อัษฎางค์ สะท้อนโหวตเลือกปธ.สภาฯ 'พรรคส้ม' โฮมอโลน 'ขั้วที่สาม' รักษาอำนาจต่อรองไว้ใช้จังหวะคุ้มค่า

16 มี.ค.2569-อัษฎางค์ ยมนาค หรือเอ็ดดี้ นักวิชาการอิสระและครีเอเตอร์ดิจิทัล โพสต์เฟซบุ๊ก “เอ็ดดี้ อัษฎางค์” เรื่อง “พรรคส้ม Home alone กับ ขั้วที่สาม ในสภา” เนื้อหาระบุว่า ผลการโหวตเลือกประธานสภาในวันนี้สะท้อนโครงสร้างเชิงอำนาจในสภาผู้แทนราษฎรได้อย่างคมชัดกว่าตัวเลขที่ปรากฏ พรรคประชาชนได้รับคะแนน 123 เสียงเทียบกับฐานที่นั่ง 118 ที่นั่ง

สิ่งนี้สะท้อนว่า “พรรคถูกโดดเดี่ยว” หรือไม่มีพันธมิตรทางการเมืองที่เป็นกลุ่มก้อนขนาดใหญ่คอยสนับสนุนในวาระสำคัญ

ขณะที่พรรคประชาธิปัตย์และกล้าธรรมรวมกันงดออกเสียงประมาณ 80 เสียง

80 เสียงที่งดออกเสียง ตัวเลขนี้แสดงให้เห็นว่าสภาไม่ได้ถูกแบ่งเป็นแค่ 2 ขั้วแบบเบ็ดเสร็จ (ขั้วรัฐบาล vs ขั้วพรรคประชาชน) ตามโครงสร้างแบบสองขั้วคลาสสิก (government vs. opposition) หากแต่มีกลุ่มที่สามซึ่งเลือกสงวนท่าที

แม้พรรคส้มจะไม่ได้รับเสียงสนับสนุนจากกลุ่มนี้ แต่กลุ่มนี้ก็เลือกที่จะสงวนท่าที ไม่โหวตสนับสนุนแคนดิเดตจากฝั่งรัฐบาล (โสภณ ซารัมย์) เช่นกัน

การเลือกใช้วิธี “งดออกเสียง” ของกลุ่ม 80 เสียงในสภาวะที่การเมืองมีการแข่งขันกันสูง เป็นยุทธศาสตร์ทางการเมืองที่น่าสนใจ

ในทางการเมืองพฤติกรรมนี้ไม่ได้แปลว่าพวกเขา “ไม่มีความเห็น” หรือ “วางเฉย” แต่เป็นการจงใจส่งสารทางการเมือง

การไม่โหวตให้ฝั่งรัฐบาล เป็นการแสดงออกอย่างชัดเจนว่าพรรคร่วมรัฐบาลไม่สามารถ “สั่งการ” หรือทึกทักเอาเองได้ว่ากลุ่ม 80 เสียงนี้จะเป็นของตาย การสงวนท่าทีคือการรักษาสถานะ “ตัวแปรสำคัญ” (Swing Vote) หากในอนาคตรัฐบาลต้องการเสียงสนับสนุนในการผ่านร่างกฎหมายสำคัญ (เช่น พ.ร.บ. งบประมาณ หรือการอภิปรายไม่ไว้วางใจ) กลุ่มนี้จะมีอำนาจต่อรองสูงมากในการเจรจาเงื่อนไขทางการเมือง

มันคือการบริหารความเสี่ยงต่อฐานเสียง

พรรคการเมืองต้องประเมินความรู้สึกของฐานเสียงตนเองอยู่เสมอ

หากโหวตให้ฝั่งรัฐบาล อาจถูกมวลชนฝ่ายค้านหรือฐานเสียงของตนเองมองว่ายอมจำนน ฮั้วผลประโยชน์ หรือทิ้งจุดยืนในการตรวจสอบรัฐบาล

หากโหวตให้พรรคประชาชน อาจขัดกับอุดมการณ์หลักของพรรคตนเอง หรือทำให้ฐานเสียงกลุ่มอนุรักษ์นิยม/กลุ่มที่อยู่ตรงข้ามกับพรรคส้มเกิดความไม่พอใจอย่างรุนแรง

การงดออกเสียง จึงเป็นทางออกที่ปลอดภัยที่สุด (Safe Haven) ในการรักษาระยะห่างจากทั้งสองขั้ว โดยไม่สร้างบาดแผลทางการเมืองให้กับตัวเอง

การวางตัวเป็น “ขั้วที่สาม”

ในสภาที่ถูกมองว่าแบ่งเป็น 2 ขั้วหลักอย่างชัดเจน การพร้อมใจกันงดออกเสียงถึง 80 เสียง เป็นการประกาศตัวตนว่าสภานี้มี “ขั้วที่สาม” ดำรงอยู่ เป็นกลุ่มที่พร้อมจะทำงานในฐานะฝ่ายค้านเชิงตรวจสอบรัฐบาล แต่ไม่ได้มีแนวทางหรืออุดมการณ์แบบเดียวกับพรรคประชาชน การสร้างพื้นที่ตรงกลางนี้ช่วยให้พรรคมีจุดยืนที่ชัดเจนและแตกต่าง ในสายตาประชาชน

การงดออกเสียงคือศิลปะในการรักษาพื้นที่ทางการเมือง เป็นการปฏิเสธที่จะถูกต้อนให้เข้ามุมใดมุมหนึ่ง

หรือนี้คือ การเก็บรักษากระสุนและอำนาจการต่อรองไว้ใช้ในจังหวะที่คุ้มค่าที่สุด