เที่ยวละไมไปทางรถไฟ

ยอมรับว่าอายุปูนนี้ ที่สามารถสบายอกสบายใจที่ถูกเรียกว่า "มนุษย์ป้า" นั้น เพิ่งได้มีโอกาสครั้งแรกในชีวิตที่ลิ้มลองใช้บริการเดินทางด้วยรถไฟสายมหาชัย-แม่กลอง เพราะมีจุดมุ่งหมายเที่ยว "ตลาดร่มหุบ"

ฉึกๆ ฉักๆ ถึงก็ช่างไม่ถึงก็ช่าง ..เป็นคำอธิบายเกี่ยวกับรถไฟไทยมาก็นานแสนนาน แต่เที่ยวนี้ให้รู้สึกว่า ตื่นตาตื่นใจกับบรรยากาศ เหมือนย้อนยุคกลับไปสู่โลกอีกใบหนึ่ง เพราะลงรถไฟฟ้าบีทีเอสที่สถานีวงเวียนใหญ่ กว่าจะสื่อสารถามทางไปสถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ได้ เด็กรุ่นใหม่ทำหน้างง ประมาณว่า ..ก็ป้ายืนอยู่ที่สถานีวงเวียนใหญ่แล้ว มาถามทางอีกทำไม?!?

เด็กๆ ไม่เข้าใจ ว่ารถไฟฉึกๆ ฉักๆ ที่ป้าถามคืออะไร?!? สุดท้ายก็อาศัยกูเกิลแมป ที่มนุษย์ป้า "ใช้เป็น" นะจ๊ะ ..อิอิ

ที่สถานีรถไฟวงเวียนใหญ่ เดินไปซื้อตั๋วรถไฟเพื่้อไปสถานีมหาชัย ปรากฏว่าราคาถูกอย่างน่าตกใจ 555 คนละ 10 บาท ถ้าควักบัตรโชว์ความเป็นผู้สูงวัย จะเหลือแค่ 5 บาทเท่านั้น แต่มนุษย์ป้า 6 ชีวิตตัดสินใจแล้วว่า วันนี้เราจะไม่ "โชว์แก่" ควักกันคนละ 10 บาทจ่ายไปสบายใจ

รถไฟออกตรงเวลานะคะ เพื่อให้ถึงตลาดร่มหุบ จากสถานีมหาชัย เราต้องนั่งเรือข้ามฟากไปยังท่าฉลอม เพื่อไปต่อรถไฟสายแม่กลองที่สถานีบ้านแหลม เบ็ดเสร็จใช้เวลาอยู่บนรถไฟ กรุงเทพฯ-มหาชัย และบ้านแหลม-แม่กลอง รวม 2 ชั่วโมง ลมเย็นสบาย ไม่ต้องพึ่งพาแอร์ และสองข้างทางก็บ้านๆ ตามท้องเรื่อง

แต่อย่างไรก็ตาม เห็นสภาพแวดล้อมในรถไฟแล้ว ให้ต้องคิดว่า หากทางการรถไฟแห่งประเทศไทยรู้จักเพิ่มมูลค่า ด้วยการตกแต่งภายในรถไฟสายดังกล่าวให้สะอาดสะอ้าน ทันสมัย หรือจะเป็นคลาสสิกย้อนยุคก็ตามแต่ เชื่อว่าจะสามารถสร้างรายได้จากนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศพอสมควรทีเดียว เพราะตลาดร่มหุบถือเป็นไฮไลต์ที่ทุกคนอยากได้เห็นได้สัมผัส

รถไฟทั้ง 2 สายนี้ มีประวัติอันยาวนานนับ 100 ปี มีความโดดเด่นในแบบที่ใกล้กรุงเทพมหานครแค่นิดเดียว แล้วทำไม ไม่ลองเพิ่มมูลค่าให้กับรถไฟสายนี้ แทนที่จะปล่อยมันเหมือนแบบว่าแล้วแต่ชะตากรรม

ถ้าตกแต่งภายในรถไฟให้เริ่ดสัก 2 โบกี้ แล้วเก็บค่าตั๋วเป็น 50 บาท รับรองว่าทุกคนยินดีที่จะจ่าย เพราะเวลา 1 ชั่วโมงบนรถไฟ สามารถทำอะไรได้มากมายนะ ในเมื่อทุกคนตั้งใจจะไปเที่ยวละไมกันอยู่แล้ว.

                                                       "ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”