สิ่งสำคัญในการ'ฟื้นฟูชาติ'

มหาอำนาจคู่แข่งอเมริกาอีกรายที่ได้กลายเป็น หุ้นส่วนยุทธศาสตร์ที่ไร้ขีดจำกัด ของจีนมานานแล้ว อย่างผู้นำรัสเซีย ประธานาธิบดี ปูติน ก็เพิ่งจะเดินทางไปเยือนกรุงปักกิ่ง หลังผู้นำอเมริกาไปหมาดๆ อันนี้...ก็พอจะใช้เป็นเครื่องพิสูจน์ ยืนยัน ได้พอสมควร ว่าประเทศที่เคยถูก เรือปืน ของมหาอำนาจนักล่าอาณานิคม ไม่กี่ลำเท่านั้นเอง บุกยึด บุกครอบครอง บางส่วน บางพื้นที่ได้แบบสบายๆ ในช่วงไม่กี่ศตวรรษที่แล้ว แต่มาถึงทุกวันนี้...ทุกสิ่งทุกอย่างก็น่าจะพลิกผันในแบบหลังตีนเป็นหน้ามือ ไปแล้วก็ว่าได้...

เรียกว่า...ไม่ว่าจีนเขาจะผงาดขึ้นเป็น มหาอำนาจอันดับ 1 ของโลก แทนที่อเมริกาในตอนไหน? เมื่อไหร่? และอย่างไร? ก็ตามที แต่คงต้องยอมรับอย่างมิอาจปฏิเสธได้เลยว่า ความยิ่งใหญ่ ของชาติจีนในทุกวันนี้ มันแทบจะเป็นคนละเรื่อง-ละม้วนกับเมื่อไม่กี่ร้อยปีในอดีต หรืออย่างที่นักประวัติศาสตร์อเมริกัน Edwin O. Reischauer และ John K. Fairbank เขาได้ตั้งข้อสังเกตเอาไว้นานแล้ว ในหนังสือวิเคราะห์ประวัติศาสตร์ว่าด้วยเรื่อง East Asia, The Great Tradition มาตั้งแต่เมื่อ 50-60 ปีที่แล้วโน่นเลย คือแทบไม่ได้ให้ความสำคัญ ความสนใจอะไรมากมายต่อ ความเป็นคอมมิวนิสต์-ไม่เป็นคอมมิวนิสต์ ของจีนยุคใหม่ แต่สิ่งที่ถูกเน้น ถูกหยิบมาเพ่งพินิจพิจารณาเป็นอย่างยิ่ง ก็คือวัฒนธรรม หรือสิ่งที่ถูกเรียกว่า ลัทธิวัฒนธรรม ของจีนนั่นเอง...

เพราะไม่ว่า ความเป็นคอมมิวนิสต์ มันอาจดูน่าเกลียด น่ากลัว ตามที่พวก เสรีนิยม เขาเคยสร้างภาพ สร้างจินตนาการเอาไว้ในแบบไหน? อย่างไร? ก็แล้วแต่ หรือดูน่าเชื่อ น่าศรัทธา ดังที่พวก สังคมนิยม เขาพยายามทำให้กลายเป็นอุดมคติ อุดมการณ์ สำหรับผู้ที่รักชาติ รักบ้าน-รักเมืองทั้งหลาย แต่โดยสรุปรวมความแล้ว...มันน่าจะเป็น ลัทธิวัฒนธรรม หรือ ลัทธิขงจื๊อ ของจีนนั่นแหละ!!! ที่น่าจะมีส่วนเอามากๆ ในการ Rejuvenation หรือการฟื้นฟูความกระปรี้กระเปร่าของชาติที่เคยเป็น ยักษ์หลับ มานานแล้ว ให้กลายมาเป็น มหาอำนาจ ไม่ว่าอันดับ 1 อันดับ 2 หรือไม่? อย่างไร? ในตราบเท่าทุกวันนี้...

ซึ่งโดยเนื้อหา สาระรวมๆ ของ ลัทธิขงจื๊อ ก็คงไม่ได้ผิดแผก แตกต่างไปจาก แก่นสาระ ของความคิด ความเชื่อในวัฒนธรรมอื่นๆ ที่มักให้ความสำคัญกับสิ่งที่เรียกว่า คุณธรรม อันแทบไม่ได้ต่างไปจาก ศีลธรรม ในศาสนาทั้งหลาย ไม่ว่าพุทธ-คริสต์-อิสลาม ก็แล้วแต่ เพียงแต่ว่า พรรคคอมมิวนิสต์จีน หรือ ขงจื๊อจีนยุคใหม่ ท่านออกจะเอาจริง-เอาจังเอามากๆ กับการยึดมั่น ถือมั่น ในสิ่งเหล่านี้ เรียกว่า...ใครที่ออกไปทางชั่วๆ ใครที่ทุจริต ประพฤติมิชอบ ไม่ว่าจะใหญ่โต มีอำนาจ วาสนา บารมี ไปถึงขั้นไหน? ต่างถูกจับมาตัดหัว คั่วแห้ง กันไปเป็นรายๆ ไม่คิดจะประนีประนอมยอมความ หรือไม่คิดจะ พักโทษ เอาเลยแม้แต่น้อย...

อันนี้...ก็เลยอาจถือเป็น สูตรสำเร็จ ในการสร้างชาติ ฟื้นฟูชาติ ของคุณพี่จีนยุคใหม่เอาเลยก็ว่าได้ เพราะการอาศัยช่วงเวลาแค่ไม่กี่สิบปี ทำให้ประชากรนับร้อยๆ ล้าน สามารถลืมตา อ้าปาก ยกฐานะตัวเองให้พ้นไปจาก เส้นมาตรฐานความยากจน ของสหประชาชาติ จนเป็นที่ยอมรับของโลกทั้งโลก ย่อมหนีไม่พ้นต้องอาศัย คุณธรรม ที่ได้รับการยึดมั่น ถือมั่น ภายใน กลไก ระดับต่างๆ ซึ่งเป็นผู้ร่วมกันขับเคลื่อนให้เกิดความสำเร็จในทำนองนี้ ดังนั้น...อาจถือเป็น ข้อสรุปขั้นพื้นฐาน ได้เลยว่า ไม่ว่าจะระบอบคอมมิวนิสต์ ประชาธิปไตย หรือกระทั่งรัฐศาสนาอย่างรัฐอิสลามก็แล้วแต่ สิ่งที่สำคัญเอามากๆ สำหรับ ระบอบ นั้นๆ ก็คงหนีไม่พ้นไปจากสิ่งที่เรียกว่า คุณธรรม หรือ ศีลธรรม นั่นแล...

ส่วนประเทศไทยแลนด์ แดนสยาม ของหมู่เฮา...ที่ออกจะยืดๆ หยุ่นๆ ค่อนข้างประนีประนอมยอมความ ไม่ถึงกับเคร่งครัด เคร่งเครียด กับการตัดหัว คั่วแห้ง ใครต่อใครกันซักเท่าไหร่นัก แม้แต่ผู้ที่ทุจริต ประพฤติชอบในแต่ละราย ซึ่งก็อาจดีไปอย่าง แม้ต้องเสียบางอย่างอยู่บ้างก็ตาม จะมีโอกาส ฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ของชาติ ให้กลับมาโดดเด่น เป็นสง่าได้มาก-น้อยขนาดไหน? อันนี้...ก็หนีไม่พ้นต้องขึ้นอยู่กับ คุณธรรม หรือ ศีลธรรม อีกนั่นแหละ โดยเฉพาะสำหรับ ปัจเจกบุคคล ที่มีสถานะเป็นแบบอย่าง เป็นพลังในการขับเคลื่อนสังคม ไปตาม ความเป็นไทยๆ ว่าจะให้ความสำคัญกับสิ่งเหล่านี้กันในระดับไหน? พร้อมที่จะอุปถัมภ์ ค้ำชู คนดี ให้มีโอกาส และป้องกัน กีดกัน คนชั่ว ไม่ให้ขึ้นมามีอำนาจ ได้อย่างถูกต้องตาม จังหวะ และ โอกาส หรือไม่? เพียงใด?.