ว่าด้วย "ท่องเที่ยว" แล้ว แค่คิดก็รู้สึกบันเทิงเริงรมย์ กระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันที!!!
จริงไม่จริง.. ก็ลองถามตัวเองดีกว่าว่า ทุกครั้งที่มีโอกาสเจอเพื่อนฝูง หรือในหมู่ญาติสนิทมิตรสหาย หากมีใครหยิบยกหัวข้อ ..ไปเที่ยวกันเถิด!! เชื่อเลยว่า เสียงแสดงความคิดเห็นจะเซ็งแซ่ อะดรีนาลินสารแห่งความสุขจะหลั่งออกมาเต็มที่ สุดท้ายก็จะแอบจิกกัดเมาธ์กันเองว่า ได้แค่คุยไม่เคยได้ไปเที่ยวจริงๆ กับเขาสักที เพราะถึงเวลาก็ติดนั่นโน่นนี่
แต่อย่างน้อย แค่คุย และสร้างฝันด้วยกัน เราก็มีความสุขแล้ว..
สอดคล้องกับผลวิจัยของมหาวิทยาลัย Surrey ประเทศอังกฤษ ที่สำรวจเมื่อปี 2002 พบว่า คนที่ไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยว หรือไม่ค่อยได้ออกเดินทาง ไปไหนมาไหน มีโอกาสเป็นโรคหัวใจ มากกว่าคนที่เที่ยวบ่อยๆ มากถึง 30%
ข้อสรุปของการสำรวจครั้งนั้น บ่งบอกประโยชน์ของการท่องเที่ยวไว้ว่า
1.เมื่อได้รู้ว่าจะไปเที่ยว สมองจะมีการคาดสถานการณ์ และเริ่มวางแผนล่วงหน้า หากทำสำเร็จในสิ่งที่ได้วางแผนไว้ ในการไปท่องเที่ยว ร่างกายจะผลิตฮอร์โมนโดพามีนทุกครั้งที่เกิดสิ่งเหล่านี้ขึ้น จะทำให้รู้สึกดี เหมือนประสบความสำเร็จ อะไรบางอย่างในชีวิต
2.ด้วยเหตุนี้ พบว่าการไปเที่ยวบ่อยๆ จะทำให้มีความสุข มากยิ่งขึ้น และช่วยให้สุขภาพดีขึ้นได้จริง
3.ตามข้อมูลในปี 2013 จากการสำรวจเพิ่มเติม พบว่าการออกเดินทางช่วยลดความเครียดได้ดีมาก
4.คนที่ออกท่องเที่ยวในที่ต่างๆ แบบไม่ซ้ำกัน หรือออกไปเปิดหูเปิดตา ผจญภัยในสถานที่ใหม่ๆ มีโอกาส เป็นโรคซึมเศร้าน้อยกว่าคนที่ชอบเก็บตัวอยู่คนเดียว
5.ส่วนผู้ที่ไม่ได้ท่องเที่ยวติดต่อกันเป็นเวลาหลายปี มากกว่า 30% มีโอกาสเป็นโรคหัวใจ ต่างจากผู้ที่ออกเดินทางท่องเที่ยวบ่อยๆ กลับมีอัตราการเป็นโรคหัวใจ ต่ำกว่ามาก
6.ด้วยเหตุผลที่ว่า ผู้ที่ท่องเที่ยวเป็นประจำจะต้องเดินทางไกล ยิ่งเดินทางท่องเที่ยวมากเท่าไหร่ ก็ไม่รู้สึกเหนื่อย เนื่องจากมีสิ่งตื่นเต้นรออยู่ข้างหน้าตลอดทาง โดยเฉพาะผู้ที่ชื่นชอบ การท่องเที่ยวแบบลุยๆ ก็ยิ่งทำให้ สุขภาพแข็งแรงดีขึ้นไปอีก
7.หากพูดง่ายๆ ก็คือ เมื่อขยับร่างกายมากกว่าปกติ แถมยังสนุกกับช่วงเวลาไปตลอดทาง ทำให้สุขภาพทางกายและจิตดีขึ้นมากกว่าคนที่อยู่แต่บ้าน หรือทำอะไรซ้ำๆ เป็นกิจวัตรประจำ
สรุปว่า การไปท่องเที่ยวได้อะไรมากกว่าที่คิด ออกไปเที่ยวซะบ้าง แล้วจะได้อะไรมากกว่าที่คิดอย่างแน่นอน.
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


