‘ผู้สร้าง’และ‘ผู้วาด’

อย่างไรก็ตาม..ผมให้รู้สึกเอนเอียงไปทางความคิดเห็นของอาจารย์บวรศักดิ์ อุวรรณโณ เมื่อครั้งกระโน้นที่ว่า.. “การมีบาร์โค้ดหรือคิวอาร์โค้ดบนบัตรเลือกตั้งยังคงรักษาความลับได้

และไม่มีประเทศใดในโลกที่ประกาศให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะ”

ฉะนั้น..วันนี้ จึงเป็นอีกวันที่เช้าวุ่นวาย บ่ายตื่นเต้น และตอนเย็นก็จะมีทั้งคนที่นั่งเศร้า และคนที่ดีใจ ส่วนผมน่ะ กลุ้มใจที่บ้านยังมีน้ำท่วมอยู่เลยนิ!

เนี่ย..ต้องบอกเลยว่า เพิ่ง “ครั้งแรก” ตั้งแต่อยู่กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ฯ มาครึ่งศตวรรษ ที่ได้รับเกียรติจาก “น้องน้ำ” เดินทางมาเยือนถึงประตูบ้าน

และหวังว่าหลายท่านน่าจะได้รับเกียรติ (เหมือนผม) เป็นครั้งแรกโดยถ้วนทั่วหน้าด้วยเช่นกัน เพื่อความเท่าเทียม!

อ้อ..ส่วนที่บ่น-ด่าทั้งผู้ว่าฯ-ทั้งรัฐบาลเสียงระงม นั่นก็ถือเป็นการ “ระบายอารมณ์” ของผู้ที่ประสบภัย ซึ่งก็ต้องเข้าใจ-เห็นใจ แต่ที่หลายคนชี้เป้าด่าไปที่ “กรมอุตุนิยมฯ” นั้น..

ผศ.ดร.ไชยณรงค์ เศรษฐเชื้อ อาจารย์ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ได้โพสต์อธิบาย..

“คนไทยชอบด่ามั่วซั่ว หน้าที่การเตือนอุทกภัยเป็นของผู้ว่าฯ แต่ละจังหวัด และกรมการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย (ปภ.)

ถ้าไปดูแผนเผชิญเหตุอุทกภัยของแต่ละจังหวัด ทุกแผนกำหนดให้เตือนล่วงหน้า 120 ชั่วโมงเลยนะครับ และหลายจังหวัดที่มีเขื่อน

หน่วยงานเจ้าของเขื่อน เช่น กรมชลประทาน การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ก็ต้องช่วยประเมินในระดับจังหวัดด้วยเพื่อให้มีการเตือนภัยทันต่อสถานการณ์

ส่วนการบริหารน้ำในเขื่อน ฝาย ฯลฯ ไม่ให้ล้นสปิลเวย์มาท่วมประชาชนท้ายน้ำเป็นหน้าที่ของสำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติ (สทนช.) และเจ้าของโครงการ

ถ้าเตือนเรื่องดินโคลนถล่มจากฝนตกหนักก็เป็นหน้าที่ของกรมทรัพยากรธรณี

พูดง่ายๆ น้ำฝนที่อยู่บนฟ้าเป็นเรื่องของกรมอุตุฯ แต่เมื่อน้ำลงมาที่ผิวดินเป็นหน้าที่ของหลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

กรณีอุทกภัย พวกคุณไปด่ากรมอุตุฯ ทำไม จะด่าจะตำหนิก็ขอให้ถูกหน่วยงานหน่อยครับ ไม่งั้นกรมอุตุฯ ก็รับเละ หน่วยงานอื่นที่มีหน้าที่มีงบประมาณก็ลอยตัว”

อืออ..ก็ให้เข้าใจตรงกันตามนี้นะ ผมน่ะไม่บ่น-ไม่ด่า และไม่โกรธไม่แค้น ไม่เกลียดใครให้ใจหมองเศร้า (ตามคุณธานินทร์ อินทรเทพ ได้ครวญ)..

แต่ถ้าจะด่าก็เห็นจะมีอยู่แค่ “นายทรัมป์” กับ “นายเนทันยาฮู” คู่นี้เท่านั้น!

ด่า..ที่มันเสือกยิงขีปนาวุธใส่อิหร่าน ทำให้เกิดสารพิษ-ธรรมชาติดินฟ้าอากาศแปรปรวนไง..แต่ถ้ามันไม่เกี่ยวก็..Sorry แหะๆ!

ครับ..ฝนมาพร้อมการสูญเสียบุคลากร “ชั้นครู” ของวงการภาพยนตร์และศิลปะไทย นาม “สมบูรณ์สุข นิยมศิริ” ทำหน้างง ไม่รู้จักล่ะสิ..

ก็.. “เปี๊ยก โปสเตอร์” ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์) ประจำปี พ.ศ.2558 ไง ท่านได้ถึงแก่กรรมอย่างสงบในวัย 93 ปี เมื่อ 24 กันยายนนี้!

นับเป็นการ “ปิดฉาก” การเดินทางอันยาวนานของบรมครู ผู้เป็นทั้ง “ผู้สร้าง” และ “ผู้วาด” หน้าประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ไทยให้เปลี่ยนไปชั่วกาลนิรันดร์!

แต่..แม้ “พู่กันชิ้นเอก” จะถูกวางลง และฟิล์มภาพยนตร์ม้วนสุดท้ายของชีวิตจะหยุดหมุน ทว่ามรดกทางวัฒนธรรม ผลงาน “ใบปิดภาพยนตร์” นับพันชิ้น

และภาพยนตร์ระดับคลาสสิก-ขึ้นหิ้งอีกหลายสิบเรื่อง จะยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำของผู้ชมข้ามยุคสมัยไปตลอดกาล!

ไม่เพียงแต่ผลงานเบื้องหลังและความเป็นครูผู้สร้างดาราประดับฟ้า อาเปี๊ยกยังเป็นบุคคลท่านแรกที่ได้บริจาคฟิล์มภาพยนตร์ และอุปกรณ์ถ่ายทำ..

ให้กับ “หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน) เพื่อปกป้องและเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาติให้ลูกหลานได้เรียนรู้สืบไป!

บรรทัดนี้..จึงขอร่วมไว้อาลัยและส่งดวงวิญญาณของ “อาเปี๊ยก โปสเตอร์” สู่สัมปรายภพอันสงบสุขนู่นด้วยเทอญ!.

สันต์ สะตอแมน