คำตอบ(เด็ก)ง่ายๆ

หากเป็นละครที่สะท้อนสังคมได้อย่างน่ารัก อบอุ่น เพลิดเพลิน สนุกสนาน และมีรอยยิ้มในทุกตอน!

ต้องยกนิ้วชมสำหรับนางเอก คุณเต้ย-จรินทร์พร จุนเกียรติ กับบท “มาตาลดา” เธอเล่นได้เป็นธรรมชาติ น่ารัก ดูแล้วให้รู้สึกมีความสุขไปกับเธอ

และคำเรียก “เป็นหนึ่ง” ชื่อเล่นของ “ปุริม” พระเอกที่แสดงโดยคุณจิรายุ ตั้งศรีสุขนั้น ดูเหมือนจะติดปากไม่แต่เฉพาะ “มาตาลดา” เสียแล้ว

นอกจอ ผมก็แอบได้ยินผู้หญิงเรียกชื่อแฟนตัวเองออกเสียงเลียนแบบมาตาลดา อยู่เหมือนกัน กระทั่ง.. “เหนื่อยไหม พิธา” ก็น่าจะมีสาวๆ พูดบ้างแหละ!

อย่างคุณต่าย ชุติมา เลิกกัน เป็นอดีตภรรยาก็จริง แต่ลึกๆ ในฐานะคนเคยนอนร่วมเตียง คงนึกอยากถาม หรือแอบถามไปแล้วก็ได้ หลังโหวตนายกรัฐมนตรีแล้วตกกระป๋อง!

เป็นหนึ่งน่ะ ตอบ “ไม่เหนื่อย” ในทุกครั้งที่ถูก “มาตาลดา” ถาม ส่วนคุณพิธา ถ้าตอบว่า “ไม่เหนื่อย” ก็เห็นจะมุสาแล้วล่ะ ว่ามั้ย?

เอ้า..แล้วนั่นก็ถามเหมือนกัน ผมหมายถึงคุณกวาง-กมลชนก เขมะโยธิน อดีตนางเอกยิ้มหวาน ถามเรื่องอันใดน่ะเหรอ อ่านที่เธอโพสต์ดูละกัน..

 “เราปฏิบัติตนเป็นพลเมืองดี ไปใช้สิทธิเลือกตั้งทุกครั้ง ผลออกมาอย่างไรเราก็เคารพเสียงส่วนใหญ่ (ที่ออกไปเลือกตั้ง) เสมอ

คนที่ไม่ไปออกเสียงก็ต้องยอมรับผลนั้นตามกติกาเพราะตนละเลยหน้าที่เอง หรือไปเลือกแต่ผลออกมาไม่ถูกใจ เราก็ต้องมีน้ำใจนักกีฬายอมรับมัน ...

แต่ถึงวันนี้ยังคงมีความแตกแยกทางความคิดมากมาย เราจะตอบคำถามอย่างไร เมื่อเด็กๆ ถามว่า

‘ประชาชนอย่างเราจะไปเลือกตั้งกันทำไมให้สิ้นเปลืองเวลาและงบประมาณแผ่นดินเกือบ 6 พันล้าน?’ #เคารพเสียงส่วนใหญ่ #รักความเป็นธรรม #ชีวิตคิดบวกของกวางกมลชนก”

ครับ..คำถามลักษณะนี้ดูเหมือนจะมีคนตอบไปจังฮู้แล้ว งั้นผมก็ลองตอบคุณกวางมั่งในฐานะคนเคยเฉียดใกล้กันมาบ้างตั้งแต่ก่อนเธอจะแต่งงานมีสามี-ลูกเต้า!

เข้าใจอารมณ์-ความรู้สึกล่ะนะ แต่คิดไม่ถึงว่าคุณกวางที่จดจำในภาพนางเอกใบหน้าสวยอ่อนโยน ยิ้มหวาน จะโพสต์ข้อความแสดงความคิดอ่านทางการเมืองออกมาในห้วงนี้

ห้วงที่ความคิดของผู้คนแบ่งแยก-แตกฝ่าย ซึ่งไม่ว่าความเห็นของคุณกวางจะผิด-ถูก ย่อมต้องมีทั้งผู้เห็นด้วยและเห็นต่าง ซึ่งแน่นอนว่าน่าจะไม่เกิดกับคุณกวางสักเท่าไรนัก!

และกับคำถาม “‘ประชาชนอย่างเราจะไปเลือกตั้งกันทำไมให้สิ้นเปลืองเวลา’ ผมว่าคุณกวางก็รู้ดีอยู่แล้ว ว่าประชาชนอย่างเรานั้นมีสิทธิ-มีเสียงไปลงคะแนนเลือก ส.ส.

ด้วยเจตนารมณ์เพื่อเป็น “ตัวแทน” เข้าไปนั่งในสภา ซึ่งสิทธิ-หน้าที่เราก็คือเลือก ส.ส. และพรรคการเมืองที่รัก-ที่ชอบ

ส่วนพรรค-ส.ส. เมื่อเข้าสภาแล้วก็ต้องไปรวบรวมเสียงให้ได้ตามรัฐธรรมนูญเพื่อจัดตั้งรัฐบาล คุณกวางเลือกก้าวไกลได้ ส.ส.151 เสียงเป็นพรรคชนะอันดับ 1..

นั่น..ไม่ได้หมายความว่าคุณพิธาจะได้สิทธิเป็นนายกฯ แต่เพียงผู้เดียว ผิดจากคุณพิธาไปแล้วจะถือเป็นการสิ้นเปลืองเวลาและงบ 6 พันล้านซะที่ไหน?

คุณกวางย่อมรู้..การเมืองมันเรื่องของการแย่งชิงอำนาจ ส่วนประชาชนอย่างเราเมื่อหย่อนบัตรเสร็จแล้วก็ได้แต่นั่งดู-นั่งลุ้น ฝ่ายไหนจะได้อำนาจ บริหารประเทศ!

ซึ่งการแย่งชิงอำนาจนั้นไม่ใช่ของง่ายๆ เหมือนเด็กเล่นขายของ ยิ่งคุณพิธา-ก้าวไกลไม่ได้ชนะเด็ดขาดจนสามารถจัดตั้งรัฐบาลพรรคเดียวได้ ก็จะยิ่งยากเข้าไปใหญ่

คุณกวางจะเอาใจช่วยนั้นได้ แต่จะโวยวาย ประชดแดกดันไม่ได้ เพราะกติกามันเป็นอย่างนั้น ซึ่งความจริงถ้าก้าวไกลไม่อยากเล่นในกติกานี้จะเว้นวรรคเสียก่อน..

รอให้วุฒิสมาชิกหมดวาระลง แล้วค่อยเข้าสู่สนามแข่งก็ไม่มีใครไปบังคับได้!

แต่เมื่อลงเล่นในกติกาเดียวกับพรรคอื่นแล้ว ก็ต้องเคารพไม่ว่าจะเห็นด้วย-ไม่เห็นด้วยในกติกาที่ประชาชนกว่า 15 ล้านเสียงเห็นชอบ

คุณกวางก็ตอบเด็กๆ ไปสิง่ายๆ..ประชาชนเลือกพรรค-ส.ส. และ ส.ส.+ส.ว.ก็ไปเลือกนายกฯ..

ไม่ซับซ้อนอะไรเลย!.

สันต์ สะตอแมน