เหม็นเบื่อบางแบก! ทำไมเรียกร้องความยุติธรรมให้ 'ครอบครัวชินวัตร' ไม่ได้เรียกร้องเพื่อคนอื่นบ้าง

23 พ.ค.2568 - นายปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ นักวิชาการประจำศูนย์วิจัยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา มหาวิทยาลัยเกียวโต หลบหนีคดี ม.112 โพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊กว่า

ยิ่งลักษณ์จะโดนกระทำหรือเปล่า นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่การที่แพทองธารออกมาโอดครวญความอยุติธรรมของอาสาว นี่คือทำในฐานะอะไร ทำในฐานะนายกรัฐมนตรี? ถ้างั้น กรณีอยุติธรรมอื่นๆ ทำไมถึงไม่ออกมาแสดงความเห็น? นี่คือการเลือกปฏิบัติ ถ้าทำในนามคนในครอบครัวนี่ยิ่งแย่ เพราะยิ่งทำให้รู้ว่าใช้อำนาจทางการเมืองของตัวเองเพื่อปกป้องคนในครอบครัว ไม่ว่าจะอย่างไร ก็แย่ ที่มันแย่ก็คือ — อย่างที่ดิชั้นเขียนก่อนหน้านี้ — เราจะไม่เห็นว่าคนอื่นถูกกระทำแบบอยุติธรรม จนเมื่อตัวเองโดนเอง ในทางกลับกัน ถ้าคนอย่างแพทองธารเห็นความอยุติธรรมที่เกิดกับคนอื่น วันนี้ทุกคนจะเข้าใจว่าทำไมแพทองธารถึงโกรธแทนอาสาว

หลายคน รวมถึงอีพวกนางแบก ล้วนโฟกัสไปที่ความอยุติธรรมที่เกิดกับยิ่งลักษณ์ บอกว่าไม่ว่าคุณจะชอบยิ่งลักษณ์หรือไม่ แต่คุณต้องต่อสู้เพื่อความอยุติธรรม บลา บลา บลา ไม่เถียงค่ะ แต่ดิชั้นขอมองอีกด้าน ที่ผ่านมา สังคมไทยแทบจะไม่เคยพูดเรื่องความอยุติธรรม เพราะคนไทยถูกละเมิดจนเคยชิน แต่พอจะพูดเรื่องความอยุติธรรมขึ้นมา แม่งก็เป็นเรื่องความอยุติธรรมเฉพาะตัวบุคคล เป็นความอยุติธรรมแบบแคบๆ และการต่อสู้จึงกลายเป็นเรื่องอภิสิทธิ์ ทำไมความอยุติธรรมของยิ่งลักษณ์จึงยิ่งใหญ่กว่าความอยุติธรรมของน้องๆ โนเนมหลายคนที่กำลังอยู่ในคุก ทำไมความอยุติธรรมของยิ่งลักษณ์จึงยิ่งใหญ่กว่าของอานนท์ เพราะคนที่เรียกร้องความยุติธรรมให้ยิ่งลักษณ์ ไม่เคยเรียกร้องสิ่งเดียวกันให้อานนท์และคนอื่นๆ

...ในสังคมนี้ ในการเมืองนี้ สาระแม่งจึงวนเวียนอยู่ที่มึงเป็นใคร ในช่วงปีที่ผ่านมา มีแต่การเรียกร้องความอยุติธรรมคืนให้ครอบครัวชินว้ตร รัฐบาลถูกจัดตั้งขึ้นก็เพื่อ "คืนความยุติธรรม" ให้ชินวัตร บอกตรงๆ เหม็นเบื่อ เมื่อไหร่วังวงการเมืองของไทยจะหลุดพ้นจากการเรียกร้องอะไรที่แม่งเฉพาะตัว เฉพาะกิจ ไม่ได้เรียกร้องเพื่อคนส่วนใหญ่ หรือคนอื่นๆ บ้าง ที่แม่งไม่มีนามสกุล "ชินวัตร"???