โลกเครียดๆ..ของคนเก่ง

เป็นสิ่งยืนยันได้ว่า...มนุษย์นั้นไม่เคยพอใจในจุดที่ตัวเองยืนอยู่

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าสนใจกว่าคือ เด็กคนนี้กำลังเครียดอย่างหนัก และเบื่อมากมายกับความคาดหวังของผู้ใหญ่ โดยที่ไม่เคยมีใครถามเธอเลยว่าอยากทำไหม?!? เพราะครูบาอาจารย์เห็นสมควรว่านางต้องทำเพื่อส่วนรวม เพื่อองค์กร เพื่อสถาบันการศึกษา

ถ้าให้มนุษย์ป้าตอบ ก็อยากบอกหลานคนนี้ว่า ให้ปรึกษาพ่อแม่แล้วก็ให้พ่อแม่ไปบอกครูที่โรงเรียนนั่นแหละ จะเป็นทางออกที่สวยงามที่สุด เพราะการจะแก้ปัญหาด้วยการทำตัวเองให้ "อับแสง" นั้น อาจจะกลายเป็นหนีเสือปะจระเข้ หรืออาจจะส่งผลกระทบต่ออนาคตการศึกษาของตัวเองได้

ปัญหาความเครียดของเด็กที่ผู้ใหญ่ไม่เข้าใจ ดูเหมือนเป็นปัญหาไข่กับไก่ เพราะผู้ใหญ่มักจะมีเหตุผลว่า หวังดี ปรารถนาดี

ฉะนั้น ..ใครก็ตามที่กำลังสวมบทบาทครูบาอาจารย์ รวมทั้งผู้ใหญ่ที่ทำหน้าที่เป็นพ่อแม่ผู้ปกครองนั้น ช่วยกันนำกระทู้นี้ไปคิดกันหน่อยก็จะดีนะคะ อย่างน้อยก็วางกรอบให้เหมาะควรว่าความหวังดีนั้นอาจจะกลายเป็นฝันร้ายของเด็กไปได้ โดยเฉพาะถ้าจิตใจไม่แข็งแรง สุขภาพจิตของเขาเสีย ความหวังดีสุดท้ายจะกลายเป็นความสูญเสียได้นะ

เอาแค่จินตนาการง่ายๆ ว่า เด็กลงแข่งอะไรก็ตาม โดยตัวตนของเขาแล้วเขาย่อมอยากชนะ เพียงเท่านี้เขาก็แบกความรับผิดชอบมากมายแล้ว จริงไหม? นี่เขายังต้องแบกหน้าตาครู ชื่อเสียงสถาบันเต็มสองบ่า ไปแข่งขันด้วย ความรู้สึกผิดเขาจะมากแค่ไหนเมื่อเขาพลาดหรือเขาแพ้

ฝากพ่อแม่ครูบาอาจารย์ช่วยกันอภิปรายประเด็นนี้ เพื่อหาทางออกให้เป็นของขวัญปีใหม่สำหรับโลกใบเล็กๆ ของเด็กเก่งด้วยแล้วกันค่ะ.

ณัฐ วรา