จับผิด..เอาจริงเอาจัง

ด้วยความสงสัย ก็ไปเจอเอาว่า เรื่องของการโกหกนั้น ถึงขั้นมีงานวิจัย และการเรียนการสอนในภาควิชาด้านจิตวิทยากันเลยทีเดียว ไม่ใช่เรื่องขี้ไก่ ที่เราจะใช้ความรู้สึกมโนหรือตัดสินกัน

ที่น่าสนใจคือ งานวิจัยระบุว่า ..เหตุผลของการโกหกมีตั้งแต่เพื่อผลประโยชน์ เพื่อความสะดวกสบายของตัวเอง หรืออาจปกปิดการกระทำที่ผิดศีลธรรม จริยธรรม เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกลงโทษ บ่อยครั้งการโกหกก็มีเป้าหมายเพื่อปกป้องจิตใจตนเองและผู้อื่นจากความเจ็บปวด ความขัดแย้ง ไม่ลงรอยกัน เช่น บางคนอาจเล่าเรื่องโกหกที่ทำให้ตนเองดูดีในสายตาคนอื่น เพื่อให้ดูโก้หรู ดูเก่งกว่าความจริงที่ตนเองเป็น ซึ่งอาจทำให้รู้สึกดีกับตัวเองได้ชั่วคราว หรือบางครั้งก็ต้องพูดโกหกเพื่อถนอมน้ำใจ รักษาหน้า รักษาความรู้สึกของคู่สนทนา

สรุปได้ว่า การโกหกเป็นพฤติกรรมที่ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในคนที่ทำความผิดร้ายแรง ซึ่งโกหกเพื่อเอาตัวรอดจากการสืบสวนสอบสวน ชนิดที่ต้องทดสอบกันด้วยเครื่องจับเท็จเท่านั้น การโกหกเกิดขึ้นรอบตัวเรา ในชีวิตประจำวันของเรา จากปากคนรอบข้างที่เราสนทนาด้วย และแน่นอน จากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้มีอำนาจในสังคม ผู้มีสถานะ มีหัวโขน เป็นที่เคารพนับถือ ก็ไม่ยกเว้นนะจ๊ะ

ใครที่โกหกไว้เยอะ ก็คงจะนอนหลับยาก เพราะมีคนคอยจับผิดยิ่งกว่าตาสับปะรด เท่านั้นยังไม่พอ ดูเหมือนว่ามีคนแช่งชักหักกระดูก ขอให้ "ป่วยจริงๆ" ตามที่สร้างภาพดรามาไว้ด้วย 555 อารมณ์อันหลังนี้เยอะเลยนะจะบอกให้.  

'ป้าเอง'