี้ให้เห็นธรรมชาติของความเทา ๆ ความไม่รู้ หรือความผิดพลาดของมนุษย์ปุถุชนที่อยู่ในทุกฝ่าย

ในช่วงหลัง ๆ ผมเห็นเป็นแนวโน้มที่ดีที่สังคมไทยไม่ได้ถกเถียงกันด้วยโครงเรื่องทางประวัติศาสตร์แบบโรแมนติคแบบต่างคนต่างถูกเสมอไปแล้ว โดยเฉพาะเรื่อง 6 ตุลา ซึ่งต้องให้เครดิตอาจารย์สมศักดิ์ เจียมฯ ในฐานะผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วยครับ

ทั้งนี้ นายสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล อดีตอาจารย์คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผู้ต้องหาคดีมาตรา 112 ปัจจุบันลี้ภัยที่ประเทศฝรั่งเศส โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กว่า

ผมเบื่อหน่ายการ "รำลึก 6 ตลา" เพราะว่า แทนที่เราจะอาศัยเวลาที่ผ่านไปนี้ มาทบทวนสิ่งที่เราทำความผิดพลาดไป เรากลับตอกย้ำเรื่องที่เราเห็นว่ามีแต่เราเท่านั้นที่เป็นฝ่ายถูก

ผมยกตัวอย่างให้ดู ผมเปิดมาเจอรายการคุยกันระหว่าง"โบตองแห้ง" กับ อ.บัณฑิต ดูได้นิดหน่อยผมก็เดาได้ว่า คงเป็นเรื่องหนังสือเล่มใหม่ของ อ.บัณฑิต "ภาพถ่าย 6 ตุลา"ซึ่งผมเห็นที่มีการโฆษณาตามที่ต่างๆมาบ้าง

อ.บัณฑิตพูดถึง"ชาวพุทธ" และ พระ ที่ใช้คติในตอนนั้นเรื่อง"ฆ่าคอมมิวนิสต์ไม่บาป" ซึ่งเราก็วิพากษ์กัน

แต่เราไม่คิดหรือว่า การเห็นการฆ่ากันไม่ใช่เรื่องบาป ไม่ใช่มีแต่"ฝ่ายตรงข้าม"เท่านั้น"ฝ่ายเรา"นี่แหละ #ก็เห็นว่าการฆ่ากันเป็นสิ่งจำเป็น #และเป็นหนทางนำไปสู่ชัยชนะ?

เราไม่ใช่เคยเชื่อเรื่อง ชนบทล้อมเมือง หรอกหรือ?"ไม่ต้องการปืน นั้นต้องจับปืนขึ้นมา ภายใต้การนำพาของพรรคคอมมิวนิสต์ไทย"