เมื่ออดีต“ผีบ้าบอล”ต้องกลายเป็น“คนนอก”

ไม่อาจดำเนิน เจริญรอย ตามแนวทางของอดีตเลขาฯ พรรคคอมมิวนิสต์จีนอย่างท่านรัฐบุรุษ เติ้ง เสี่ยวผิง คือแม้ยังสามารถสูบบุหรี่ได้วันละ 2 ซอง 3 ซองก็เถอะ แต่การตั้งความหวัง ตั้งปณิธาน ว่าอย่างน้อย...ก็ขอให้มีโอกาสได้ดูบอลโลก ก่อนตายอีกซักครั้ง กลับเป็นไปไม่ได้เอาเลย ด้วยเหตุเพราะก่อนหน้านี้...ได้หันไปลด-ละ-เลิก การดูทีวีโดยปกติมานานแล้ว ไม่อยากจะไปรกหู รกตา กับการ ปรุงแต่ง  ใดๆ โดยบรรดาพิธีกรรุ่นใหม่ในรายการข่าวสาร-บ้านเมืองทั้งหลาย ก็เลยหันไปปรับสภาพทีวี ให้กลายเป็นทีวีที่ใช้กล่องดิจิทัลซึ่งบริษัทอินเทอร์เน็ต 3 บีบี เขาแถมให้...

อันนี้นี่แหละ...เลยทำให้หมดสิทธิ์ หมดโอกาส ที่จะได้ดูการถ่ายทอดบอลโลก ที่แม้รัฐบาล หรือ กสทช.เขาจะอุตส่าห์ควักเงินจากที่ไหนต่อที่ไหนก็แล้วแต่ ถึงประมาณ 600 ล้านบาทเหนาะๆ ด้วยจุดมุ่งหมายอยากจะให้บรรดาทวยไทยทั้งหลาย ได้มีโอกาสได้ดู ได้ชม มหกรรมบอลโลก กันอย่างถ้วนทั่วทุกครัวเรือน แต่ด้วยเหตุเพราะต้องไปขอให้บริษัทค้าหมู ค้าไก่ ค้าทีวี ค้าอินเทอร์เน็ต และค้าอะไรต่อมิอะไรอีกหลายต่อหลายชนิด ตั้งแต่ ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ เอาเลยถึงขั้นนั้น ควักเงินอีกประมาณ 300 ล้านบาทมาสมทบ จะด้วยการเจ๊าะแจ๊ะ-เจรจากันในอีท่าไหนต่อท่าไหนมิอาจทราบได้ เลยทำให้ผู้ที่ต้องจ่ายภาษีให้กับรัฐบาลอยู่มั่งไม่ว่าในทางหนึ่ง-ทางใด อย่างอันตัวข้าพเจ้าเอง เลยอดแ-ก อดรับประทานบอลโลก ไปด้วยประการละฉะนี้...

เรียกว่า...ถึงพยายามมุดเข้าไปใน ช่องยูทูบ ไปเชื่อมสัญญาณจากพวกลักลอบแอบถ่าย แอบดู ไม่ว่าทั้งในประเทศหรือระดับโลกก็แล้วแต่ ล้วนมีอัน แห้วกระป๋อง ไปด้วยกันทั้งสิ้น ถึงจะ กดไลค์-กดแชร์ เพื่อช่วยส่งเสริมกำลังใจในการ  แอบ การปันเศษ ปันส่วน ให้ผู้ที่ถูกกีดกัน ป้องกัน จนต้องกลายเป็น คนนอก ของ อัลแบร์ กามูส์ ภายในสังคมตัวเองไปจนได้ แต่เดี๋ยวใจ...ก็จำต้องตัดคลื่นสัญญาณ ด้วยเหตุเพราะปัญหา ลิขสิทธิ์ อะไรทำนองนั้น ส่งผลให้อดีต ผีบ้าบอล วัยชราที่หวังจะมีโอกาสได้ดูบอลโลกเป็นครั้งสุดท้าย หวังจะเจริญรอยตามแนวทางของ ท่านเติ้ง เสี่ยวผิง เลยต้องแห้งเหี่ยวหัวโตไปตามสภาพ...

เฮ้ออ์อ์อ์...นี่แหละหนาโลกยุคใหม่ ยุคดิจิทัล แม้ว่าอุปกรณ์ เครื่องมือ-เครื่องใช้ แม้เทคโนโลยีจะก้าวหน้า ก้าวไกล ไปถึงขั้นไหนต่อขั้นไหน แต่ถ้าทุกสิ่งทุกอย่างดันตกอยู่ภายใต้ ความเห็นแก่ตัว ซะอย่าง!!! ต่อให้มีช่องทีวี ช่องทางติดต่อสื่อสารไม่ว่าทางไหนต่อทางไหน อีกซักพันล้านช่อง หมื่นๆ ล้านช่อง การกีดกัน ป้องกัน และขัดขวาง จนนำไปสู่การแยกผู้คนแต่ละกลุ่มแต่ละประเภท ให้กลายเป็น คนนอก-คนใน เป็นพวกมึง-พวกกู เป็นพวกมีโอกาส-พวกผู้ด้อยโอกาส ฯลฯ ชนิดมิอาจ เข้าถึง โลกของใคร-โลกของมัน ย่อมต้องเป็นไปเช่นนี้นั่นแหละสหาย...

ไม่ว่าจะไล่มาตั้งแต่ ฟีฟ่า ที่ตั้งค่า ตั้งราคา เอาไว้กับการได้ดู ได้ชม มหกรรมบอลโลก แบบชนิดแพงฉิบหาย-แพงตายห่า ไปจนถึงกลไก หน่วยงาน ของประเทศแต่ละประเทศ ที่แม้อยากจะสร้างโอกาส เปิดโอกาส ให้ผู้คนในประเทศตัวเองมีสิทธิ์เข้าถึงสิ่งต่างๆ ภายในโลกแห่งความเป็นจริง หรือเสมือนจริงได้โดยเสรี แต่ถ้าไม่สามารถบริหาร-จัดการให้เกิดการลด-ละ-เลิก ความเห็นแก่ตัว ภายในสังคมตัวเอง ลงไปได้อย่างเท่าที่ควรจะเป็น การกีดกัน ป้องกันและขีดขวางสิทธิ์และเสรีในแต่ละชนิด มันจึงต้องเป็นไปตาม ผลประโยชน์ ของผู้คนในแต่ละกลุ่ม แต่ละเหล่า แต่ละบริษัท ฯลฯ ที่ต่างยึดเอา ตัวกู-ของกู เป็นสรณะไปด้วยกันทั้งสิ้น...

แต่ก็ยังดี...ที่จะโดย กสทช.หรือโดยรัฐบาลก็แล้ว ท่านยังพอมี สติ แม้ว่าจะช้าไปมั่ง หรือเลอะเทอะไปมั่ง แต่เห็นว่าได้เริ่มหันมาบีบบังคับให้เจ๊กขายหมู ขายไก่ อย่าง บริษัททรู ยอมเปิดโอกาสให้ คนนอก ได้มีโอกาสได้ดู ได้ชม การถ่ายทอดสดกันมั่งแล้ว โอกาสที่จะดำเนิน เจริญรอย ตามปณิธานและเจตนารมณ์ของ ท่านเติ้ง เสี่ยวผิง จึงพอมีโอกาสเป็นไปได้บ้าง เพราะอย่างที่อาเฮีย สนธิ ลิ้มฯ ท่านเคยพูด เคยย้ำ เอาไว้หลายต่อหลายครั้งประมาณว่า ไม่ว่าจะเป็นรัฐบาลใดๆ ก็แล้วแต่จะเป็นเผด็จการ เป็นประชาธิปไตย หรือไม่? เพียงใด? ก็ตามที แต่ถ้าไม่สามารถบีบบังคับ หรือควบคุม ทุนนิยม ในสังคมตัวเองได้เป็นอย่างเป็นมรรค เป็นผล แล้วล่ะก็ ไม่ว่าจะการเมือง-เศรษฐกิจ-สังคม เทคโนโลยี ไปจนวัฒนธรรม-ประเพณี ย่อมหนีไม่พ้นต้องตกอยู่ภายใต้วงจร วัฏจักรแห่ง ความเห็นแก่ตัว อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงและปฏิเสธ...