ขายฝันกันทั้งตระกูล

ไม่สนใจว่าโครงการเหล่านั้นสร้างความเสียหายให้แก่ประเทศชาติอย่างไร ไม่สนใจว่าคนในรัฐบาลที่จัดสรรผลประโยชน์จากโครงการประชานิยมนั้นบริหารประเทศด้วยหลักธรรมาภิบาลหรือไม่ ไม่สนใจว่ารัฐบาลมีจริยธรรมหรือไม่ คนบริหารประเทศจะเป็นอย่างไรไม่สนใจ ประเทศชาติจะเสียหายอย่างไรไม่สนใจ เพราะฉันได้ประโยชน์จากโครงการประชานิยม

เลือกตั้งกี่ครั้งก็ยังคงจะเลือกนักการเมืองที่โกงบ้านโกงเมืองเข้ามาบริหารประเทศอีก เพราะหวังจะได้ผลประโยชน์จากโครงการประชานิยม ไม่เคยคิดว่าประเทศชาติจะเสียหายอย่างไร คนที่เคยใช้ประชานิยมสร้างความนิยมให้ตนเองก็เดินหน้าที่จะนำเสนอแผนประชานิยมต่อไป เพราะมั่นใจว่าจะได้คะแนนเสียงชนะการเลือกตั้ง และถ้าหากยังมีประชาชนจำนวนมากเสพติดประชานิยม พวกเขาก็คงชนะการเลือกตั้งไปเรื่อยๆ จนกว่าประเทศชาติจะล่มจม อย่าลืมนะว่าถ้าหากเราทุกคนคิดแต่ผลประโยชน์ส่วนตน ไม่คิดถึงประเทศชาติ อะไรจะเกิดขึ้นกับประเทศไทย อะไรจะเกิดขึ้นกับลูกหลานของเราในอนาคต ถึงเวลาแล้วที่คนไทยจะต้องคิด วิเคราะห์ แยกแยะให้ได้ว่าคนที่สัญญาว่าจะให้โน่นให้นี่แก่เรานั้น เขามีพฤติกรรมอย่างไร เขาบริหารประเทศชาติด้วยความซื่อสัตย์สุจริตแค่ไหน การบริหารประเทศของเขานั้นมีส่วนในการทำลายประเทศชาติอย่างใดหรือไม่ เวลาที่เขาหาเสียงนั้น เขาเพียงขายฝันหาคะแนนเสียง หรือเขาสามารถทำได้จริงๆ พิจารณาทั้งสิ่งที่ผ่านมาในอดีตและสิ่งที่เขาสัญญาว่าจะให้ในอนาคต

ค่าแรงขั้นต่ำ 600 บาทต่อวัน แม้บอกว่าจะไม่ใช่วันนี้ แต่เป็นเรื่องของปี 2570 และจะต้องบริหารเศรษฐกิจของประเทศให้ได้ดีจนนายจ้างสามารถจ่ายได้ คิดแค่นายจ้างจ่ายได้เท่านั้นหรือ ไม่มองประเด็นอื่นบ้างหรือ เพราะค่าแรงคือต้นทุน เมื่อต้นทุนเปลี่ยนแปลงไป จะมีผลกระทบอีกหลายเรื่องที่จะสร้างปัญหาให้แก่ประเทศชาติ การที่ออกมาพูดว่าแรงงานขานรับนโยบายนี้ก็ไม่ใช่ประเด็นที่จะเอามาชี้แจงเรื่องค่าแรงขั้นต่ำวันละ 600 บาทได้ ทั้งนี้เพราะแรงงานเป็นผู้รับ ไม่ใช่ผู้จ่าย ถ้าจะขึ้นค่าแรงขั้นต่ำ ต้องมีการพิจารณาร่วมกันทั้ง 3 ฝ่าย คือ ภาครัฐ ผู้ประกอบการ และลูกจ้าง ไม่ใช่จะให้รัฐบาลที่ถืออำนาจรัฐเป็นผู้กำหนดแต่ฝ่ายเดียว โดยไม่ได้พิจารณาปัจจัยอื่นๆ ที่จะเกิดขึ้นเมื่อมีการขึ้นค่าแรง อย่าใช้นโยบายแบบนี้หาเสียงโดยไม่สนใจว่าจะเกิดผลกระทบอะไรในวงกว้าง การที่พูดออกมาแบบนี้คงหวังให้มีคนออกมาพูดว่า “ทำไม่ได้” เพื่อจะให้ฝ่ายของตนได้ออกมาพูดว่า “ทำได้” เป็นการหลอกให้คนเชื่อ ลงคะแนนให้จนชนะการเลือกตั้ง ส่วนจะทำได้หรือไม่ได้นั้นก็ต้องมาดูกันอีกที หากทำไม่ได้ขึ้นมาก็คงจะหาคำชี้แจงมาแก้ตัว และตอนนั้นประชาชนที่เลือกเขามาจะทำอะไรได้ ก็เชื่อเขาไปแล้วนี่ เขาได้อำนาจไปแล้วนี่

วิธีการแบบนี้ไม่ใช่เขาจะไม่เคยทำ เขาทำมาแล้ว อย่างเช่น การบอกว่าจะแก้ไขปัญหาการจราจรในกรุงเทพฯ ภายใน 6 เดือน แล้วก็ทำไม่ได้ บอกว่าจะกระชากราคาน้ำมันลงมา แต่แล้วก็ทำไม่ได้ จะยกเลิกกองทุนน้ำมันฯ แต่แล้วก็ทำไม่ได้ แม้แต่เร็วๆ นี้ที่ผ่านมา แม้คนบางคนบอกว่าลงเลือกตั้งแบบอิสระ ไม่เกี่ยวข้องกับพรรค ประกาศนโยบายต่างๆ นานา สัญญาว่าจะทำเป็นหลายร้อยข้อ แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่สามารถทำอะไรตามที่สัญญาได้ แล้วคนที่ลงคะแนนเลือกเขาเข้ามานั้นจะทำอะไรได้ ทั้งคนที่เลือกและคนที่ไม่ได้เลือก ต่างก็จะต้องอดทนกันไปจนกว่าจะหมดวาระ ดังนั้นการประกาศนโยบายแบบขายฝันนั้น ประชาชนจะต้องรู้เท่าทัน จะต้องรู้จักพิจารณาให้ดีว่าที่เขาสัญญาอย่างนั้นอย่างนี้ เอาเข้าจริงๆ จะทำได้หรือเปล่า บางอย่างทำไม่ได้ตามสภาพการณ์และบริบทต่างๆ บางอย่างทำไม่ได้เพราะติดขัดที่กฎหมาย บางอย่างทำไม่ได้เพราะติดสัญญาสัมปทาน บางอย่างทำไม่ได้เพราะจะส่งผลเชิงลบที่สร้างความเสียหายให้แก่ประเทศชาติในระยะยาว

หากประชาชนยังคงมองแต่ผลประโยชน์ในระยะสั้น มองแต่ว่าตนเองได้อะไร แต่เพิกเฉยกับความไร้จริยธรรมของนักการเมือง มองข้ามผลเสียที่จะเกิดกับประเทศชาติ มองข้ามคำว่า “ยั่งยืน” ประเทศไทยของเราจะต้องถึงกาลที่จะพินาศฉิบหายอย่างแน่นอน เราควรจะพินิจพิเคราะห์กันให้ดี ปลุกจิตสาธารณะที่ให้ความสำคัญกับผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับประเทศชาติบ้าง สำหรับคนกรุงเทพฯ ควรจะเอาบทเรียนจากการเลือกตั้งท้องถิ่นมาเป็นปัจจัยในการพิจารณา สำหรับคนต่างจังหวัดก็ขอให้พิจารณาด้วยว่าที่พวกท่านได้ประโยชน์จากโครงการประชานิยมนั้น ท่านคิดว่ามันก่อให้เกิดผลเสียอะไรกับประเทศชาติ คนที่ท่านเลือกไปนั้นเขามีพฤติกรรมที่มีจริยธรรมหรือไม่ เขาเข้ามาทำงานการเมืองเพื่อใช้ความรู้ความสามารถสร้างประโยชน์ให้กับประเทศชาติและประชาชนหรือไม่ เพราะที่ผ่านมามีนักการเมืองหลายคนเข้ามาทำงานการเมืองเพื่อผลประโยชน์ส่วนตนมากกว่าการคิดทำงานเพื่อประเทศชาติและประชาชน ทั้งค่าแรงขั้นต่ำ และปริญญาตรี 25,000 บาทต่อเดือน จะต้องก่อให้เกิดเงินเฟ้อจากต้นทุนที่สูงขึ้น สินค้าจะราคาแพงขึ้น ลำบากทั้งผู้บริโภคภายในประเทศ และผู้ประกอบการที่ทำสินค้าส่งออกจะไม่สามารถแข่งขันกับชาติอื่นได้ นักลงทุนต่างชาติจะบ่ายหน้าหนี ย้ายฐานการผลิตไปประเทศอื่น GDP ของประเทศจะลดลง ตำแหน่งงานจะลดลง คนจะว่างงานมากขึ้น ภาษีที่จัดเก็บได้ก็จะลดลง ถ้าหากประชาชนไม่คิดถึงผลกระทบพวกนี้เลย ตัดสินใจเลือกพวกเขามาบริหารประเทศเพราะต้องการมีรายได้สูงขึ้น โดยไม่มองผลกระทบเชิงลบที่จะเกิดขึ้น ก็อาจจะพูดได้ว่า ประเทศไทยพังพินาศเพราะคนไทยบางคนเห็นแก่ตัว ฝ่ายหนึ่งขายฝัน อีกฝ่ายหลงเชื่อเพราะอยากได้ผลประโยชน์ที่นักการเมืองเห็นแก่ตัวจะมอบให้ หยุดเชื่อการขายฝันของนักการเมืองที่มุ่งหาอำนาจเพื่อประโยชน์ส่วนตนเถิด.