บ่นกันจนติดปากหรือไม่ก็เป็นข้ออ้างยอดนิยมกับประโยคว่า ..ไม่มีเวลาๆ ..ใช่มั้ย?!?
มาถึงวันที่โควิด-19 อาละวาด ส่งผลกระทบให้บ้านเมืองต้องล็อกดาวน์ไป 3-4 รอบที่ผ่านมานั้น ใครยังใช้ประโยคนี้แก้ต่างแก้ตัว ไม่ลงมือทำอะไรที่สัญญิงสัญญา หรือวางแผนไว้ล่ะก็ สมควรต้องถูกชี้หน้าตั้งคำถามนะจ๊ะว่า.. ไม่ยอมทำหรือไม่มีเวลากันแน่!!
หลายคนวิพากษ์วิจารณ์ว่า โควิดทำให้ชีวิตเปลี่ยน
ถือเป็นเรื่องน่ายินดี หากการเปลี่ยนที่ว่านั้นเป็นไปในทางที่ดี นั่นคือ ลุกขึ้นมาใช้เวลาที่เหลือเฟือ เพราะไม่ต้องเดินทางไปทำงานนอกบ้านนั้นจัดบ้านจัดช่องใหม่ หรือสนุกสนานกับการเรียนทำกับข้าวผ่านช่องทางออนไลน์ ยูทูบ เฟซบุ๊ก สัพเพเหระ
แต่คงไม่ดีแน่ ถ้าบางคนใช้เวลาช่วงล็อกดาวน์มัวแต่นั่งเล่นเกมจนไม่ลุกเดินออกจากโต๊ะคอมพิวเตอร์ หรือนั่งจมอยู่หน้าจอทีวี ดูซีรีส์ข้ามวันข้ามคืน
นอกจากนั้นที่น่าสะท้อนใจคือ มีรายงานข่าวระบุว่า ปัญหาความรุนแรงในครอบครัวนั้นเพิ่มสูงขึ้นในช่วงที่โควิดระบาด อันเนื่องมาจากหลายครอบครัวต้องหยุดงานนั่งจ่อมอยู่กับบ้าน ขณะที่เด็กๆ ก็ไม่สามารถไปเรียนหนังสือได้ การไม่รู้จักแบ่งเวลา หรือไม่คุ้นชินกันการใช้พื้นที่ร่วมกันภายในบ้านเป็นระยะยาวนาน ส่งผลต่ออารมณ์ สร้างความอ่อนไหวในการปฏิสัมพันธ์โดยไม่รู้ตัว เพราะหลายคนชีวิตส่วนใหญ่เคยอยู่กับที่ทำงานหรือนอกบ้าน แม้แต่เด็กๆ เองนอกจากเสาร์-อาทิตย์แล้ว พวกเขาก็ใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียนอย่างน้อยวันละ 8 ชั่วโมง
วันนี้เรามีประสบการณ์ทั้งทางตรงทางอ้อมแล้วกับเวลาที่มีเหลือมากมาย เมื่อจำเป็นต้องอยู่ให้ได้กับโรคภัยไข้เจ็บ ต่อแต่นี้ไปก็อยากให้ทุกคนรู้จักอยู่ให้เป็น รู้จักใช้โควิด "ฆ่า" เวลาไปในทางที่สร้างสรรค์หรือเป็นประโยชน์ต่อตัวเอง
สำหรับมนุษย์ป้าลุกขึ้นมาออกกำลังกายเอาจริงเอาจัง เตรียมพร้อมไปเที่ยวเมื่อโควิดอำลาจากไปไกลๆ นะคะ เพราะคิดถึงการท่องเที่ยวเต็มทีแล้วล่ะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


