หัวใจของพระพุทธศาสนา

มนุษย์ป้าในฐานะพุทธศาสนิกชน ก็ให้รู้สึกสะท้อนใจว่า คนที่บวชเรียนได้ชื่อว่าเป็นพระที่สามารถสอบเปรียญ 9 ประโยค ได้ด้วยวัยเพียง 20 ปี เรียกว่าหาได้น้อยนัก..ทำไม?!? ลืมตัว ขาดการเจริญสติเรียนรู้หัวใจของพระพุทธศาสนา ซึ่งสอนว่า "สิ่งทั้งปวงไม่ควรยึดมั่น ถือมั่น"

สงฆ์สาวกขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า หากมีวัตรปฏิบัติอันเป็นไปตามบรรทัดฐานที่ดีงามของผู้เผยแผ่พระพุทธศาสนาแล้วล่ะก็ ย่อมเข้าถึงเข้าใจว่า หลักพุทธศาสนาขั้นพื้นฐานนั้น คือจุดมุ่งหมายของการดับทุกข์

น้ำตาอาบสองแก้มและเสียงโอดครวญเห็นทีจะต้องสึกกลับไปดูแลมารดา เพราะรับไม่ได้กับความอยุติธรรมในวงการผ้าเหลืองนั้น ย่อมบ่งชี้ว่า คนนุ่งห่มผ้าเหลืองท่านนี้กำลังมีความทุกข์แสนสาหัสจนอดกลั้นไม่ไหวแล้ว

จะแปลว่าอะไรกันได้ล่ะ นอกจากเปรียญ 9 ประโยคมิได้ตอบโจทย์ของความรู้ความเข้าใจในแก่นแท้ของคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า แต่กลับเป็นเรื่องปัจเจกบุคคลที่จะมีปัญญาในการน้อมนำคำสั่งสอนนั้นไปประพฤติปฏิบัติเพื่อการพ้นทุกข์อย่างไรต่างหาก หรือไม่ก็เป็นเรื่องเจตจำนงในการเข้าสู่เส้นทางของพระสงฆ์ว่า เป้าหมายคือทางลัดไปในทางโลกหรือบรรลุทางธรรมกันแน่        

สิ่งใดมีความยึดถือ หรือถูกยึดถือก็ตาม ว่า ตัวกู หรือของกูแล้ว สิ่งนั้นก็คือทุกข์ ..นี่แหละหัวใจของพระพุทธศาสนา..เข้าใจผิดก็ช่วยเข้าใจให้ถูกด้วยพระคุณเจ้า.

"ป้าเอง"