จับผิด..เอาจริงเอาจัง

มองไปมองมา ทั้งด้านซ้ายด้านขวา ข้างบนข้างล่าง ไปจนถึงหลืบมุมต่างๆ ในสังคมไทยเวลานี้ ไม่พ้นเรื่องของการ "จับผิด" นักโทษที่ได้ชื่อว่าเป็น "เทวดาชั้น 14" 

เห็นเป็นเรื่องขำๆ มันก็น่าขำจริงๆ ที่แต่ละคนสามารถหยิบไอ้โน่นไอ้นี่มาตีแผ่แบหรากันแบบสุดลิ่มทิ่มประตู ไม่มีเกรงใจ "อดีตนายกรัฐมนตรี" หรือครอบครัวของนาง ตลอดจนเจ้าพนักงานของรัฐ ไล่ตั้งแต่หมอในโรงพยาบาลตำรวจ และกรมราชทัณฑ์กันเลยนะ

ถ้าให้ชั่้งน้ำหนัก ต้องบอกว่าถูกหมดโดนเต็มๆ

อย่างไรก็ตาม เรื่องระดับสะเทือนกระบวนการยุติธรรมไทย จะให้เห็นเป็นเรื่องขำแล้วคิดว่าธุระไม่ใช่ มันก็ทำให้สังคมไทยอยู่ยากขึ้นได้นะจ๊ะ มนุษย์ป้าจึงต้องตั้งคำถามว่า "ทำไมคนเราต้องพูดโกหก?!?" จนเป็นเหตุให้ถูกจับผิดกันเอาจริงเอาจังคึกคักในวันนี้ล่ะ

ด้วยความสงสัย ก็ไปเจอเอาว่า เรื่องของการโกหกนั้น ถึงขั้นมีงานวิจัย และการเรียนการสอนในภาควิชาด้านจิตวิทยากันเลยทีเดียว ไม่ใช่เรื่องขี้ไก่ ที่เราจะใช้ความรู้สึกมโนหรือตัดสินกัน

ที่น่าสนใจคือ งานวิจัยระบุว่า ..เหตุผลของการโกหกมีตั้งแต่เพื่อผลประโยชน์ เพื่อความสะดวกสบายของตัวเอง หรืออาจปกปิดการกระทำที่ผิดศีลธรรม จริยธรรม เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกลงโทษ บ่อยครั้งการโกหกก็มีเป้าหมายเพื่อปกป้องจิตใจตนเองและผู้อื่นจากความเจ็บปวด ความขัดแย้ง ไม่ลงรอยกัน เช่น บางคนอาจเล่าเรื่องโกหกที่ทำให้ตนเองดูดีในสายตาคนอื่น เพื่อให้ดูโก้หรู ดูเก่งกว่าความจริงที่ตนเองเป็น ซึ่งอาจทำให้รู้สึกดีกับตัวเองได้ชั่วคราว หรือบางครั้งก็ต้องพูดโกหกเพื่อถนอมน้ำใจ รักษาหน้า รักษาความรู้สึกของคู่สนทนา

สรุปได้ว่า การโกหกเป็นพฤติกรรมที่ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในคนที่ทำความผิดร้ายแรง ซึ่งโกหกเพื่อเอาตัวรอดจากการสืบสวนสอบสวน ชนิดที่ต้องทดสอบกันด้วยเครื่องจับเท็จเท่านั้น การโกหกเกิดขึ้นรอบตัวเรา ในชีวิตประจำวันของเรา จากปากคนรอบข้างที่เราสนทนาด้วย และแน่นอน จากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีอำนาจในสังคม ผู้มีสถานะ มีหัวโขน เป็นที่เคารพนับถือ ก็ไม่ยกเว้นนะจ๊ะ

ใครที่โกหกไว้เยอะ ก็คงจะนอนหลับยาก เพราะมีคนคอยจับผิดยิ่งกว่าตาสับปะรด เท่านั้นยังไม่พอ ดูเหมือนว่ามีคนแช่งชักหักกระดูก ขอให้ "ป่วยจริงๆ" ตามที่สร้างภาพดรามาไว้ด้วย 555 อารมณ์อันหลังนี้เยอะเลยนะจะบอกให้.  

'ป้าเอง'

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”