รองเท้าผ้าใบกำลังมา

ก็..หวังเป็นอย่างยิ่งว่า จะมีแต่ “สันดาน สส.” เท่านั้น อย่าให้ถึงขั้นได้มี “สันดานรัฐมนตรี (บางคน) เหมือนอย่างหนังสือที่คุณวีระ มุสิกพงศ์ กับเพื่อนพ้องได้เขียนไว้เมื่อหลายสิบปีก่อน!

เออ..นี่เกิดต่อไป ผู้สมัคร สส.ไปเดินหาเสียง พบปะชาวบ้าน ยกมือไหว้-ทักทาย ออดอ้อนขอคะแนน..หวัดดีคุณพี่ หวัดดีคุณน้อง หวัดดีลุงป้า น้าอา พ่อแม่ ปู่ย่าตายาย..

แล้วโดนสวนกลับเอาว่า.. กูไม่มีน้องอย่างมึง กูไม่มีพี่อย่างมึง หรือกูไม่ใช่พี่พ่อมึง กูไม่ใช่พ่อมึง-แม่มึง คงวุ่นวายล่ะคราวนี้!

เอ้า..แต่นั่นเห็นเค้าความวุ่นวายกำลังจะมาเยือนรัฐบาลเข้าให้แล้ว ก็ที่คุณพิชิต ไชยมงคล แกนนำเครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย (คปท.) ประกาศ..

“รองเท้าผ้าใบกับใจถึงๆ” มาหลายรอบ-หลายทีนั่นแหละ !

ล่าสุดก็ได้โพสต์.. “จะครบ 30 วันในวันที่ 21 กันยายน ที่ ทักษิณ ชินวัตร ออกมาจากเรือนจำ ตามกฎระเบียบราชทัณฑ์

คณะแพทย์ต้องมีความเห็นเสนออธิบดีราชทัณฑ์เพื่อตัดสินใจว่าจะอยู่ต่อหรือกลับเรือนจำ

แน่นอนว่า งานนี้ยืมมีดหมอฆ่าหมอ หมายถึง ยืมจรรยาบรรณแพทย์เพื่อช่วย ทักษิณ นั่นเอง

ทักษิณ ไม่ได้ป่วยครับ สิ่งที่ป่วยจากเรื่องนี้คือ “กระบวนการยุติธรรม” ที่ป่วย

วันนี้หมอไม่ต้องรักษาผู้ป่วยทิพย์ แต่หมอต้องเสียบปลั๊กออกซิเจนเพื่อ “รักษากระบวนการยุติธรรม” ด้วยการพูดความจริงและชี้แจงข้อเท็จจริงต่อสังคม

หมอเป็นหมอตำรวจ มียศทางตำรวจนำหน้าคำว่านายแพทย์ ยศตำรวจก็เพื่อรักษาความยุติธรรม หมอจะเอา เกียรติ ศักดิ์ศรี ทั้งตำรวจและนายแพทย์มาทำให้ระบบยุติธรรมป่วยไม่ได้ครับ

21 กันยายน ถึงเวลาหมอจะรักษาความยุติธรรมในสังคมไทยครับ ไม่งั้นความยุติธรรมไทยจะพิการจากการวินิจฉัยที่ลำเอียงของคุณหมอ

เพื่อทวงถามเรื่องนี้ คปท.จะไปยื่นหนังสือให้ ผบ.ตร.เพื่อให้คณะแพทย์โรงพยาบาลตำรวจได้ชี้แจงการป่วยของ ทักษิณ ชินวัตร อย่างโปร่งใส ตรวจสอบได้

พร้อมทั้งเปิดรายชื่อคณะแพทย์ที่รักษาด้วย ในวันจันทร์ที่ 18 กันยายน เวลา 10.30 น.

หากท่านไม่สามารถชี้แจงอย่างตรงไปตรงมา เราก็จะไปยื่นให้แพทยสภา ได้สอบทำการไต่สวนในเรื่องนี้หลังวันที่ 21 กันยายน

และถ้า ทักษิณ ยังนอนเป็นเทวดาอยู่ รพ.ตำรวจ ก็ถึงเวลาเชิญชวนพี่น้องร่วมกิจกรรม “วันอาทิตย์เยี่ยมนักโทษ” ในวันอาทิตย์ที่ 24 กันยายน

พกปากกามาเขียนคำเยี่ยมได้ที่หน้า รพ.ตำรวจ ฝั่งแยกราชประสงค์ ในเวลา 15.00 น.เป็นต้นไป

อย่าลืมใส่รองเท้าผ้าใบ กับปากกามาเยี่ยมนักโทษกันครับ”

เอาแล้วไง..ไม้ขีดไฟก้านแรกกำลังจะถูกจุดขึ้น ถ้านักโทษเทวดายังนอนยิ้ม และแอบเยาะหยันอยู่บนฟูก-บนเตียง มองเห็นแค่เพียง “เสียงนก-เสียงกา” ไม่แคร์-ไม่สน..

ก็..ขอบอกกับนายกฯ ลุงนิดล่ะว่า ความมุ่งมั่น ตั้งใจที่จะเข้ามาทำงานเพื่อประโยชน์สุขของประชาชน เพื่อความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืนของประเทศชาตินั้น มันไม่ราบรื่นแล้วล่ะ!

ผมรู้ว่าท่านก็หนักใจ-กลุ้มใจที่ต้องเข้ามาแบกรับ “นักโทษเทวดา” แต่ผมไม่รู้ เหตุใดท่านถึงได้ยอมเป็นนายกรัฐมนตรี ที่ตัวเองก็รู้อยู่เต็มอก..ไม่มีอำนาจตัดสินใจอะไรได้

เตือน..รีบตัดไฟแต่ต้นลมเสียเถอะนะ วิงวอนนักโทษกลับไปอยู่ในคุก ก่อนที่..

 “รองเท้าผ้าใบ” จะออกมาเต็มถนน!.

สันต์ สะตอแมน