หมาๆแมวๆกับเสียงพลุ

มันก็แปลกดีนะ!! ที่หลังเทศกาลส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ มีหัวข้อถกเถียงกันในโลกโซเชียลเรื่อง "รณรงค์" ห้ามจุดพลุในวันปีใหม่บ้าง หรือให้กำหนดโซนนิ่งในการจุดพลุ อย่าปล่อยให้จุดกันพร่ำเพรื่อ ไม่เป็นที่เป็นทาง

โลกมันเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ หนอ?!?

เพราะประชากรทาสหมาทาสแมวมีเพิ่มมากขึ้นในสังคมไทย ซึ่งเลือกที่จะเลี้ยงหมาแมวเป็นลูกเป็นหลานแทนที่จะมีลูกเป็นตัวเป็นตน

คนรักหมารักแมวเดือดเนื้อร้อนใจกันสุดๆ เพราะเสียงที่หมากับแมวได้ยินนั้น ดังกว่าหูที่มนุษย์อย่างเราๆ ได้ยินหลายสิบเท่านั้นเอง จึงเป็นเหตุให้มีการตามหาหมาและแมวที่ตกใจเสียงพลุกระโดดหนีออกจากบ้านกันแบบคึกคักครึกโครมออกสื่อกันเลยทีเดียว

ส่วนคนที่ไม่ได้เป็นทาสหมาทาสแมวก็จะรู้สึกว่า หากรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าจะมีการจุดพลุฉลองส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ เป็นวัฒนธรรมประเพณีทุกปี ทำไมทาสหมาและแมวไม่เตรียมรับมือให้พร้อมกับสถานการณ์ที่ต้องเกิดขึ้นแน่นอน

เพราะมันมีวิธีการป้องกันต่างๆ มากมาย และเชื่อว่าคนที่รักหมาและแมวเสียเหลือเกิน ย่อมรู้ว่าจะทำอย่างไรที่จะควบคุมความตกใจของลูกหลานสี่ขาของตัวเองให้อยู่หมัด จริงไหม?!?

แต่ที่เป็นปัญหาเชื่อว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะ  คุณพ่อคุณแม่ 2 ขา ของลูกๆ 4 ขานี่แหละ ที่ทิ้งน้องทิ้งลูกให้อยู่ลำพัง แล้วออกไปเฉลิมฉลองตามสถานที่จัดงานเคาต์ดาวน์ต่างๆ

ถ้าเป็นเหตุแบบนี้ ก็คงจะโทษพลุแบบเต็มปากไม่ได้ ..แน่นอน

เรื่องสากลแบบนี้ การรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง มิเช่นนั้น ทุกสังคมคงมีความขัดแย้งกันทุกเรื่อง เมื่อตนเองเป็นฝ่ายเสียประโยชน์ ทั้งๆ ที่สามารถจะบริหารจัดการเพื่อไม่ให้เสียประโยชน์ และเสียอารมณ์กันได้อยู่แล้ว

แทนที่จะถกเถียงกันด้วยเรื่องแบบนี้ มนุษย์ป้าว่า เรามาหาหนทางที่จะป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นอีกจะดีกว่า โดยเริ่มที่ตัวเราเองก่อนที่จะไปเพ่งโทษการจุดพลุ และที่น่าสนใจคือ น่าจะมีอาชีพรับดูแลหมาในวันส่งท้ายปีเก่า หรือออกสินค้าที่จะช่วยน้องหมาอยู่ในความสงบ คิดแบบนี้ดีกว่าทะเลาะกันในเรื่องหมาๆ แมวๆ นะคะ.

"ป้าเอง"

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”