สามจังหวะการเมืองไทย ประชาธิปัตย์ฟื้น เพื่อไทยถอย ภูมิใจไทยขยาย
สามพรรคใหญ่กำลังฉายภาพการเมืองไทยคนละทิศ ประชาธิปัตย์พยายามฟื้นความเชื่อมั่น เพื่อไทยเผชิญแรงถอยจากภายใน ขณะที่ภูมิใจไทยขยายอิทธิพลขึ้นในสนามจริง
สิทธิ ความกลัว และอธิปไตย ในดินแดนที่การพูดต่างถูกมองเป็นภัย
ในสังคมที่บอกว่ามีเสรีภาพ การพูดต่างอาจไม่ควรเป็นเรื่องต้องระวัง แต่ความเป็นจริงดูเหมือนจะไม่ง่ายขนาดนั้น
รัฐธรรมนูญโลกทั้งใบของไอติม เส้นบางๆระหว่างมุ่งมั่นกับหมกมุ่น
ท่ามกลางโลกการเมืองที่มีเรื่องให้พูดนับพัน “พริษฐ์ วัชรสินธุ” เลือกยืนหยัดอยู่กับเรื่องเดียว คือ “รัฐธรรมนูญ”
ลำโพงที่ดังเกินพอดี กับเสียงสิทธิมนุษยชนที่ไม่แตะพื้นดิน
เสียงลำโพงยามค่ำจากแนวชายแดนสระแก้ว ดังขึ้นจากฝั่งไทยในหมู่บ้านหนองจาน-หนองหญ้าแก้วไม่ใช่เพื่อความบันเทิง แต่เป็นเสียงของความรู้สึก
ที่อยากบอกว่า “แผ่นดินตรงนี้ยังมีเจ้าของ”
10 ตุลา ไทย-กัมพูชา กับสันติภาพจอมปลอมของทรัมป์ที่เร่ขายให้โลก
10 ตุลาคม คือวันแห่งความชัดเจนระหว่าง สันติภาพที่แท้จริง กับ สันติภาพที่ถูกเร่ขายให้โลกเชื่อ ขณะที่ทรัมป์เดินหน้าใช้คำว่าสงบเป็นสินค้าที่แต่งหรูด้วยผลประโยชน์
เส้นบางๆ ระหว่างอารมณ์ชาติกับเหตุผลของรัฐ บนพรมแดนไทย-กัมพูชาที่จบไม่ลง
ปัญหาชายแดนไทย-กัมพูชา ไม่ใช่เพียงข้อพิพาทระหว่างสองประเทศ หากสะท้อนการเดินบนเส้นบางๆ ที่ต้องประคอง “หัวใจที่ร้อนของผู้คน” กับ “สมองที่เย็นของผู้มีอำนาจ” ให้ไปด้วยกัน โดยไม่ทำให้ชาติสูญศักดิ์ศรีหรือหลงอารมณ์จนเสียทิศทาง
